การช่วยเหลือและการเข้าใจความทุกข์ : หน้า 89/110

“เห็นแล้วค่ะ... เห็นแล้ว... อรรถพัก เถอะนะคะ จะได้มีแรงช่วยพวกเขาอย่างไร” ฉันตอบเรื่อยเปื่อย ต้องการแต่เพียงให้เขาสงบ และพัก เผื่อบางที ทุกอย่างจะดีขึ้น แต่กลับไม่ เป็นเช่นนั้น เมื่อฉันเงยหน้าจากดวงหน้าของอรรถ กลับพบว่าขณะนี้เราทั้งสองคนเหมือนมิได้อยู่ใน โรงแรม ยกเว้นเตียงที่เหลือไว้แต่เพียงความรู้สึก ของการนั่งอยู่เท่านั้น จริงของอรรถ... พวกเขามากันมากมาย ห้อมล้อมเราทั้งสองอยู่กล่นเกลื่อน สภาพของตึกรามหายไปหมด... มีแต่ที่ว่างกว้างใหญ่ ที่ สว่างอย่างเดียว ๆ ด้วยแสงจากเดือน รันทดดวงเดิม ใจฉันหาย วาบ... ภาพ ของลุงคนแจว เรือ กองของ ดอกจันทร์กระ พ่อ เสียงสังคีต ดีดสี และภาพของ สองพระองค์ผู้พานัก นิรันดร์อยู่ที่วัดไชยวัฒนา ราม ฉายสะท้อนกลับไปกลับมา ในสำนึก... ไม่มีน้ำตา... ไม่มีความกลัว... 44 ฉันดงมอ อรรถมาวางไว้บนตัก อรรถซึ่งมีสภาพครึ่งหลับ ครึ่งตื่นไปเสียแล้ว ทำให้ฉันต้องบีบมือเขาแรงขึ้น จนรู้สึกตัวหันมาสบตา... "อรรถนึกถึงพระในตัวซิคะ...ซิคะ นึกถึง ความสว่าง... นะคะ แล้วอรรถจะช่วยเขาได้” ฉันพูดกับเขาอย่างมั่นใจ "บุษเห็นแล้วค่ะ เห็นจริง ๆ พวกเขา มาหาอรรถ... มากมายเหลือเกิน... นะคะอรรถ หลับตาลงนะ... แล้วนึกถึงพระ” ฉันกับเขา ซ้ำแล้วซ้ำเล่าอยู่หลายนาที กระทั่งเขาหลับตา พิงศีรษะกับพนักเตียงนั่นแหละ ฉันถึงได้หันกลับ มาพิจารณาสิ่งต่าง ๆ รอบตัว ภาพผู้คนที่รายล้อมอยู่นั้น ปะปนทั้ง หญิงและชาย เบียดเสียดกันแต่ทว่าไม่แย่งชิง ไม่ดิ้นรน มากเสียจนฉันรู้สึกว่าเต็มพื้นที่ไปหมด..... “มาจากไหนกันหนอ” ฉันรำพึง และในอาการนิ่งของดวงหน้า หลากหลาย ฉันเห็นแววตา - แห้งผาก เห็นความเจ็บ ปวดทุกข์ทรมานฉาย ออกมา เห็นความ ซีดเซียวของใบ หน้า เห็นผมเผ้า ที่ยุ่งเหยิงและ - คล้ายกับว่าจะ ได้ยินเสียงร้อง ให้ เสียงสะอื้น เสียงพร่ำพรรณนา แว่วมากับสายลม อ่อนที่ต้องกายฉันอยู่ อย่างไม่หยุดหย่อน ฉันมองเลยออกไป ดูเหมือน ว่าจะมีเหมือนสะเก็ดไฟที่ยังปะทุคอยู่ เจดีย์งาม ที่มองเห็นเมื่อหัวค่ำ กลับกลายเป็นเจดีย์สีส้มจัด สีของอิฐที่ถูกความร้อนเต็มที่ บรรยากาศทั่วไป ดูราวกับจะยังกรุ่นความร้อน มีควัน มีไอร้อนให้ เห็นอยู่ประปราย "สงครามหนอ... โหดร้ายเหลือเกิน เผา ผลาญทุกอย่าง... ทั้งสิ้น ทิ้งไว้แต่ดวงวิญญาณ ที่ระโหยให้ ไม่เลือกว่าพม่าหรือไทย... ศัตรูหรือ มิตร ต่างอยู่ร่วมกันในกองทุกข์นี้มานานแสนนาน Kalyanamitra.org กั ล ย า ณ มิ ต ร ๘๙