ความสำคัญของสุขภาพ : หน้า 49/128

คุณผู้อ่านจะไว้ใจและมั่นใจในตัวผมว่า ผมต้องมีเหตุผล แน่นอน ติดตามต่อไปครับ คอลัมน์ “ธรรมะและสุขภาพ” เป็นความภูมิใจ ประการหนึ่งของวารสารกัลยาณมิตร ที่เป็นสื่อแทนความ ปรารถนาดีของคณะผู้จัดทำ เพราะเราตระหนักถึงคุณ ค่าแห่งการมีสุขภาพดีว่าเป็นดุจแก้วสารพัดนึกที่เนรมิต ความสุขให้แก่เจ้าของได้ คุณผู้อ่านคงไม่อยากมีเงินทอง พร้อมเป็นเจ้าของเรือนกายที่เป็นเสมือนรังแห่งโรคร้าย คงไม่อยากแวะจอดหาความสนุกสนานเพลิดเพลินบน โลก และชีวิตจะไปหยุดป้ายสุดท้ายปลายทางที่ทุคติ ภูมิ ดังนั้น “ธรรมะและสุขภาพ” จึงเป็นสองสิ่งที่ อุบัติมาพร้อมกัน เพื่อเป็นของคู่กันเปรียบเสมือนดัง สุริยันจันทรา น่าเสียดายที่ทุกวันนี้คนเราพยายามที่ จะคิดแบบแยกส่วน พยายามต่อสู้กับความปราชัยใน อนาคต แม้ว่ามนุษย์จะมีเทคโนโลยีที่เลอเลิศปานใด สุดท้ายก็หนีความตายไปไม่พ้น จะมีใครในโลกนี้บ้างที่คิดว่าตนเองจะเกิดอุบัติ เหตุรถชนกันวันพรุ่งนี้ แม้ตัวคุณเองจะกล้ายืนยันกับ ๔๗ มีนาคม ๒๕๓๘ ผมได้ไหมว่า คุณไม่มีทางเป็นมะเร็งได้ ขณะที่ญาติใน บ้านและเพื่อนที่ทำงานของคุณได้ป่วยเป็นมะเร็งไปแล้ว ถ้าพวกคุณเคยมีประสบการณ์เหมือนผมว่า คนที่เรารัก ป่วยหนัก และอยู่ชายแดนตรงรอยต่อระหว่างโลกมนุษย์ และภพภูมิอื่น คุณคงจะเข้าใจได้ดีว่า สุขภาพที่ดีนั้นมี ค่ามากเพียงใด และผมไม่คิดว่า คุณจะยอมลงทุน ป่วยก่อน แล้วค่อยมารักษาที่หลังแน่ เพราะคุณมั่นใจ ได้อย่างไรว่า โรคที่คุณเป็นจะรักษาให้หายขาดได้ ครั้งหนึ่งในอดีตผมได้สนทนากับพระอาจารย์ รูปหนึ่งถึงเรื่องการจับเส้น ผมค่อนข้างประหลาดใจ เมื่อท่านได้สาธิตเส้นต่างๆ โดยการจับเส้นที่แขนของผม มันปรากฏเป็นลำเส้นที่ทอดตามแนวแขนของผมจริงๆ ผมเคยเรียนกายวิภาคว่า แขนมีกระดูก มีเนื้อ หลอด เลือด และเส้นประสาท แต่ที่น่าตื่นใจ คือในตำราการ แพทย์แผนปัจจุบัน หาได้บอกกล่าวไม่ ว่ามีเส้นลม ปราณอยู่ และเพราะการจับเส้นนี่เอง ที่ทำให้ผมได้คิดว่า ศาสตร์ต่างวิชา มีรากฐานแห่งความรู้ ที่ต่างแหล่ง กําเนิด ดังนั้นเป็นที่น่าเสียดายว่า ทั้งผู้เชี่ยวชาญใน แต่ละสาขาวิชาและคนทั่วไป มักจะขาดการผสมผสาน องค์ความรู้ต่างๆ น่ามาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด วันหนึ่งนับเป็นความบังเอิญที่บุญชักพาชะตาชี้นำ ผมมีความรู้สึกว่าอยากเดินเข้าห้องสมุด และในขณะ นั้นเอง สายตาผมพลันแลเห็นหนังสือเล่มหนึ่ง เล่มเล็ก เทียบเท่าพ็อคเก็ตบุ๊คทั่วไป วางตัวเองอย่างสง่าแต่ สงบเสงี่ยมบนชั้นหนังสือสีเทาเข้ม พอพลิกอ่านไป จึง ได้รู้ว่า เขาคือกัลยาณมิตรที่ผมเฝ้ารอคอยมานาน เขา มาถึงแล้ว และแนะนำตัวเองให้ผมรู้จัก หนังสือเล่ม นั้นชื่อว่า “อายุรเวท ศาสตร์แห่งชีวิต” หนังสือเล่มนี้ เขียนขึ้นโดย ศาสตราจารย์นาย แพทย์เฉลียว ปิยะชน จัดพิมพ์โดยสถาบันการแพทย์ แผนไทย กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข เป็น ผลงานการค้นคว้าตำรับตำราต่าง ๆ ในอดีตที่น่าสนใจ เพราะว่าสุขภาพดีนั้น เกิดจากการดูแลรักษา ร่างกาย จิตใจ และจิตวิญญาณไปพร้อม ๆ กัน มาถึงตรงนี้ คุณคงจะถึงบางอ้อแล้วล่ะว่า ที่ผม พรรณนาว่า ผมมีโอกาสได้เรียนรู้เกี่ยวกับร่างกาย จิตใจ กัลยาณมิตร