การทำบุญและจิตใจ : หน้า 89/124

มีกำหนดไว้ ในผลบุญอางขนาง มีบ้างน้อยมากต่าง ๆ จัดเข้าในทาง เป็นองค์จริตศรัทธา ไม่เหมือนด้วยคนใจหาล ทั้งนี้ด้วยใจกุศล น้ำจิตนิยม จึงอ่อนจึงน้อมเลื่อมใส แม้นว่าสำเร็จการสิ่งไร พระรัตนตรัย นับถือมั่นคงยินดี มิคิดรังเกียจเบียดผลาญ ต่อบุญต่อทาน มิได้กลอกกลับถือผี ถึงต้องร้ายดี อันการกุศลยินดี ศรีสรรพผุดผาดงหี น่าเลียงใจดี ให้เกิดสวัสดิ์สถาพร กินอยู่เดิมนั่งหลับนอน พูดจาสังวร สำรวมอินทรีย์เฉิดฉาย คิดอ่านในการสบาย พูดจายิ้มพราย มิได้มีจิตคิดมารยา น้ำจิตคิดแกล้งแสวงหา จ่าศีลภาวนา เมตตาอันมีถี่ถ้วน นุ่งห่มแต่งตัวสมควร มิได้สามลวน ควรแล้วจึงแต่งแกล้งไป มิได้แต่งตัวอวดใคร เพื่อให้รักใคร่ ตามในจริตกิริยา ต่อการสิ่งไรไปวัดวา แต่งตัวนุ่งผ้า เพื่อว่าท่าบุญให้ทาน น้ำใจมิได้คบพาล ไม่คิดเบียนผลาญ มนุษย์แลสัตว์ทั้งหลาย น้ำจิตย่อมคิดขวนขวาย นักปราชญ์ทั้งหลาย มีแล้วก็ย่อมสมาคม สุดแท้แต่รัตนคุณ แก้ไว้ในศรัทธาพูน เกิดให้บริบูรณ์ รู้จริตหญิงชาย ดูราสัปบุรุษทั้งหลาย ฟังตามธิบายแต่ย่อพอสอนน้ำใจ แต่นี้จะแก้สืบไป จริต ไซร้ อพุทธจริตแลน อ่านต่อฉบับหน้า กัลยาณมิตร ๘๗