มโหสถและการทำนาย : หน้า 111/128

พระมโหสถ เรื่อง : สำนวนเก่า ความเดิม ภาพ : พุทธศิลป์ ครบกำหนด ๒ ปี หลังจากที่โหรทำนาย พระเจ้าวิเทหราชรับสั่งให้อำมาตย์ไปตามหาผู้ มีปัญญามากตามพระสุบินนิมิต เหล่าอำมาตย์เดินทางมาเจอศาลาของมโหสถ ไต่ถามได้ความ แล้ว แน่ใจว่ากุมารนี้คือบุคคลที่พวกตนแสวงหา จึงนำความไปกราบบังคมทูลพระราชา พระ องค์มีพระราชประสงค์รับกุมารน้อยเข้ามาในราชสำนัก แต่พราหมณ์ปุโรหิตคัดค้านด้วยจิต ริษยา พระราชาจึงให้เหล่าอ่ามาตย์เฝ้าดูพฤติกรรมของมโหสถและบริวาร เพื่อคอยรายงานให้ พระองค์ทรงทราบ วันหนึ่ง มีเหยี่ยวคาบเนื้อบินผ่านมา เด็กบริวารวิ่งไล่ล้มลุกคลุกคลาน แต่ มโหสถกุมารวิ่งตามเหยียบเงาของเหยี่ยว แล้วตะโกนเสียงดัง เหยี่ยวตกใจทิ้งเนื้อตกลงมา กาพย์สุรางคนางค์ ๒๘ รู้ว่าเหยี่ยวนั้น เนื้อตกลงมา มโหสถทรงธรรม์ ทิ้งเหยื่อทันที rection เสนีเข้าไป ตรงหน้าพันปี สู่พระเวียงชัย เร่งรีบตะบึง ดั่งใจจินดา ลุถึงพารา รับเอาโดยดี ที่บนเวหา ทูลเกล้าเจ้าฟ้า ให้รู้เหตุผล ฝูงคนทั้งหลาย โปรดเกล้าเกศาn ทั้งหญิงทั้งชาย ทั่วทั้งคามา มโหสถ นา ยิ่งกว่าฝูงคน ยกมือประนม ชื่นชมหรรษา เหยี่ยวเฉี่ยวเนื้อมา ร่อนราบินบน หัวเราะเฮฮา ร้องสาธุการ ไล่เอาบัดดล กับด้วยบริวาร N เมื่อนั้นอำมาตย์ ติดตามรอยไป เห็นความประหลาด ให้นายพนักงาน เหยี่ยวนั้นตกใจ ทิ้งเนื้อมนาน เขียนเรื่องราวไป บอกให้แจ้งการเป็น เนื้อตกลงมารับ ตรงหน้ากุมาร คน แก่พระภูบาล วิเทห์ราชา รับเอามินาน ไม่ตกถึงดิน กัลยาณมิตร ๑๐๙ มีนาคม ๒๕๓๘