การเข้าถึงธรรมกาย วารสารกัลยาณมิตร ปี 2533 ฉบับที่ 12 หน้า 86
หน้าที่ 86 / 124

สรุปเนื้อหา

ละเอียดอ่อน เบา ๆ อย่าให้นิมิตเลื่อน จากสะดือไปทะลุด้านหลัง อีกเส้นหนึ่ง ๗ ของเรา พร้อมทั้งภาวนา “สัมมา หายจากใจ แล้วก็มาหยุดนิ่งที่เพดานปาก ซึ่งจากสีข้างด้านขวาทะลุไปยังสีข้าง อะระหัง ๆ ๆ" อย่างมีความสุขและ ตรึกนึกถึงความใส หยุดเข้าไปในกลาง ด้านซ้าย เส้นเชือกทั้งสองจะร้อยตัดกัน เบิกบาน จนกว่าคำภาวนาจะหายไป ความใสบริสุทธิ์ของบริกรรมนิมิต อย่าให้ ตรงกลางบริกรรมนิมิต ตรึกให้บริกรรม เหลือแต่เพียงภาพดวงแก้วใสบริสุทธิ์ เลื่อนไปจากใจนะ ประคองให้ดีด้วยใจที่ นิมิตหรือดวงแก้วนั้นนิ่งแน่นอยู่ที่กลางท้อง เพียงอย่างเดียว เมื่อจะเจริญภาวนา เบิกบาน ด้วยใจที่แช่มชื่น พร้อมกับ ซึ่งเป็นศูนย์กลางกายฐานที่ ๖ ของเรา ครั้งต่อไป ก็ขอให้เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกาย ภาวนา สัมมา อะระหัง ๆ ๆ พอใจ แล้วตรึกนึกถึงความใสบริสุ

หัวข้อประเด็น

- การเข้าถึงธรรมกาย

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ละเอียดอ่อน เบา ๆ อย่าให้นิมิตเลื่อน จากสะดือไปทะลุด้านหลัง อีกเส้นหนึ่ง ๗ ของเรา พร้อมทั้งภาวนา “สัมมา หายจากใจ แล้วก็มาหยุดนิ่งที่เพดานปาก ซึ่งจากสีข้างด้านขวาทะลุไปยังสีข้าง อะระหัง ๆ ๆ" อย่างมีความสุขและ ตรึกนึกถึงความใส หยุดเข้าไปในกลาง ด้านซ้าย เส้นเชือกทั้งสองจะร้อยตัดกัน เบิกบาน จนกว่าคำภาวนาจะหายไป ความใสบริสุทธิ์ของบริกรรมนิมิต อย่าให้ ตรงกลางบริกรรมนิมิต ตรึกให้บริกรรม เหลือแต่เพียงภาพดวงแก้วใสบริสุทธิ์ เลื่อนไปจากใจนะ ประคองให้ดีด้วยใจที่ นิมิตหรือดวงแก้วนั้นนิ่งแน่นอยู่ที่กลางท้อง เพียงอย่างเดียว เมื่อจะเจริญภาวนา เบิกบาน ด้วยใจที่แช่มชื่น พร้อมกับ ซึ่งเป็นศูนย์กลางกายฐานที่ ๖ ของเรา ครั้งต่อไป ก็ขอให้เริ่มต้นที่ศูนย์กลางกาย ภาวนา สัมมา อะระหัง ๆ ๆ พอใจ แล้วตรึกนึกถึงความใสบริสุทธิ์ของดวงแก้ว ฐานที่ ๗ ได้ทันที โดยไม่ต้องตั้งต้นใหม่ สบายดีแล้ว ก็ค่อย ๆ เลื่อนต่อลงมาอีก หยุดที่กลางความใสบริสุทธิ์ของดวงแก้วนั้น ที่ปากช่องจมูก นี่คือหลักเบื้องต้นของ เหมือนการเดินทางของดวงแก้วใสบริสุทธิ์ แล้วภาวนา “สัมมา อะระหัง ๆ ๆ” การเข้าถึงธรรมกาย อันเป็นแหล่งของ กำลังเลื่อนลอย ต่ำลงมาเรื่อย ๆ ช้า ๆ ด้วยใจที่แช่มชื่นเบิกบาน พอใจเบา สติและแหล่งของปัญญา ซึ่งเป็นสิ่งสำคัญ นุ่มนวล แล้วก็ละเอียดอ่อน และนุ่มนวล สบายดีแล้ว ก็เอานิ้วชี้กับนิ้วกลางวาง ที่สุดที่เราจะต้องฝึกฝนให้เข้าถึงให้ได้ มาหยุดที่ปากช่องคอ, เหนือลูกกระเดือก ซ้อนกัน นำไปทาบตรงจุดตัดของเส้นเชือก แม้ฟ้าจะถล่มแผ่นดินจะทลาย คอขาด ตรึกนึกถึงความใสบริสุทธิ์ หยุดที่กลาง ทั้งสอง สูงขึ้นมา 6 นิ้วมือ คือศูนย์กลาง บาดตายก็ตามที แล้วในที่สุดเราก็จะเข้า ความใสบริสุทธิ์ของดวงแก้วนั้น แล้วภาวนา กายฐานที่ ๗ ให้ประคองใจนึกถึงความ ถึงดวงธรรมภายในได้สมความปรารถนา “สัมมา อะระหัง ๆ ๆ อย่างเบาสบาย ใสบริสุทธิ์ หยุดที่กลางความใสบริสุทธิ์ จากนั้นก็ให้นึกว่าภายในร่างกายของเรา ของดวงแก้วนั้น ที่ศูนย์กลางกายฐานที่ โปร่งเป็นโพรงโล่งว่างตลอดไม่มีอวัยวะน้อย ใหญ่ใด ๆ ทั้งสิ้น และที่ตรงกลางท้อง ให้เราวิ่งเส้นเชือก ๒ เส้น เส้นหนึ่งซึ่ง ฐานที่ หญิงข้างซ้าย • ปากช่องจมูก ชายข้างขวา ฐานที่ ๒ เพลาตา ฐานที่ ๓ จอมประสาท ฐานที่ ๔ ช่องเพดาน ฐานที่ ๕ ปากช่องลำคอ หญิงข้างซ้าย ชายข้างขวา ฐานที่ ๖ ศูนย์กลางกายระดับสะดือ ฐานที่ ๗ ศูนย์กลางกายที่ตั้งจิตถาวร ๔๔ กัลยาณมิตร ภาพแสดงที่ตั้งจิตทั้ง ๗ ฐาน ๒ น้ามือ
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More