ข้อความต้นฉบับในหน้า
ในการสร้างบารมี “บุญ” ที่เห็นได้ สัมผัสได้ เพราะขณะที่แม่เห็น “บุญ” นั้น
แม่มีแต่ความสุข อิ่มเอิบใจ ชุ่มชื่นใจมาจนกระทั่งทุกวันนี้ แม้ในขณะที่เขียนจดหมาย
นี้ ก็ยังเห็น “บุญ” เป็นดวงกลมใสสว่างติดอยู่ที่ศูนย์กลางกายตลอดเวลา ให้
ความสุข อิ่มเอิบใจ เหมือนตอนเห็นใหม่ๆ เช่นเดียวกัน นึกถึง “บุญ” เมื่อใด
ก็จะเห็น “บุญ” เมื่อนั้น เห็นไม้จะว่า บุญมีจริง เห็นได้ และสัมผัสได้ ให้ความสุข
และให้ผลของบุญนั้นส่งถึงผู้ทำบุญได้จริง ดังเช่นที่หลวงพ่อท่านเคยให้ไปดูบุญ
ของการเป็นประธานรองเมื่อปีก่อน แม่ก็ได้ไปดูด้วย ก็เห็นบุญมีลักษณะเป็น
กระแสธารเหมือนกัน มาหล่อเลี้ยงเราที่ศูนย์กลางกายและกลายเป็นดวงกลมรอบตัว
ใส สว่าง เช่นเดียวกัน และท่านยังให้ดูต่อว่า กระแสบุญหรือแหล่งของบุญมาจาก
ไหน? มีอานิสงส์ต่อผู้กระทำอย่างไร? เอาไว้แม่จะเล่าให้ฟังทีหลัง แต่อยากให้
ลูกได้ปฏิบัติเอง ได้ไปรู้ ไปเห็นด้วยตนเองจะดีกว่าที่จะมา “รู้” นะจ๊ะ แต่ที่
แม่เล่าให้ฟัง เพราะอยากให้ลูกกระตือรือร้นที่จะทำบุญด้วยความตั้งใจ ไม่อิดออด
เหมือนที่เคยเป็นมา ให้เห็นความสำคัญว่า “บุญเท่านั้นที่เป็นที่พึ่งของเรา” ลูก
จะได้ตั้งใจนั่งธรรมะ ทำใจให้ “หยุด นิ่ง เฉย” ซึ่งเป็นสูตรแห่งความสำเร็จ ที่
หลวงพ่อผู้มีพระคุณอันสูงส่งได้เมตตาให้สูตรนี้แก่พวกเรา ทำตามที่ท่านได้ชี้แนะ
นี้แหละลูก แล้วลูกก็จะได้รู้แจ้งด้วยตนเอง
สุดท้ายนี้ แม่ก็หวังอย่างเดิมละจะว่า ลูกๆ คงตั้งใจปฏิบัติธรรมให้ละเอียด
ยิ่งๆ ขึ้นไป ให้สมกับเป็นยุวฯ ของหลวงพ่อนะจ๊ะ
รักและคิดถึงหนูเสมอ
คุณแม่
หมายเหตุ กอง บก.ขออภัยต่อ
ท่านผู้อ่าน เนื่องจากวารสาร
กัลยาณมิตรฉบับที่ ๑๐๔ ประจำ
เดือนสิงหาคม คอลัมน์ จดหมาย
จากแม่ถึงลูก ฉบับที่ ๑ หน้า ๓๗
บรรทัดที่ 5 จากล่าง มีความผิด
พลาด ความว่า “ความรู้สึกมอง
กายหยาบที่นั่งอยู่จึงขอแก้ไขเป็น
“ความรู้สึกของกายหยาบที่นั่งอยู่
กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๙ ๒๕