อริยสาวก : หน้า 103/128

ถ้อยคำพยากรณ์นั้น สร้าง ความปีติในดวงใจของท่านเป็นอย่าง ยิ่ง สนับสนุนให้ชีวิตดำเนินอยู่ด้วย การสร้างบุญกุศลอย่างต่อเนื่อง และ ด้วยอานุภาพผลบุญที่สร้างไว้นั้น ส่งผลให้ท่านเวียนว่ายตายเกิดในภพ ภูมิต่างๆ เสวยสุขอยู่นับด้วยเวลา อันยาวนาน จนล่วงมาถึงสมัยของพระ สุเมธพุทธเจ้า ในภพชาตินี้ ท่าน เกิดเป็นวิทยาธร วันหนึ่งได้เหาะไป พบพระสุเมธพุทธเจ้า กำลังประทับ นั่งอยู่ในป่าแห่งหนึ่ง ใกล้กับภูเขา ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า ไม่ว่าข้าพระองค์จะไปเกิด ในที่ใด ก็ขอให้ร่างกาย หิมวันต์ พลันดวงจิตเกิดเลื่อมใส และผิวพรรณงดงามประดุจ ทองคําด้วยเถิด ศรัทธา จึงบูชาพระองค์ด้วยดอก กรรณิกา ผลานิสงส์แห่งบุญในครั้งนี้ ส่งให้ท่านเวียนว่ายอยู่ในสุคติภูมิอีก ชั่วกาลนาน ตราบจนถึงกาลเวลาแห่ง พระกัสสปพุทธเจ้า ท่านมาเกิดเป็น กุลบุตรชาวเมืองพาราณสี เมื่อพระ พุทธองค์เสด็จดับขันธปรินิพพานแล้ว กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๓ ๑๐๑