นิทานเรื่องนกแขกเต้า : หน้า 102/110

ใ นอดีตกาล เมื่อครั้งพระเจ้าพรหม ทัตครองกรุงพาราณสี พราหมณ์ ผู้หนึ่งได้นำลูกนกแขกเต้ากำพร้า ตัวมาเลี้ยงไว้ตั้งแต่มันเพิ่งเกิด ได้ไม่นาน พราหมณ์และภรรยารักนกทั้งสองตัว มาก ถึงกับเรียกว่า “ลูก” ทุกคำนางพราหมณี ผู้เป็นภรรยาเป็นสาวสวย ชอบแต่งตัว มีจริตมารยา แต่ก็เป็นที่รักของพราหมณ์ผู้สามีมาก ถึงแม้ว่า ไม่นาน พราหมณ์ พราหมณ์จะรักภรรยามาก แต่ก็ไม่ไว้ใจในความ ประพฤติ คิดระแวงว่าภรรยาอาจจะนอกใจตัว เมื่อตนไม่อยู่บ้านก็ได้ วันหนึ่ง พราหมณ์จำเป็นต้องเดินทาง ไปค้าขายนอกเมือง จึงได้เรียกลูกนกแขกเต้า เข้ามาสั่งว่า "ลูกทั้งสอง พ่อจะต้องเข้าไปค้าขายใน เมือง กว่าจะกลับก็อีก ๒-๓ วัน ลูกอยู่บ้าน คอยดูแลแม่เขาด้วยนะ ถ้ามีใครมาหาแม่ละก็ ให้จำไว้แล้วบอกพ่อเมื่อพ่อกลับมา” ฝ่ายนางพราหมณีผู้ภรรยา เมื่อสามี ออกจากบ้านไปแล้ว ก็มีผู้ชายอื่นไปมาหาสู่นาง อยู่หลายคน นกแขกเต้ารู้ว่า ชายที่มานั้นเป็นชู้ กับนาง ก็รู้สึกไม่ชอบใจ นกแขกเต้าผู้น้องบอก พี่ชายว่า “พี่ แม่ทำอย่างนี้ไม่ถูกนะ ดูรี! คบชู้ ( ๑๐๒ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org y, swr, ar,