การสร้างพระธรรมกายและการสะสมบุญ : หน้า 51/128

โชคมหาลาภที่ประมาณค่าไม่ได้แล้ว ซึ่งก็คือบุญจากการที่เคยบริจาคทาน ไว้และประดิษฐานไว้ที่ธรรมกายเจดีย์ ไว้นับชาติไม่ถ้วน จะต่อเนื่องไหลจาก ตั้งถาวรอยู่ได้เป็นพันปี แม้จะเหลือ จึงไม่ควรรีรอ การที่เราจะไปบอกใครให้มาร่วม พระธรรมกายที่พระเจดีย์มายังเจ้าของ ซากเป็นเพียงเนินดิน แต่ถ้ายังมีผู้นับ สร้างพระธรรมกายประจำตัว ประดิษ ฐานไว้ที่พระเจดีย์ ก็เหมือนเราเปิด ทีนี้เจ้าของจะทำมาหากินด้วยเรื่องอะไร ถ้าไม่ใช่เรื่องผิดศีล ผิดธรรม ผิดกฎ” ถือพระพุทธศาสนาเหลืออยู่ ซากเจดีย์ ก็ยังมีผู้เคารพบูชา ผู้ร่วมสร้างจะไป เกิดอยู่ที่ใด ก็ยังไปรับบุญอยู่ตลอดไป งานชิ้นนี้จะช่วยทั้งจรรโลง ทั้ง อธิบายกันขนาดนี้ ถ้านักธุรกิจ โอกาสให้เขาได้มีส่วนบรรลุมรรคผล หมายแล้ว ก็จะทำมาค้าขึ้น ร่ำรวย นิพพานในภายภาคหน้า ท่านเจ้าคุณ เป็นอัศจรรย์ทันตาเห็น” หลวงพ่อท่านปรารถนาช่วยรื้อสัตว์ขน สัตว์ถึงแสนโกฏิจักรวาล นับจำนวน ผู้นั้นยังไม่เห็นด้วย ก็นับว่าเขาฉลาด ไม่ได้ ส่วนพวกเราจะทำบ้างแค่จำนวน น้อยเต็มที่ ทิ้งไว้ก่อนไปชักชวนผู้อื่นต่อ สิบจํานวนร้อยชีวิตก็พากันท้อถอย จะ อย่างไรก็ตาม เรื่องร่ำรวยอะไร ติดตามสร้างบารมีกับท่านได้อย่างไร? เหล่านี้ ไม่ใช่วัตถุประสงค์แท้จริงของ คุณภาพของใจไม่ใกล้เคียงกันเลย ผล การก่อสร้าง เราต้องการให้เกิดบุญ ที่สุดก็จะหลุดไปอยู่ในอำนาจของฝ่าย กุศล สั่งสมเป็นบารมีให้แก่ผู้ร่วมสร้าง เป็นเรื่องสําคัญ มารอย่างเดิม หนีไม่พ้น ข้าพเจ้าชี้แจงให้คนช่างสงสัยฟัง เมื่อร่วมสร้างไว้ ย่อมทำให้เป็น ไปดังที่กล่าวมานี้ ได้นำมาเขียนไว้เผื่อ ผู้มีศรัทธามั่นคงไม่คลอนแคลนในพระ ผู้อ่านท่านใดต้องพบปัญหาแบบเดียวกัน พุทธศาสนา และเมื่อมานมัสการพระ ชี้แจงไปเลย ไม่ต้องเสียเวลาคิด เจดีย์ และพระธรรมกายของตนบ่อยๆ ถ้าหากผู้ช่างสงสัยเป็นประเภท แล้ว ย่อมทำให้มีกำลังใจปฏิบัติภาวนา ฟื้นฟูพระพุทธศาสนา ประโยชน์มากมายถึงเพียงนี้ควร หรือที่จะคิดวุ่นวายเจ้าปัญหา ปล่อย ให้ความตระหนี่เกาะกุมใจ คิดหรือว่า จะหาพระภิกษุผู้มีบุญใหญ่ มีใจใหญ่ ด้วยความกรุณา และมีงานใหญ่ให้เรา ได้มีโอกาสร่วมบุญอย่างนี้ได้ง่ายนักใน โลกนี้ เมื่อพบโอกาสอันวิเศษนี้ไม่รีบ ฉวยไว้ก็ตามใจ แล้วจะปล่อยให้ชีวิตของเรา หมดไปแค่การทำมาหากินเลี้ยงกาย มนุษย์ของตนเองและครอบครัว วง ศาคณาญาติ ซึ่งเป็นเพียงกายที่ทรยศ น่าจะรีบสะสมบุญ สะสมบารมี ให้ได้เป็นคนแก่ ที่แก่ด้วยบุญด้วยบารมี ไม่ใช่แก่แดดแก่ลมดีกว่า แล้วเราก็จะ นักธุรกิจ หายใจเป็นเรื่องทำมาหากิน ให้เห็นพระธรรมกายประจำตัวองค์จริง ต่อเราตลอดเวลาเท่านี้เองหรือ? เอาแต่จะหาเงินหาทองให้ได้มาก ๆ ที่อยู่ในศูนย์กลางกาย หรือแม้ปฏิบัติ อย่างเดียว ก็ต้องอธิบายเพิ่มไปด้วยว่า ได้ไม่เท่าใด แต่อย่างน้อยก็ยังได้เป็น “ธรรมกายเจดีย์ เป็นสถานที่ บุญติดตัวข้ามภพข้ามชาติไปเบื้องหน้า ผู้คนพากันมาทำความเคารพกราบไหว้ เป็นเหตุให้ได้เกิดพบพระพุทธศาสนา ได้ชื่อว่า เป็นคนไม่ลืมแก่ ไม่ลืมตาย ตรงนั้นมีบุญกุศลใหญ่เกิดขึ้น พระ สร้างบุญกุศลเพิ่มเติมยิ่งๆ ขึ้น กระทั่ง ไม่เสียดายชีวิต เพราะมีเสบียงเดิน นิพพานเป็นแหล่งบุญใหญ่ บุญจะ ได้บรรลุมรรคผลนิพพานในอนาคตกาล ทางพร้อมแล้วไงคะ ไหลจากพระนิพพานมายังเจดีย์ไม่ขาด ภายภาคหน้า ชาติหนึ่งชาติใดเป็นแน่ สาย ใครที่เป็นเจ้าของพระธรรมกาย นอน ที่ประดิษฐานอยู่ที่พระเจดีย์ ก็เหมือน เงินหนึ่งหมื่นบาท อยู่กับตัวเรา มีสื่อรับบุญจากพระนิพพาน และบุญ ใช้เพียงชั่วประเดี๋ยวเดียวก็หมด หรือ ที่เกิดแก่ผู้คนผู้เดินทางไปคารวะ เมื่อ ถ้าไม่ยอมใช้เลย ตายแล้วก็ต้องทิ้งไว้ เจ้าของพระธรรมกายนึกถึงพระธรรม เอาไปไม่ได้ แต่ถ้าใช้ทำบุญบริจาค กายของคนบ่อยๆ สายบุญสายสมบัติ สร้างเป็นพระธรรมกายมีชื่อผู้สร้างจารึก สะ-หวัด- กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๓๗ ๕๙