ความสำคัญของบุญ : หน้า 36/128

66 อยากให้ลูกเห็นความ สำคัญว่า “บุญเท่านั้นที่ เป็นที่พึ่งของเรา” ลูก จะได้ตั้งใจนั่งธรรมะ ทำใจให้ ‘หยุด นิ่ง เฉย" ซึ่งเป็นสูตรแห่ง ความสําเร็จที่หลวงพ่อ ผู้มีพระคุณอันสูงส่งได้ เมตตาให้สูตรนี้แก่ พวกเรา ทำตามที่ท่าน ได้ชี้แนะนี้แหละลูก แล้วลูกก็จะได้รู้แจ้ง ด้วยตนเอง ๒๔ กันยายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร “ใจ” ให้ใสให้สะอาดก่อน เพราะ “ใจ” ก็เหมือนภาชนะที่รองรับบุญ ถ้าใจขุ่น ไม่สะอาด บุญที่ได้ก็ได้ไม่เต็มที่ เหมือนภาชนะที่ขุ่นๆ สกปรก แล้วเราเอาน้ำใส่ ลงไป น้ำนั้นก็ขุ่นก็สกปรกตามภาชนะที่ใส่ด้วย แล้วก็พยายามวางใจให้หยุดนิ่ง อยู่ที่ศูนย์กลางกาย เพราะที่ศูนย์กลางกายเป็นแหล่งที่รองรับบุญได้เต็มที่ เหมือน เราจูนเครื่องรับวิทยุให้ตรงกับคลื่นของสถานีที่ส่งมา คลื่นที่ได้รับก็จะชัดเจน ทุก อย่างมีเหตุผลหมด ไม่อย่างนั้นหลวงพ่อท่านคงไม่ให้นั่งสมาธิก่อนถวายข้าวพระ นั่งเพื่อให้ “ใจ” เราเปิดรับบุญได้อย่างเต็มที่ ท่านคงไม่เน้นนักหนาว่า “ให้ตั้งใจ กันนะจ๊ะ ไม่พูดไม่คุยกัน ตอนนี้สำคัญนะจ๊ะ” และแม่ก็ได้พิสูจน์ว่าเป็นจริง อย่างที่ท่านว่า เพราะมีอยู่วันหนึ่งในอาทิตย์ต้นเดือนนี่แหละ เสียงหลวงพ่อท่าน นำนั่งสมาธิไปเรื่อยๆ แม่ก็นั่งเข้ากลางองค์พระไปจนละเอียดดี องค์พระขยาย ใหญ่คลุมเต็มสภาธรรมกาย เสียงหลวงพ่อท่านนำถวายข้าวพระ และกำลังให้ พวกเราอธิษฐานบุญกันตามใจชอบ แม่ก็เห็นเป็นภาพในกลางองค์พระ เป็น เหมือนกระแสน้ำหรือฝนที่ใสเป็นเพชรทีเดียวใสสว่างมากยิ่งกว่าพระอาทิตย์เที่ยงวัน ตกลงมาเต็มทั่วสภาธรรมกายที่พวกเรากำลังนั่งอยู่กระแสสีขาวใสเป็นเพชรกระจาย เต็มไปทั่วสภาธรรมกายเลยทีเดียว แม่เห็นในกลางได้ชัดเจน มีความสุข ความ ปีติใจมากๆ แม่จำได้ตลอด กระแสน้ำที่ใสเป็นเพชรไหลเข้ามาที่ตัวแม่ตรงศูนย์ กลางกาย ใจแม่กำลังจรดนิ่งอยู่ในกลางองค์พระ กระแสนั้นไหลมาที่ศูนย์กลาง- กายแล้วกลั่นเป็นดวงกลมใสสว่าง กลมรอบตัว ดวงกลมใสนั้นมีกระแสเชื่อมติด อยู่ตลอดเวลา เหมือนกับว่ากระแสนั้นไหลมาหล่อเลี้ยงที่ดวงกลมนั้นตลอดเวลา แม่ถึงได้ตระหนักขึ้นมาในกลางว่า นั่นแหละคือ “บุญ” “บุญ” ที่พวกเราอยากได้กันนักหนา เพราะเป็นเสบียงนำไปสู่ความสำเร็จ