การรักษาศีลและการภาวนา : หน้า 88/128

บำรุงเขาด้วยของกินที่ไม่ผิดศีล นมสด เนยแข็ง ช็อกโกแลต น้ำ ผลไม้คั้น น้ำผึ้ง ฯลฯ ตั้งหลายอย่าง บางทีมีประโยชน์กว่าอาหาร เย็นจริงๆ ซะอีก” เสียใจ สิ่งที่เห็นไม่ได้หายไปไหน เมื่อ ใดเราทำใจให้หยุดสนิทได้ สิ่งเหล่านั้น ก็จะปรากฏให้เห็นใหม่ เรื่องเห็นไม่ เห็นอย่าถือเอาเป็นเอาตาย เอาเป็น เรื่องสำคัญ เพราะสิ่งเหล่านี้เป็นอนัต ตา ไม่อยู่ในอานาจบังคับบัญชาของเรา เรามีหน้าที่พากเพียรทำใจให้หยุดให้ได้ อยู่เสมอนั่นต่างหากเป็นเรื่องใหญ่ เมื่อใด ปล่อยให้ความกังวลใจด้วยเรื่องต่างๆ เข้ามาครอบงำใจ เมื่อนั้นใจก็หยุดได้ ยาก สิ่งที่เห็นเป็นเพียงเครื่องบอกให้ ทราบว่าจิตกำลังหยุดได้สนิท แล้วเราก็ต้องดูตัวเองให้ออกด้วย ว่า การสร้างบารมีของเราหนักไปใน เรื่องไหน คือเราถนัดช่วยงานพระ ศาสนาด้านไหน ทุกคนไม่ใช่จะเป็น พวกเจริญภาวนาชั้นสูงเสียหมดหรอก ค่ะ บางคนอาจถนัดเรื่องสั่งสอนเผยแผ่ พอป้ามีโอกาสเจอเด็ก เมื่อวันบวชพระ ๒๑ รูป พฤหัสบดีที่ ๒๑ กรกฎาคม ป้าพูดว่า “ป้าขออนุโมทนาบุญกับหนูด้วยเด็กอายุแค่ บางคนถนัดเรื่องงานบริการด้านต่างๆ ๑๔ ปี เรียนชั้นมัธยมต้นอย่างหนู สามารถถือศีลแปดได้ ถ้าคน บางคนชอบหาเงินมาทำบุญ ฯลฯ เรา แก่คนไหนถือไม่ได้ ไม่ว่าจะถือกี่วันก็ตาม พวกเขาจะต้องอายหนู ก็ทำหน้าที่ของเราให้เต็มความสามารถ ยิ่งถ้าหนูถือได้ตลอดไป หนูนี่แหละจะเป็นเด็กคนแรกของโลก ที่ เรื่องภาวนาก็ไม่ยอมทิ้งต้องทำเรื่อยไป สามารถเป็นอุบาสิกาตัวอย่างได้ตั้งแต่อายุยังน้อย” จะได้ผลแค่ไหน ต้องคิดเสียว่าเราบังคับ เลิกราก็แล้วกัน ทำไปเรื่อย จนกว่าจะ ตายกันไปข้างหนึ่ง อย่าลืมนะคะ ให้ทาน รักษาศีล คุณคิดเหมือนป้ามั้ย ถ้าเรามีเด็กหญิงชายวัยรุ่นถือศีลแปด เอาไม่ได้ ได้แค่ไหนก็แค่นั้น ไม่ยอม เป็นแฟชั่นได้เมื่อไหร่ เด็กเหล่านี้ นอกจากตัวเองจะปลอดภัยจาก ความเลวความชั่วเช่นเรื่องยาเสพติด เรื่องโรคเอดส์ เรื่องความเสเพล ที่ทำให้พ่อแม่ผู้ปกครองหนักใจแล้ว ยังเป็นตัวอย่างให้เด็กอื่นๆ เห็นและทำตาม พวกเขาจะได้บุญกุศลมากมายมหาศาล คำนวณ กันไม่ไหวทีเดียว ด้วยเหตุนี้ป้าต้องสนับสนุนเต็มที่ คุณก็เหมือน กันถ้าพบเด็กประเภทนี้ รีบช่วยกันสนับสนุนเลยนะคะ เอาชนิดถ้า แกไม่มีทุนเรียน เราช่วยกันออกให้เลย เราก็จะช่วยสังคมและ ประเทศชาติเพิ่มพลเมืองดีๆ ให้มีมากขึ้นๆ เรื่องสุดท้าย การภาวนา ป้าได้ยินพวกเราหลายคนบ่นให้ป้า ฟัง ว่าเวลาไปเข้ากลุ่มปฏิบัติธรรมที่เชียงใหม่ครั้งละ ๑ สัปดาห์นั้น ปฏิบัติได้ผลดีมาก เห็นนิมิตชัดเจนเหมือนเห็นด้วยตาเนื้อ พอ กลับมาทำงาน สิ่งที่เห็นก็เลื่อนไป เลื่อนไป จนไม่เห็นอะไรอีก หลายคนคงประสบปัญหาอย่างเดียวกันนี้ อย่าไปกลุ่มหรือ ๔๖ กันยายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร และภาวนา ต้องไม่ให้เวลาสูญไปเปล่าๆ เราต้องเอาประโยชน์ในชีวิตให้ได้เต็มที่ ก่อนจากโลกนี้ไป สะ-หวัด-ดี ads Temp