การฝึกอบรมกิริยามารยาท : หน้า 113/128

ค่อนข้างสูง รูปร่างไม่อ้วนหรือผอม จนเกินไปจัดว่ากำลังพอดี ใบหน้า ของท่านสงบนิ่ง แววตาขณะที่มอง “เอ้า....ลองท่าดู ระหว่างกราบขาวอดจะรู้สึก ประหม่าไม่ได้ “ดีแล้ว....พอกราบ ดูขาวนั้นยากที่จะคาดเดาได้ว่าเป็น ครั้งที่สามเสร็จให้กลับมานั่งพนม คนดูหรือใจดี พอก้มลงกราบได้ มือในท่าเดิมแล้วยกมือขึ้น พร้อม ยินคำพูดและน้ำเสียงของท่าน ชาว กับก้มหัวลง... ให้ปลายนิ้วจรด ก็บอกตัวเองได้อย่างมั่นใจทันทีว่า ระหว่างคิ้วแต่พองามจึงค่อยลดมือ ท่านเป็นพระที่ประกอบด้วยความ ลง” หลวงลุงสอนต่อ สอนแนะนำสิ่งที่ดีงามให้..... ส่วน เธอก็ต้องตั้งใจจดจำนำไปประพฤติ ปฏิบัติให้จงได้... คนเรานั้นต่อให้ เก่งให้วิเศษมาจากไหน... ถ้านิสัยใจ คอกิริยามารยาทเลวเสียแล้ว.... ชาติ นี้เอาดีไม่ได้หรอก....” เมตตาเป็นอย่างยิ่ง “ชื่ออะไรนะ” หลวงลุงถาม “ลองกราบอีกครั้ง...” “ชื่อขาวครับ” น้าชายตอบ ขาวเป็นตัวแทนของชั้นได้ถือ แทน พานดอกไม้ไปกราบมอบให้ครูในวัน “ให้เจ้าตัวเขาตอบเอง...” ไหว้ครูมาทุกปี เมื่อได้ยินหลวงลุง หลวงลุงบอกกับน้า แล้วหันมาถาม พูดด้วยน้ำเสียงเมตตา ชาวจึงก้ม ชื่อของชาวอีก กราบซ้ำอีกครั้งด้วยความภูมิใจในท่า “ชื่อจริงว่า นายทองขาว กราบของตน “อย่างนั้นเขาเรียกว่า แปะ บุญแก้ว ชื่อเล่นว่าขาว ขอรับ....” ขาวตอบอย่างนอบน้อมชัดถ้อยชัดคำ หลวงลุงเป็นพระภิกษุที่เรียก ว่าเป็นพระเจ้าระเบียบ ทั้งละเอียด ถี่ถ้วนและรอบคอบ ท่านกำหนด ตารางการใช้เวลาในชีวิตประจำวัน ให้ลงตัวไปเลยสำหรับลูกศิษย์แต่ ตั้งแต่ตื่นนอนถึงเข้านอน ละคน ทุกคนต้องจดจำให้ขึ้นใจว่าเวลาไหน เป็นเวลาต้องสวดมนต์ทำวัตรเช้า ทำวัตรเย็น ทำกิจวัตรตามที่ได้รับ มือ....เอามือแปะพื้นสามครั้ง ไม่ใช่ “เออดี...มันต้องได้อย่างนี้ มอบหมาย ทานข้าว อ่านหนังสือ กราบ...ที่เรียกกราบคือการกราบ เป็นลูกผู้ชายต้ององอาจฉะฉาน... ค้นคว้าดูตำราหาความรู้ตามระดับ แบบเบญจางคประดิษฐ์ เคยได้ยิน ขณะเดียวกันก็ต้องรู้จักอ่อนน้อม ชั้นเรียนของแต่ละคน เข้าไปอุปัฏ ถ่อมตน....คนเรานั้นสำเนียงส่อภาษา ฐากรับใช้หลวงลุง ซึ่งถือเป็นการ กิริยาส่อสกุล...เป็นผู้ดีหรือเป็นไพร่นั้น ฝึกอบรมกิริยามารยาทไปในตัว สอง ตารางเวลาสุดท้ายคือ เวลาพักผ่อน ส่วนตัวและเวลานอน... ไหม...” “ขอรับ..” “เวลาพักผ่อนส่วนตัวคือเวลา ที่ควรจะออกกำลังกายบริหารร่าง กายให้แข็งแรง เป็นการเตรียมกล้าม “ดี...หัดทำให้เป็นซะเดี๋ยวนี้ เขาวัดกันที่การแสดงออกหรือการ เลยนะ...นั่งคุกเข่าวางก้นบนส้นเท้า... กระทำ.... กับคำพูดคำจา... พูดกับ พนมมือระหว่างอก... ลำตัวตั้งตรง ผู้หลักผู้ใหญ่ให้มีหางเสียง มีค่าลง ให้สง่า... ก่อนก้มลงกราบให้ยกมือ ท้ายทุกคำ... การกราบการไหว้ก็ต้อง ที่พนมนั้น ปลายนิ้วให้จรดพอดี ทำให้ถูกแบบแผน... ให้ดูว่าจริงใจ ระหว่างคิ้ว....กราบลงไป...แยกฝ่ามือ ทำ ไม่ใช่จำใจสักแต่ว่าทำไปอย่าง เนื้อทุกส่วนให้พร้อมเพื่อการใช้งาน วางบนพื้นให้ช่องว่างระหว่างฝ่ามือ นั้นเอง.... กว้างพอให้หน้าผากแตะลงพื้นได้” หลวงลุงกวดขันกิริยามาร ท่านไม่เพียงพูดอย่างเดียว ยาทให้ขาว ก่อนที่ท่านจะเอ่ยปาก 39 ทุกอย่างให้คล่องตัว เวลาส่วนนี้ถ้า แบ่งไปช่วยเหลือแบ่งเบาภาระหน้าที่ ของผู้อื่นบ้างตามสมควร ถือว่าเป็น หากกรุณาก้มกราบพระพุทธรูปที่โต๊ะ รับคำรับขาวไว้เป็นลูกศิษย์ การใช้เวลาผูกมิตรที่ดี ส่วนเวลา หมู่บูชาให้ขาวดูเป็นตัวอย่างด้วย “อยู่กับฉัน..... ฉันจะต้องสั่ง นอนเป็นเวลาให้ร่างกายได้พักผ่อน กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๙ 000