การเตรียมตัวสำหรับการเกษียณ : หน้า 42/128

ใครอยู่ในวงราชการก็ต้อง พวกสุนัขฝรั่งตั้งฝูงใหญ่ มันเห่าทุกที ถ้ารู้ว่า เดือนกันยายนของ ช่างเป็นเศรษฐีมีเงินซื้อเนื้อต้มเลี้ยงกัน ทุกปี เป็นเดือนสุดท้ายของปีงบประ ได้เป็นฝูง ไม่รู้เจ้าของบ้านมีรายได้ มาณ ใครมีอายุครบ ๖๐ ปี เตรียมตัว เดือนละเท่าไรกัน ทุกครั้งที่เห็นความ ได้แล้วว่า ต้องหลุดจากตำแหน่งใน เป็นอยู่ และเหตุการณ์ในบ้านหลังนั้น เดือนหน้า เพราะครบกำหนดเกษียณ เพราะต้องเดินผ่านเป็นประจำ มักทำ อายุ ทุกปีมาข้าพเจ้าไม่เคยสนใจอะไร ให้ข้าพเจ้านึกสงสัยว่าทำไมมีค่าใช้จ่าย บังเอิญปีนี้ตนเองมามีอายุ ๖๐ ปีเข้าบ้าง เกินเงินเดือนหลายเท่าตัว เลยมานึกถึงว่าถ้าแม้นข้าพเจ้ายังทน คิดตำหนิติเตียนไปได้ถึงขนาด ๓๐ ปีมา ทำงานทางโลกอยู่จนถึงวันนี้ ชีวิตคง นั้น เพราะเวลาขณะนั้นเมื่อ ขาดทุนไปกว่านี้อีกมากมาย และ แล้ว ข้าพเจ้ายังไม่ได้เข้าวัด ไม่มีหลัก สำหรับใครก็ตามที่กำลังจะต้องออก ธรรมอะไรให้ยึด ไม่รู้จักวางใจเป็น จากงานในเดือนหน้า ซึ่งไม่เคยเตรียม อุเบกขา เห็นใครน่าสงสัยก็คิดในทาง ตัวเตรียมใจรับสภาพความเสื่อมใน โลกธรรมเอาไว้ก่อน คือเสื่อมลาภ เสื่อมยศ ถูกนินทา มีความทุกข์ จะตก อยู่ในสภาพป่วยทางใจขนาดไหนบ้าง ก็ยังไม่รู้ ไม่ดีไปหมด ต่อมาไม่นาน เจ้าของบ้านนั้น ปลดเกษียณอายุ รถราต่างๆ หายไป หมด ไม่มีรถวิ่งเข้าวิ่งออกให้แน่นซอย อีก เจ้าสุนัขปากเปราะก็พลอยหายไป นี่เพราะเห็นตัวอย่างชีวิตจริง ด้วย มันคงกินจุเสียจนเจ้าของต้อง มาหลายราย ตอนยังทำงานอยู่เห็น เอาไปแจก บังเอิญนายอำเภอเชิญ เข้มแข็ง วางมาดใหญ่โตโอ่อ่า ปลด เกษียณออกมาไม่ถึง 5 เดือน กลาย เป็นคนพิการ บางรายเฉาตายไปเลย มีอยู่รายหนึ่ง เป็นนายตำรวจ ชั้นผู้ใหญ่มาก อยู่บ้านหลังใหญ่ทาง ประชุมเจ้าของบ้านในซอย ข้าพเจ้า ได้ไปร่วมประชุมด้วยที่บ้านดังกล่าว พอเข้าไปข้าพเจ้าก็สอดส่ายสาย ตามองหาเจ้าของบ้านไม่พบ เห็นมีแต่ เด็กหนุ่มๆ ออกมาทำหน้าที่ต้อนรับ เมื่อ ปากซอยบ้านลูกสาวข้าพเจ้า แต่ละวัน ประชุมกันไปสักครู่ใหญ่ ข้าพเจ้ามอง มีรถวิ่งเข้าวิ่งออกในบ้านนั้น ไม่ทราบ ติดต่ออะไรกันนักหนา รถในซอยพลอย ไปทางสนามหญ้าบ้านหลังเล็กที่อยู่ห่าง ออกไปจากตึกใหญ่ มองเห็นชายชรา ติดอยู่เรื่อย ยิ่งวันไหนเป็นเทศกาลพิเศษ นั่งอยู่บนรถเข็นสำหรับคนป่วยเดินไม่ได้ สงกรานต์ ปีใหม่ วันเกิด รถอื่นไม่ ต้องวิ่งกันแล้ว ข้าพเจ้าเองเวลาเดินผ่านบ้านเขา ไม่ชอบใจเลย เพราะมักตกใจเสียง ๔๐ กันยายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร มีเด็กเล็ก ๆ คนหนึ่งเป็นคนเป็น ข้าพเจ้า จำได้ว่าเป็นนายพลผู้นั้น ปลดเกษียณ ออกมาไม่ถึง 5 เดือน ไม่น่าแก่ได้มาก ถึงขนาดนั้น