การเดินทางไปวัดบรมราชนิเวศ : หน้า 112/128

เรื่อง สั้น รุงเทพมหานครตามที่เคยได้ กขึ้นว่าใหญ่โต ซึ่งขาวได้เห็น ด้วยตาของตนเองในขณะนี้นั้น บน ท้องถนนรถราหลายรูปแบบจอดติด กันเป็นแพ ครั้นแล่นไปได้หน่อย 30 หนึ่งก็ต้องหยุดนิ่งติดกันต่อไปอีกนาน ควันจากท่อไอเสียคลุ้งดำอยู่เหนือรถ ตำรวจจราจรปิดปากปิดจมูกด้วย ผ้าขาว ยืนโบกไม้โบกมือให้รถไป ทีละช่อง มองดูคล้ายมนุษย์ต่างดาว ที่กำลังบีบบังคับมนุษย์โลกด้วยอ่า นาจพิเศษลึกลับ “ใกล้จะถึงวัดบรมฯแล้วขาว” คำพูดของลุงเฉลียวปลุกขาวให้ตื่น จากภวังค์ ขาวขยับนั่งตัวตรงเตรียม ฟังอย่างคนมีสติ แต่ลุงเฉลียวก็ไม่ได้ พูดจาสิ่งใดอีก ลุงเฉลียวมีอาชีพขับรถแท็กซี่ มาตั้งแต่ยังหนุ่ม ท่านเป็นเพื่อนเรียน ร่วมชั้นประถมกับพ่อของขาว ครั้งนี้ พ่อฝากขาวให้ลุงเฉลียวช่วยเป็นธุระ ใ จ ง พาไปพบน้องชายของแม่หรือน้าของ ขาวที่วัดบรมราชนิเวศ เพื่อให้น้า พาขาวไปฝากเป็นลูกศิษย์วัดกับ หลวงลุง จะได้อาศัยข้าวก้นบาตร ยังชีวิตและอาศัยวัดเป็นที่พักพิง หากขาวสามารถสอบเข้าเรียนต่อ ระดับมัธยมปลาย ณ สถานศึกษา ที่มีชื่อเสียงเก่าแก่แห่งหนึ่งได้ หลวงลุงที่น้าบอกขาวให้ คลานเข้าไปกราบ เป็นพระภิกษุ ง ติ ด ส น ง ย ปี า ข อ เรื่อง : ธรรมวารี ภาพ : สือพงศ์ ลีลพนัง ๑๑๐ กันยายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร