การขยายวัดและการสร้างพระ : หน้า 13/110

๑๐ ไร่ ยังรับ กันนิดเดียว วัดปากน้ำมีที่แค่ พระได้ตั้ง ๔๐๐-๕๐๐ รูป "หลวงพ่อทัตตะ จะเอาพระตั้ง ๕๐๐ ๕๐๐ รูปมาไว้ในวัดเราเชียวหรือ "มันก็แน่นไปหน่อย ก็มีที่แค่นี้จะทำยังไง” "แล้วถ้ามันมีโอกาสได้มากกว่านี้ล่ะ จะเอาไหม” แฮ่ะ ๆ ค่อย ๆ แหย่เข้ามาแล้ว เรามัน ก็เลือดนักสู้เหมือนกัน โดนท้า โดนแหย่ไม่ค่อยได้ เหมือนจิ้งหรีด เหมือนไอ้โต้ง พอได้ยินเสียง ขันท้าขึ้นมามันชักจะอยู่นิ่งไม่ได้ ก็ตอบท่านไป “ก็ถ้ามันมีโอกาสก็เอา” นั่นตอบว่าเอา เข้าไปแล้ว แต่เสียงมันยังอ่อย 1 ก็มันยังไม่ หายเหนื่อย ท่านทํายังไงต่อ ท่านก็ขยายด้านข้าง วัดออกมาอีกหน่อย เราก็ไปช่วยท่านทำ พอลง มือท่ามันก็เริ่มติดขัด ทำให้ใช้ประโยชน์ในที่ได้ ไม่เต็มที่ ก็ท่านคิดกว้างคิดไกลเพราะปัญญา ท่านเหลือหลาย ท่านรู้อยู่แล้วว่ามันต้องติด พอ ติดเราก็บ่น “เฮ้อ มีที่มากกว่านี้อีกสักหน่อยก็จะดี ท่านก็แหย่ต่อ ไหม” "ถ้ามันมีได้ถึง ๒,๐๐๐ ไร่ล่ะ จะเอา แหม... ตั้ง ๒,๐๐๐ ไร่ ใช้ ๑๙๖ ไร่ ที่แล้วยังเหนื่อยแทบตาย เราก็เฉยเสียไม่พูดต่อ ความยาว ท่านเห็นเราเฉย ท่านก็พูดไปเรื่องอื่น แต่ว่ามันก็เป็นลักษณะอุปมาอุปมัย "หลวงพ่อทัตตะ ถ้าน้ำมันท่วมจนพวก เราต้องไปลอยคออยู่ แล้วมีคนเอาเรือใหญ่ มารับเราและพรรคพวกขึ้นเรือ จากนั้นเขายัง ตามเก็บคนที่สอยคอว่ายน้ำต่อไปอีก เราก็ช่วย เขาพายเรือไป พอไปสักระยะหนึ่งเราชักเหนื่อย ถ้าเราจะโวยวายกับคนที่อยู่ในเรือว่า เฮ้ย ไอ้ เรือลำนี้เมื่อไรมันจะหยุดซักทีวะ เรามีสิทธิ์โวย วายไหม ในเมื่อเรือลำนี้คนอยู่มาก่อนเขาล่อเขา พายกันมาแล้วเป็นปี ช่วยคนมาตลอดทาง เรามาช่วยเขาพายได้กระจิ๊ดเดียวก็โวยวายว่าเหนื่อย จะหยุดพาย หยุดไม่หยุดคนเดียว ชวนคนอื่น หยุดด้วยอย่างนี้ เรามีสิทธิ์ไหม” "ไม่มีครับ" “แล้วคนที่หยุดพายเป็นคนยังไง” "ก็ใช้ไม่ได้ครับ แย่มาก "ถ้าเป็นผม ผมไม่หยุดพายหรอก” ท่านบอกท่านไม่หยุดพาย เอ๊ะ แล้ว เราจะปล่อยให้ท่านพายเหนื่อยไปคนเดียวหรือไง ท่านพายเรือไปหิ้วเราขึ้นมาจากน้ำ เรารอดตาย ท่านก็เหนื่อยแทบแย่ เอาก็เอาหลวมตัวเข้าไปแล้ว ๒,๐๐๐ ไร่ สร้างธุดงคสถานนี่หลวมตัวเพราะ ความกตัญญูรู้คุณท่านนี่เอง ไม่ได้ท่าน เราจะ ไปอยู่นรกขุมไหนก็ไม่รู้ ก่อนเข้าวัดนี้เราลุยมาเสียโอก บาร์ คลับ ในกรุงเทพฯ กี่แห่ง ๆ ไม่มีเลยที่จะ ไม่รู้จัก อะไรที่ท่านผู้ใหญ่ห้ามไว้ พ่อไปลองมา เรียบ เมืองไทย เมืองเทศไปลองมาหมด นี่ถ้า ไม่ได้ท่านหัวเราขึ้นมาจะเจอนรกขุมไม่รู้ มาบัดนี้ท่านตั้งใจจะสร้างบุญสร้างบารมี ให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป เราจะทิ้งท่านให้เหนื่อยอยู่ ๆ ลำพัง ๆ ยังไง เอาก็เอา พอตัดสินใจว่าเอา มันลืมเรื่องความเหนื่อยความยากหมดทุกอย่าง ลุยเลย คว้ากระดาษ ดินสอ เขียนแผนฉับ ๆ ถ้าจะเอา ๒,๐๐๐ ไร่ ไอ้โน่นมันควรจะต้องทำ ยังงี้ ไอ้นี่มันควรจะต้องทำยังงั้น มองเห็นเป็น ทางไปเลย พอท่านเห็นเราลงมือทำ ท่านยิ้ม "หลวงพ่อทัตตะ คิดให้ดีก็แล้วกัน” แล้วท่านก็ ลุกไป ปล่อยให้เราคิดไปทีนี้ ... ให้ไอเดีย แล้วไปเลยนะ วันดีคืนดีก็เอาไอเดียมาป้อนให้อีก มันน่าจะยังงั้น ๆ เอ้า เราก็ทำไป ก็ความคิด ท่านเข้าท่า มันน่าทำไปเสียทั้งนั้นนี่นะ อานตอนบบหน่ Kalyanamitra.org กั ล ย า ณ ม ต ร ๑๑