การวิวาทของหญิงสาวที่สระน้ำ : หน้า 114/128

แล้วเดินลงไป ผลัดผ้าทันใด สู่สระน้ำใหญ่ ในโบกขรณี นางวิ่งตามไป แถบใกล้ศาลา เปลื้องเครื่องประดับ สําหรับสตรี ว่าอืดนเท็จ เบ็ดเตล็ดหนักหนา จากกายด้วยดี วางทับภูษา ลักของกูมา คิดว่าอย่างไร แล้วจึงลงไป สาวน้อยโจรี ที่สระขุดใหม่ ชำาระกายา โต้ตอบว่าที SADY มิช้าว่าไป หญิงหนึ่งสาวน้อย แช่มช้อยเดินมา ชาต ขยา ถึงสระทูตจา โอภาปราศรัย เอาของไป ไถ่ถามตามเหตุ มิงด่ากูไบ มิใช่ของมัน หญิงทั้งสองรา เห็นของวิเศษ ชอบจิตพึงใจ วิวาทวาทา ด่าทุ่มเถียงกัน เห็นงาม จึงถามลงไป ไปถึงศาลา มิช้าโดยพลัน เครื่องประดับของใคร เห็นงามหนักหนา ต่างค่าเถียงกัน ผลักไสไปมา เป็นค่าเท่าไร ฝ่ายเจ้ามโหสถ แม่จงบอกไป ให้ข้ารู้นา เลิศล้าปรากฏ ไปด้วยปัญญา ข้าจะทำบ้าง เหมือนอย่างนี้นา ได้ยินจึงมี สตรีสองรา ขอยืมให้ช้า ลองดูโดยจง วิวาทด่าว่า กันมาวุ่นวาย หญิงเจ้าของ น ไม่คิดเดียดฉันท์ น้ำใจซื่อ น่าใจ อตรง จึงใช้บริวาร มโหสถกุมาร น้อยน้อยทั้งหลาย ใส่ลองดูเถิด งามเลิศยิ่งยง ไปหาตัวมา อย่าช้าเร็วไว หญิงนั้นไล่ลง สวมคอทันใด เถียงกันวุ่นวาย ด้วยเหตุอันใด ร้องถามเจ้าของ ทารกถ้วนหน้า ข้านี้ใส่ลอง มองดูเป็นไร วิ่งแล่นออกมา แล้วจึงถามไป เจ้าของเห็นสม ร้องชมแต่ไกล ถึงหน้าศาลา แล้วพาเข้าไป งามดีพ้นใจ ใครเลยจะมี ยังศาลาลัย บัดใจมินาน ส่วนหญิงคนนั้น ฝ่ายเจ้าบัณฑิต น้ำใจผูกพัน กระสันยินดี แลเล็งเพ่งพิศ ด้วยจิตวิญญาณ สวมคอลงได้ วิ่งไปทันที รู้ว่าหญิงนี้ มักได้บัดสี ไม่มีความอาย เห็นซึ่งอาการ หญิงเจ้าของนั้น ขึ้นจากสระพลัน ตัวสั่นขวัญหาย โจรคนพาล จึงถามโดยพลัน อ่านต่อฉบับหน้า ขึ้นมามีหยุด ผ้าหลุดจากภาย ฉวยได้แต่ขาย พันกายขึ้นมา กัลยาณมิตร Kalyanantttra.org มีนาคม ๒๕๐๘