ชีวิตและการปฏิบัติธรรมของภิกษุณี : หน้า 79/128

ปฏิบัติธรรม ๗ วัน จึงถือโอกาสไปร่วม ปฏิบัติธรรมดูบ้าง ปรากฏว่ามีความสุข มาก ในใจปรารถนาอยากให้ทุกๆ คน ในโลกได้มาปฏิบัติธรรมด้วย จะได้พบ ความสุขเช่นนี้บ้าง จากนั้นก็หาเวลา ไปปฏิบัติธรรมที่วัดเนืองๆ ขณะนั้น ทางบ้านยังไม่อนุญาตให้บวช แต่ท่าน ก็ได้เข้าไปช่วยงานที่วัดอย่างสม่ำเสมอ และในระหว่างนั้นก็ศึกษาพระวินัยของ ภิกษุณี ชื่อ กว๋อ ฝาง และภิกษุณี ชื่อ กว๋อ โจว น้อมถวายดอกไม้บูชาธรรมแด่พระเดชพระคุณ พระสุธรรมยานเถร ในวันสุดท้ายของการปฏิบัติธรรมที่ดอยสุเทพ-ปุย จังหวัดเชียงใหม่ ดง เช่นชีวิตของ ภิกษุณี ชื่อ กวอ ฝ่าง และภิกษุณี ชื่อ กวอ โจว ผู้ซึ่งเดินทางไกลมาจากประเทศไต้หวัน เพื่อแสวงหาหนทางอันประเสริฐ แสวง หาสาระสำคัญแห่งชีวิต... ท่านทั้งสองได้เดินทางมาศึกษา พระพุทธศาสนาในเมืองไทย โดยเฉพาะ วิชชาธรรมกาย ณ วัดพระธรรมกาย ในโครงการสัญญาแลกเปลี่ยนบุคลากร กับองค์กรพระพุทธศาสนาในต่างประ เทศ ระหว่างมูลนิธิธรรมกาย วัดพระ ธรรมกาย กับ สถาบันจงหวา ประเทศ ไต้หวัน ชีวิตในเพศฆราวาส ของภิกษุณี ชื่อ กรอ ฝาง ในวัยเยาว์ ท่านอยู่กับคุณพ่อ คุณแม่ในหมู่บ้านเล็ก ๆ แห่งหนึ่งทาง ตอนเหนือของประเทศไต้หวัน ครอบ ครัวของท่านนับถือศาสนาพุทธตาม อย่างเพื่อนบ้านในท้องถิ่น คือมีการ นับถือเจ้า ไหว้เจ้า เข้าทรงต่าง ๆ สมัย บ้านสวดมนต์ นั่งสมาธิ โดยท่องคำว่า “อา หมี ถั่ว ฝอ” ซึ่งชาวไทยเราคุ้น เคยกับคำว่า “อมิตพุทธ” นั่นเอง ก็ เหมือนกับการท่อง “สัมมา อะระหัง” ของพระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ) ก็ได้ เมื่อมีอายุได้ ๘ ขวบ สมัครเป็นสมาชิกของ “อีอ้วนเต่า” ที่ สอนให้เชื่อว่า ผู้ใดปฏิบัติตามก็จะได้ ไปสวรรค์ ถ้าไม่ปฏิบัติตามก็จะตกนรก ทำให้จิตใจของท่านสับสนมาก คำสอน นี้ดูเหมือนถูกต้อง แต่จริงๆ ไม่ใช่ ถึง แม้ขณะนั้นท่านยังไม่เชื่อเรื่องชีวิตหลัง ความตายตามที่เขาสอน แต่ก็ไม่รู้ว่าจะ ไปหาคาตอบที่ถูกต้องจากที่ไหน? คราวหนึ่ง เพื่อนของท่านไปนั่ง สมาธิ ๓ วันที่วัดหนังฉาน แล้วกลับมา เล่าให้ฟังว่าดีมาก เพราะมีคนตาบอด ไปนั่งสมาธิ เมื่อนั่งสมาธิแล้ว ทำให้ ตาสามารถมองเห็นได้ดีเหมือนเดิม ท่านฟังแล้วก็ยังไม่สนใจ บ ภิกษุณีไปด้วย ต่อมาไม่นานได้พบกับหลวงพ่อ เพิ่งเหยียน ท่านจึงบอกให้บวชได้แล้ว แต่ในวันนั้นได้ตอบท่านว่า “สักวันหนึ่ง ต้องเข้ามาบวชแน่” หลวงพ่อก็บอกว่า “ถึงวันนั้น ก็แก่แล้ว” เมื่อได้ฟังแล้วรู้สึกว่าเราไม่ควร ยึดมั่นถือมั่นในสิ่งทั้งหลายทั้งปวง จึง ได้ตัดสินใจบวชทันที.... ชีวิตในเพศบรรพชิต ของภิกษุณี ชื่อ กว่า ฝาง ท่านได้ใช้ชีวิตทุ่มเทให้กับพระ พุทธศาสนาอย่างเต็มที่ เนื่องจากท่าน ได้รับมอบหมายจากหลวงพ่อเพิ่งเหยียน ให้ไปปฏิบัติหน้าที่และดูแลความเป็นอยู่ ของนักศึกษา ณ สถาบันพระพุทธ ศาสนาจงหวา ทำให้ท่านมีโอกาสศึกษา หลักธรรมคำสอนอันประเสริฐขององค์ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และทำ ให้ท่านได้เข้าใจในเรื่องโลกและชีวิตได้ ชัดเจน ลึกซึ้งมากยิ่งขึ้น ความทรงจําที่ยากจะลืมเลือน... ท่านเคยได้ยินชื่อ “วัดพระธรรม กาย” เมื่อ ๔ ปีที่แล้ว ครั้งแรกที่ฟังก็ จนกระทั่งเวลาผ่านไป ๒ เดือน รู้สึกว่าชื่อนี้มีความหมาย และเชื่อว่า เด็กๆ คุณลุงจะนำหลานๆ ทุกคนใน เศษ ได้ทราบข่าวว่าวัดหนังฉานจะจัด ผู้ที่ตั้งชื่อวัดนี้จะต้องเป็นผู้มีปัญญามาก กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๗ ๗๗