พระเจ้าอโศก มหาราช : หน้า 114/124

พระเจ้าอโศก ม ห า ร า ช ความเดิมตอนที่แล้ว ก อโศกและศีขรินเดินทางมาถึงเมืองตักสิลา และ ฝากตัวเป็นศิษย์กับอาจารย์สิงหเทวะ โดยสมัครเป็นศิษย์ ประเภทไม่ต้องเสียค่าเล่าเรียน ซึ่งมีโอกาสเรียนเฉพาะ ตอนกลางคืน กลางวันต้องทํางานและคอยรับใช้อาจารย์ เหตุผลที่เลือกเรียนประเภทนี้เพราะต้องการลดขัตติยมานะ ฝึกความอดทนและจะได้มีโอกาสใกล้ชิดอาจารย์ อาจารย์ ให้โอวาทว่า การจะเป็นนักศึกษาที่สมบูรณ์ คือ ต้องศึกษา ทั้งทางโลกและทางธรรม จะได้มีความรู้ ความสามารถ และความประพฤติที่ดีเพื่อเป็นที่พึ่งแก่ตนเองและผู้อื่นได้ด้วย จากการศึกษาต่างเมืองนี้เอง ทำให้ความคิดอโศกกว้างไกล ได้เห็นความไม่ยุติธรรมในสังคม ซึ่งเกิดจากความเห็นแก่ตัว ของคนบางพวก การแบ่งชนชั้นเพื่อประโยชน์แก่พรรคพวก ของตัวเอง ๑๔ โดย วศิน อินทสระ ที่เขาต้องอยู่ในฐานะเป็น “เจ้าชาย” ของคนทั้งหลาย อันที่จริง สิ่งทั้งหลายจะอำนวย ความสุข หรือความทุกข์ให้ก็อยู่ที่ความ เคยชิน เมื่อเคยเสียแล้วก็สบายเหมือน กันหมด ความอึดอัด ความขัดข้องอยู่ที่ "ความไม่เคย” และ “ไม่คุ้น” กับสิ่งนั้น เป็นส่วนใหญ่ คนที่ไม่เคยเป็นโรคร้ายแรง เมื่อเห็นคนเจ็บเป็นโรคร้าย และเป็นโรค ที่สังคมรังเกียจ ก็นึกอยู่ในใจว่า ถ้าตน เป็นโรคอย่างนั้นคงทนไม่ได้ ไม่ได้แน่ ๆ แต่พอเป็นเข้าจริงก็ทนได้ ผู้ปกครองเด็ก พิการยืนยันว่าพวกเด็กของเขาเมื่อรู้เป็น ครั้งแรกว่าตนจะต้องพิการไปตลอดชีวิต เขาตกใจมากรู้สึกซบเซาอยู่ ๒-๓ วัน แต่พอแน่ใจว่าไม่มีทางแก้ไขอีกแล้ว ต้อง ทนต่อความพิการอันนั้นไปตลอดชีพเขา ก็ปรับใจได้ ในระยะต่อมาก็ร่าเริงแจ่มใส ๑๑๒ กั ล ย า ณ มิตร มิ ต ร ใ ห ม่ อโศกต้องทำงาน ต้องเรียน ดี ดูเหมือนจะมีความสุขความเบิกบาน และฝึกซ้อมทุกอย่างเหมือนนักศึกษา ยิ่งกว่าเด็กที่ไม่พิการเสียอีก มนุษย์ สามัญอื่น ๆ เขาทำตัวอย่างนักศึกษา สามารถทนได้ต่อทุกสิ่งทุกอย่างถ้ามีความ ธรรมดา เวลาล่วงไป ๆ ความรู้สึกใน จำเป็นต้องทน แต่สิ่งที่ทำลายความสุข ความเป็นเจ้าชายแห่งอาณาจักรอันเกรียง ของมนุษย์โดยไม่ปรากฏตัวตนนั้น คือ ไกร เกือบจะไม่มีเหลืออยู่เลย เขาได้ ความวิตกกังวลล่วงหน้า ความคาดหมาย ประจักษ์อีกอย่างหนึ่งว่า การมาอยู่ต่าง ว่าเหตุร้ายจะเกิดขึ้นแก่ตน แล้วเก็บมา แดนและอยู่อย่างธรรมดา ไม่มีพิธีรีตอง หมกมุ่นครุ่นคิดด้วยความหวาดระแวง อะไรก็เป็นความสุขเป็นความสะดวกสบาย อีกแบบหนึ่ง ซึ่งหาไม่ได้ในนครปาฏลีบุตร และเร่าร้อน มองให้สูงขึ้นไปกว่านั้น กระแส