เขาพนมเพลิง : หน้า 69/110

เต็มที่เมื่อขึ้นไปถึง ยืนพักและสูดอากาศให้เต็มปอด เขาพนมเพลิง เป็นโบราณสำคัญ สร้างขึ้น บนยอดเขาพนมเพลิง ซึ่งเป็นลักษณะเนินสูง ๆ เท่านั้น ข้างบนมีเจดีย์ทรงระฆังคร่ำคร่า และ ร่องรอยของวิหารใหญ่ที่เหลือแต่เสา กับพระ ประธานที่ทำด้วยศิลาแลง แล้วสอ หรือเคลือบ ด้วยปูนภายนอก ดูเก่าคร่ำปรักหักพัง แต่ทว่า ทรงพลังและแผ่ความอบอุ่นออกมาอย่างน่าประ หลาด - หลังเจดีย์ใหญ่บนเขาพนมเพลิงคือ ศาลเจ้าแม่ละอองสำลี ที่ดูทึบทีม แต่ไม่ถึงกับน่ากลัว ในบริเวณด้านหน้าของพระวิหาร คือหน้าองค์ พระใหญ่ จะมีทางเดินลงไปยังระเบียงชั้นล่าง เป็นด้านข้างทางขวามือของบันไดใหญ่ ตรงนั้น มีลักษณะคล้ายเป็นที่พัก หรือศาลาเพื่อกิจกรรม อะไรสักอย่าง สำคัญคือ มีซากพระพุทธรูป ศิลาแลงหัก ๆ วางอยู่ แต่ไม่เต็มองค์ พอมอง ออกเท่านั้นว่าเป็นส่วนของหน้าตักบ้าง ส่วนของ พระเศียรบ้าง สันนิษฐานกันเองว่าน่าจะเป็นที่ สำหรับถวายอาหารพระ หรือจัดอาหารที่ตระเตรียม มา เพราะที่นั่น ใต้ฐานพระโบราณเก่าคร่ำนั้น พบว่ามีเศษจานชามโบราณสวยงามตกทิ้งอยู่ไม่ น้อย บ้างก็จมอยู่ บ้างพอยกฐานพระออกก็มองเห็น แน่นอน มีหลายคนอยากได้ แต่พอได้ยินเรื่องราว จากหัวหน้าทัวร์ของเรา ว่าเคยมาที่นี่และขอ อนุญาตองค์พระประธานเก็บกลับไปหวังจะให้ เด็ก ๆ ลูก ๆ หลาน ๆ ได้ดูกัน ไม่ได้คิดสักนิดว่า จะเอาไปเป็นสมบัติ เพียงแต่ตั้งใจเอาไปให้เด็ก ๆ ดูแล้วจะเอากลับมาคืน พอดีกับเวลายังไม่อำนวย ยังเอามาคืนให้ไม่ได้ทันใจเท่านั้น ปรากฏว่าเจ้า ของไปปรากฏตัวให้ใครต่อใครได้เห็น และขอคืน กันอย่างจะ ๆ ลูกทัวร์ทั้งหลายเลยขยาดแม้แต่ จะหยิบชม หรือย้ายที่ และพอจะเป็นคำตอบได้ว่า ทำไมเศษชาม เหล่านี้จึงอยู่ยงคงกระพันมากระทั่งทุกวันนี้ ดังที่บรรยายแล้วว่า บรรยากาศที่ศรีสัชฯ แห่งนี้มีเสน่ห์ ทว่าบนเขาพนมเพลิงนี้มีเสน่ห์ที่สุด โดยเฉพาะกับหมู่เหล่าชาวพุทธที่รักการทำภาวนา โดยเฉพาะในเวลาที่ตะวันไม่แรงจัด คือตอนบ่าย ค่อนเย็น ทั้งผู้เฒ่า ผู้ใหญ่ และเด็ก จะสดชื่น ได้เท่า ๆ กัน เริ่มตั้งแต่เชียร์กันจูงกันขึ้นบันได มายืนอย่างผู้มีชัยหัวเราะให้กัน ชี้ชวนกันดู แวดวงของเจดีย์งามที่รายล้อมอยู่ในท่ามกลางสี เขียวของต้นไม้ใหญ่น้อย พากันเดินเล่นบนที่กว้าง กั ล ย า ณ ม ต ร ๖๙