การสอบเข้าและการเตรียมตัว : หน้า 114/128

จริงๆ หลังจากต้องตรากตรำทำงาน ไปด้วย.... เมื่อจำเป็นต้องใช้จดราย มาทั้งวัน" ละเอียดเกี่ยวกับการมอบตัว....ดูให้ ปกตินั้นขาวเป็นคนเงียบๆ ถี่ถ้วนว่าเขาสั่งให้ทำอะไรวันไหนจะ จิตใจซื่อตรง แม้จะซุกซนบ้างตาม ได้เตรียมตัวถูก...” หลวงลุงท่าน ประสาเด็กในวัยนี้ แต่ขาวก็ระมัด รอบคอบรอบรู้ละเอียดไปทุกเรื่อง ระวังตัวและเคร่งครัดที่จะฝึกตน ตามคำพร่ำสอนของหลวงลุง โดย เฉพาะอย่างยิ่งการแบ่งเวลาไปช่วย ชาวอ่านชื่อและรหัสเลขที่นั่ง สอบของตัวเองในกระดาษติดประ ดี ทำให้ขาวเป็นที่รักของเพื่อนศิษย์ กาศสีขาวแผ่นนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีกไม่รู้ เหลือผู้อื่น ชาวสามารถทำได้อย่าง วัดทั้งหลาย กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง แล้วจึงถอยออกมา “ขาว.. ขาว.. นายสอบเข้า ได้...” ให้ผู้ที่เบียดอยู่ข้างหลังเข้าไปตรวจ หารายชื่อของตัวเองบ้าง คนเรานั้น เพื่อนเด็กวัดวัยเดียวกันวิ่ง “อา...เราสอบเข้าได้จริงๆ” ต่อให้เก่งให้วิเศษมาจากไหน.. มาบอก ชาวเงยหน้าจากกองภาชนะ ถ้านิสัยใจคอกิริยามารยาท กะละมังใบใหญ่ มองไปยังเสียงที่ งามสดสวยเหลือเกิน เลวเสียแล้ว... ขาวอ่านแผ่นประกาศทุกใบ ชาตินี้เอาดีไม่ได้หรอก.... เรื่องใดเป็นประกาศสั่งให้นักเรียนที่ ชาวพึมพำกับตัวเอง ความรู้สึกใน ที่กำลังล้างทำความสะอาดในชาม ขณะนั้นเห็นว่าโลกช่างบรรเจิดจ้างด ได้ยินทันที “เราสอบได้หรือ.. นายล่ะ” ขาวไม่ลืมมารยาทที่ควรแสดงความ สนใจเรื่องของผู้อื่นด้วย “ไม่... เราไม่ติด แต่เราก็ดีใจ ที่นายได้...” เพื่อนตอบอย่างมีน้ำใจ แสดงให้เห็นถึงความเป็นผู้มีจิตใจ งดงามสมกับที่ได้รับการอบรมกิริยา สอบได้จัดเตรียมมาในวันมอบตัว ชาวก็จะจดเอาไว้ เมื่อแน่ใจว่าดูครบ หมดทุกแผ่นแล้ว ขาวก็พับกระดาษ แผ่นนั้นพร้อมกับเก็บปากกาใส่กระ เป่าเสื้อไว้ จากนั้นก็ไปขึ้นรถเมล์ กลับวัด เพื่อรายงานผลให้หลวงลุง มารยาท และกล่อมเกลาจิตใจจาก ทราบ ผู้ทรงศีล แม้ว่าหลวงลุงจะยิ้มด้วยเพียง เพื่อนผู้มาส่งข่าวเดินคล้อย เล็กน้อยกับข่าวดีที่กราบเรียนท่าน หลังไปแล้ว ขาวจึงเร่งมือรีบทำงาน แต่แววตาของท่านนั้นขาวพอจะมอง ให้เสร็จ จากนั้นก็คลานเข้าไปกราบ ออกว่าท่านปลาบปลื้มดีใจด้วย กับ ขออนุญาตหลวงลุงออกไปดูผลสอบ ความสำเร็จขั้นแรกของศิษย์มิใช่น้อย เพื่อให้แน่ใจอีกครั้งหนึ่ง “เอกสารหลักฐานต่างๆ จัด “เอากระดาษปากกาติดมือ เตรียมให้พร้อมตั้งแต่เนิ่นๆ อย่าให้ ๑๑๒ กันยายน ๒๕๓๙ กัลยาณมิตร