กฎธรรมชาติและความรัก : หน้า 92/110

หนีกฎธรรมชาติไปไม่พ้น กฎธรรมชาติซึ่งมักจะ มีอำนาจเหนือกฏใด ๆ ในโลกนี้ ดังนี้กฎใดก็ ตามที่ถูกวางขึ้นขัดแย้งกับกฎธรรมชาติ มนุษย์ จึงปฏิบัติไม่ค่อยได้ แต่ถ้ากฏใดวางขึ้นสอด คล้องกับธรรมชาติ อำนวยตามกฎธรรมชาติ มนุษย์จะยินดีปฏิบัติตาม และปฏิบัติตามอย่าง สม่ำเสมอ บางทีได้ปฏิบัติไปก่อนที่จะรู้กฎเสีย ด้วยซ้ำไป ชีวิตที่เดินตามกฎแห่งธรรมชาติ จึง เป็นชีวิตที่สดชื่นเบิกบาน เหมือนการบริโภค- อาหารเมื่อหิว พักผ่อนเมื่อเหนื่อยและอาบน้ำเมื่อ ร่างกายเหนอะหนะด้วยเหงื่อไคล ด้วยเหตุนี้ อโศกจึงอธิบายให้ชโลธราฟังว่า การแสดงความรักโดยการถูกเนื้อต้องตัวเพียงเล็ก น้อยในกาละและเทศะอันสมควรนี้ ไม่น่าจะคิด อะไรมาก เป็นการปฏิบัติตนให้สอดคล้องตาม ความเรียกร้องของธรรมชาติ แม้จะไม่พูดเรื่องนี้ มนุษย์ทั้งโลกก็ได้ทำกันอยู่แล้ว ขออย่างเดียวว่า อย่าให้มากเกินไป และให้เหมาะแก่กาลเทศะ เท่านั้น การกระทำดังกล่าวอาจจะเป็นการ ผิดประเพณีของคนบางกลุ่ม แต่มิได้ผิดกฎของ ธรรมชาติเลย กฎธรรมชาติซึ่งครอบคลุมชีวิตเขาอยู่ การอยากอยู่ใกล้ชิด การอยากแสดง ออกอะไรสักอย่างหนึ่ง ทางกายหรือวาจานั้น เป็นธรรมชาติของความรัก เจ้าตัวจะเจตนาหรือ ไม่ก็ตาม แต่คนอื่นที่ได้มองเห็นก็ยังดูออก เมื่อ เป็นเช่นนี้ การพยายามปิดบังซ่อนเร้นจึงเป็น ความทุกข์ทรมานอย่างมาก เพราะพยายามฝืน กฎธรรมชาติซึ่งเวลานั้นมีอำนาจเหนือตนอยู่ เมื่อ ใดธรรมชาติอันนั้นไม่มีแล้วกิริยาวาจาและความโน้ม นึกต่าง ๆ ก็เป็นไปเองโดยไม่ต้องฝืน ไม่ต้อง แสร้งทำให้ลำบากใจเปล่า ๆ ความรักที่ถูกต้อง สมบูรณ์และเหมาะสม เป็นสิ่งอ่อนสลวยสวยงาม นุ่มนวลและมีความ ละเมียดละไมแทรกซึมอยู่ทุกอิริยาบถ เป็นสิ่ง สูงส่งอันหนึ่งที่ธรรมชาติได้ประทานให้เป็นสมบัติ ของมนุษย์ผู้ยังข้องอยู่ในโลกีย์ เมื่อใดชโลธราคำนึงถึงอโศกและเรื่องราว ที่เกิดขึ้นแก่เธอในราตรีนั้น เธอจะตั้งปัญหาถาม ตัวเองว่านี่หรือความรัก นี่หรือชีวิต นี่หรือสุข สัมผัสที่มนุษย์พากันมุ่งมองและแสวงหา เธอรู้สึก ตื่นเต้นต่อสิ่งใหม่ที่เกิดขึ้นแก่เธอ แน่นอนทีเดียว ความใหม่คือความแปลก ความจริงเรื่องทำนองนี้ ๓๒ ก ล ย า ณ มิ ต ร Kalyanamitra.org