ชีวิตในเพศบรรพชิต : หน้า 81/128

planation ในหนังสือเล่มนั้นมีรูปโครง ขึ้น จึงคิดอยากลาออกจากงาน เพื่อ กระดูก ทำให้ท่านคิดถึงธาตุทั้ง ๔ ที่ ศึกษาพระพุทธศาสนาอย่างเต็มตัว จะ ประกอบกันเข้าเป็นร่างกายมนุษย์ ทำ ให้มองเห็นความทุกข์ ความว่างเปล่า และความไม่เที่ยงแท้ของชีวิต ถึงแม้ จะไม่เข้าใจอะไรมากนัก แต่ขณะนั้น รู้สึกดีใจเหมือนได้รัตนะอันมีค่ามากใน ชวต วงจรชีวิตของมนุษย์เรานั้น ล้วนเต็ม ไปด้วยความทุกข์ จึงได้ตัดสินใจอย่าง แน่วแน่ ที่จะต้องบวชเป็นภิกษุณีอย่าง แน่นอน จึงได้ขออนุญาตจากคุณพ่อ คุณแม่ และได้รับความเมตตาจาก หลวงพ่อเซิ่งเอี่ยน ซึ่งเป็นเจ้าอาวาส วัดหนังฉานเป็นอุปัชฌาย์ทำพิธีบวชให้ ได้เตรียมตัวบวชเป็นภิกษุณี แต่คุณ พ่อคุณแม่ไม่เห็นด้วย ท่านบอกว่าให้ ศึกษาธรรมไปด้วย ทำงานไปด้วยก็ได้ ไม่จำเป็นต้องบวช เพราะท่านเกรงว่า ลูกจะเหนื่อยมากเกินไป เพราะเมื่อ บวชเป็นภิกษุณีแล้วต้องทำทุกสิ่งทุก ยกฐานะขึ้นเป็น “ภิกษุณี” อย่างด้วยตัวเอง เมื่อถูกคัดค้านท่าน จึงไม่ได้บวช แต่ในใจคิดอยากบวชอยู่ GY ตลอดเวลา จากนั้นท่านมีโอกาสได้ศึกษา ธรรมมากขึ้น เริ่มจากการฟังธรรม บรรยาย อยู่ธุดงค์ และปฏิบัติธรรม วัน ณ วัดหนังฉาน และเข้าร่วมพิธี กรรมทางศาสนาหลายครั้ง ทำให้จิตใจ ท่านได้อยู่ธุดงค์ปฏิบัติธรรมแบบนิกาย รู้สึกเบิกบาน มีความสุขและรู้สึกว่าใจ เซ็น (Zen) เป็นเวลา ๗ วัน ทำให้เข้า ได้พบกับที่พักที่แท้จริง จนกระทั่งปลายปี พ.ศ.๒๕๒๖ ชีวิตในเพศบรรพชิต ตั้งแต่นั้นมาท่านได้ดำเนินชีวิต ในเพศบรรพชิตอย่างมีความสุข เพราะ มีเวลาศึกษาธรรมะทั้งภาคทฤษฎีและ ภาคปฏิบัติอย่างเต็มที่ นอกจากนี้ยัง ใจซาบซึ้งในคุณค่าของพระพุทธศาสนา ได้ช่วยบริหารงานพระพุทธศาสนาที่ เมื่อได้ศึกษา และฟังธรรมมาก และทำให้รู้เห็นตามความเป็นจริงว่า สำคัญๆ ของวัดหนังฉานอีกด้วย ประสบการณ์อันทรงคุณค่า ท่านได้มีโอกาสเดินทางมาศึก ษาพระพุทธศาสนาฝ่ายเถรวาท โดย เน้นหนักด้านการปฏิบัติธรรม วิชชา ธรรมกาย ณ วัดพระธรรมกาย เมื่อ วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. ๒๕๓๖ ด้วย บรรยากาศอันอบอุ่นในท่ามกลางหมู่ สหธรรมิกที่มีใจตรงกัน ท่านได้ปรับตัว และปรับใจให้เข้ากับสภาพแวดล้อมใหม่ ได้อย่างน่าชื่นชม ทั้งสภาพความเป็น อยู่และการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน ท่านได้เริ่มต้นศึกษาพระพุทธ ศาสนาเบื้องต้นมาเป็นลำดับ และก้าว ลึกลงสู่การปฏิบัติธรรมวิชชาธรรมกาย ในจุดเริ่มต้นท่านทำใจแบบสบายๆ แม้ ยังมองไม่เห็นอะไร แต่ก็รู้สึกมีความ สุขลึกๆ ใจมีพลัง ต่อมาท่านค่อยๆ นึกถึงดวงแก้วที่ศูนย์กลางกาย แรก ๆ นึกได้บ้างไม่ได้บ้าง จนกระทั่งสามารถ เห็นดวงธรรมที่กลางท้องได้อย่างต่อ กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๗ ๗๙