การแข่งขันฟุตบอลโลกและโลกธรรม : หน้า 38/128

ของ คู่ โลก ใ นช่วง ๒-๓ เดือนที่ผ่านมา แม้ว่าจะมีเหตุการณ์ต่างๆ เกิดขึ้นในโลกมากมาย แต่เห็นจะไม่มีเรื่องใดที่ได้รับความสนใจจากผู้คนเกินไปกว่าเรื่องราวของการ แข่งขันฟุตบอลโลกครั้งที่ ๑๕ ที่ประเทศสหรัฐอเมริกา กล่าวได้ว่า ตลอดระยะเวลา ๑ เดือนเต็มของการแข่งขัน ผู้คนทั่วโลกต่างก็เฝ้า ติดตามความเคลื่อนไหวในเรื่องนี้ด้วยความสนใจ การแข่งขันทุกนัดล้วนตกเป็นเป้า สายตาของผู้คนหลายพันล้านคู่ ที่คอยจ้องดูอย่างใจจดใจจ่อ ราวกับว่าโลกทั้งโลกได้ ถูกย่อให้เล็กลงเหลือเพียงแค่สนามฟุตบอลรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าเท่านั้น จะเห็นว่า โลกของเราในยุคโลกานุวัตร หรือยุคข้อมูลข่าวสารนี้ ความฉับไวและ ความก้าวหน้าของการสื่อสารคือกระแสที่ช่วยเชื่อมชาวโลกทั้งหลายให้ถึงกันได้หมด ซึ่ง ทำให้อดคิดไม่ได้ว่า สักวันหนึ่งข้างหน้า ในวันสำคัญทางศาสนา คนทั้งโลกอาจจะมี โอกาสได้ตื่นตาตื่นใจกับพิธีกรรมอันศักดิ์สิทธิ์และงดงามของชาวพุทธเราบ้างก็เป็นได้ การเล่นฟุตบอลนั้น นับเป็นกีฬายอดนิยมของชาวโลกมาช้านาน เพราะเป็น กีฬาที่เต็มไปด้วยสีสันลีลาแพรวพราวราวกับศิลปะบนผืนหญ้า และถือว่าเป็นกีฬาที่ดี ที่สุดสำหรับการเล่นเป็นทีม ซึ่งผู้เล่นทุกคนนอกจากต้องเล่นดีตามหน้าที่ของตนแล้ว ยังต้องพยายามเล่นให้เข้าขากับเพื่อนร่วมทีมอีกด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการแข่งขันฟุตบอลโลกที่เพิ่งผ่านพ้นไป นอกจากจะให้ ความสนุกสนาน ความตื่นเต้นประทับใจแล้ว ยังได้ให้บทเรียนและข้อคิดอะไรๆ อีก หลายอย่างแก่เราด้วย เพราะดูๆ ไปการแข่งขันฟุตบอลนั้นก็ไม่ต่างอะไรกับชีวิตของ คนเรา ซึ่งเกิดมาในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขัน การต่อสู้ดิ้นรน มีแพ้มีชนะ มีขึ้นมีลง และที่สำคัญก็คือ ฟุตบอลโลกคราวนี้ได้ชี้ให้เห็นถึงโลกธรรมอย่างชัดเจน โลกธรรมที่ว่านี้คือ ของคู่โลก หรือของที่มีประจำโลก คู่กับคนที่เกิดมาในโลก ใคร ๆ ก็ต้องพบ จะหลีกเลี่ยงอย่างไรก็ไม่พ้น ได้แก่ ลาภ-เสื่อมลาภ ยศ-เสื่อมยศ สรรเสริญ-นินทา สุข-ทุกข์ มีทั้งหมด ๘ อย่าง จัดเป็นคู่ได้ ๔ คู่ หรือถ้าจัดเป็นฝ่ายก็ได้ ๒ ฝ่าย คือฝ่ายที่ใจชอบเรียกว่า ฝ่ายอิฏฐารมณ์ ฝ่ายที่ใจไม่ชอบ ไม่ปรารถนาที่จะได้รับ เรียกว่า ฝ่ายอนิฏฐารมณ์ ๒๖ กันยายน ๒๕๓๗ กัลยาณมิตร โดย จิรวัฒน์ ภู่เพียงใจ