การสนทนาระหว่างอโศกและชโลธรา : หน้า 94/110

B - ท่านผู้นั้นยังไม่ทันตอบ พอดีชโลธรา เดินออกมาจากหลังบ้าน หอบผักและผลไม้ หลายอย่างมาเต็มหอบ เมื่อเห็นอโศกนั่งสนทนา อยู่กับบิดา เธอรู้สึกตกใจมาก แต่ข่มความ สะทกสะท้านอันนั้นเสีย ทำความเคารพอโศก แล้วนั่งเฉยอยู่ ด้วยไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอย่างไร ใน ที่สุดเธอก็พูดทำลายความเงียบขึ้นว่า “ท่านมานานแล้วหรือ?” "ไม่นานนัก แต่ก็ไม่เร็วเกินไป” อโศกตอบ บิดาของหญิงสาวอมยิ้มแล้วขอตัว บอกว่า มีธุระจะออกไปข้างนอกสักครู่หนึ่งแล้วจะกลับมา เมื่อบิดาออกไป ชโลธราจึงถามอโศกว่า "ท่านสนทนาอะไรกับท่านบิดาบ้าง?” “ข้าพเจ้าบอกท่านว่า ข้าพเจ้ารัก ชโลธรา” อโศกตอบ “ท่านพูดอย่างนั้นจริงหรือ?” “จริง” อโศกยืนยัน “แล้วบิดาว่าอย่างไร?” ชโลธราถาม "ท่านถามว่า ชโลธรารักข้าพเจ้าหรือไม่?” "แล้วท่านตอบว่าอย่างไร?” “ข้าพเจ้าตอบว่า ไม่ทราบ อาจจะไม่ รัก” อโศกพูดยิ้มอย่างร่าเริง "ท่านแต่งเรื่องเก่งมาก” ชโลธราเข้า แล้วทั้งสองก็หัวเราะออกมาพร้อมกัน “ท่านไม่ทราบเรื่องบิดาของท่านเลย หรือ?” อโศกถาม “เรื่องอะไร?” “เรื่องชีวิตในอดีตของบิดาท่าน” “ไม่ทราบเลย” ชโลธราตอบสีหน้าสลด ลงเล็กน้อย "ท่านบิดาไม่เคยเล่าอะไรให้ฟังเลย เรื่องมารดาข้าพเจ้าก็ไม่ทราบ” ดวงอาทิตย์โคจรไปอยู่ค่อนฟ้าด้านตะวัน ตกแล้ว แสงแดดซึ่งแผดจ้ามาตลอดวันได้อ่อน แสงลง ลมเย็นพัดอยู่ไม่ขาดระยะ บิดาของ ชโลธราจึงกลับมา สองหนุ่มสาวยังนั่งสนทนากันอยู่ เวลานี้ชโลธราเบาใจมากแล้ว เพราะได้เห็นบิดา ตนแสดงอัธยาศัยไมตรีกับอโศกอย่างดียิ่ง พาว บิดาของสาวน้อยบ้านป่าบอกให้ธิดาของตนไป ทำอาหาร เพื่อเลี้ยงอโศกในเย็นวันนั้น เมื่อ ชโลธราลุกไปแล้ว พาวดีจึงกล่าวว่า "ข้าพเจ้ายินดีมากที่ได้พบท่าน” "ขอบพระคุณอย่างสูง” อโศกตอบอย่าง ๙๔ ก ล ย า ณ ม ต ร