การละกามและการตรัสรู้ : หน้า 22/128

ทำให้สัตว์เนิ่นช้า นั่นเป็นตัวพัสดุ ฝ่ายเดียว จากกิเลสเครื่องเศร้า อีกต่อไป ถ้าว่ายังถือมั่นในเบญจ กามแท้ๆ ความไปยินดีในรูปที่ชอบ ใจ เสียงที่ชอบใจ กลิ่นที่ชอบใจ รส ที่ชอบใจ สัมผัสที่ชอบใจ นั่นกิเลส กามแท้ๆ ไอ้ยินดีนั่นเป็นกิเลสกาม ไอ้ที่ละกามต้องละพัสดุด้วย ละทิ้ง หมองของจิตทั้งหลายแล้ว จิตที่ บัณฑิตทั้งหลายเหล่าใด อบรมดี แล้วในองค์เป็นเหตุเครื่องตรัสรู้ เมื่อสะอาดเช่นนั้น มันก็ตรัสรู้ทุก สิ่งทุกประการ รู้จริงเห็นจริงตาม ความยินดีในพัสดุนั้นด้วยละทั้งกาม ความเป็นจริงทั้งเรื่อง เรียกว่าใน ละทั้งพัสดุกาม ละทั้งกิเลสกามนั้น ด้วย เมื่อละจำพวกนี้แล้ว มันก็ไม่ มีกังวลอะไร อกิญจโน ไม่มีกังวล เป็นจริงหมด ขันธ์ทั้งห้า เป็นทุกข์ ท่านยืนยัน เทียวว่า ปญฺจุปาทานกฺขนฺธา ทุกขา ถือมั่นในเบญจขันธ์ทั้งห้าเป็นทุกข์ ถ้าปล่อยเสียละ ปล่อยเสีย มีพระ นิพพานเป็นที่ไป เป็นสุขทีเดียว พอ ปล่อยเบญจขันธ์ทั้งห้าเสียได้เท่านั้น ขีณาสวา ชุติมนฺโต เต โลเก องค์เครื่องตรัสรู้ รู้เห็นตามความ เมื่อรู้เห็นตามความเป็นจริง ปรินิพพุตาติ บัณฑิตทั้งหลายเหล่า นั้น เป็นผู้ไม่มีอาสวะ มีความโพลง ดับสนิทในโลก ด้วยประการดังนี้ นี้ ไปถึงนิพพานทีเดียว อายตนนิพพาน ดึงดูดไปทีเดียว หมดหน้าที่นี้ ที่ แสดงมานี้เป็นข้อที่ลึกซึ้ง ไม่ใช่เป็น ข้อที่ผิวเผิน ผู้แสดงก็หายาก ผู้ฟัง จิตที่บัณฑิตทั้งหลายเหล่าใด อบรมดีแล้ว ในองค์เป็นเหตุเครื่องตรัสรู้ เมื่อสะอาด เช่นนั้น มันก็ตรัสรู้ทุกสิ่งทุกประการ ปาทาย เย รตา บัณฑิตทั้งหลาย ce d อะไร ถ้าละพวกนี้เสียแล้วไม่มีกังวล เช่นนั้นแล้ว อาทานปฏินิสสัคเค อนุ เมื่อไม่มีกังวล ไม่ทำอะไร ต่อไป ให้ปรารถนาความยินดีจำเพาะใน เหล่าใด ไม่ถือมั่นยินดีแล้วในอัน พระนิพพานนั้น อย่าไปปรารถนา อื่น ใจจรดใจจ่อพระนิพพานทีเดียว ปรารถนายินดีในพระนิพพานนั้น ปริโยทเปยย อตฺตานํ จิตฺต เกลเสหิ ปณฺฑิโต ผู้ดำเนินด้วยสติ ปัญญา ชำระตนผ่องแผ้วแล้ว เมื่อชำระตนให้ผ่องแผ้วจากกิเลส เครื่องเศร้าหมองของจิตทั้งหลาย ด้วย ละทั้งตัวกิเลสด้วย ปล่อยเลย สะอาด ไม่มีอีกดำ มีแต่ซีกขาว สละการถือมั่น นี่ตัวสำคัญ พอ สะอาดเช่นนั้นก็ไม่ถือมั่น กยนด แล้วในการสละการถือมั่น ยินดีแล้ว ก็สละปล่อยเสียเท่านั้น ปล่อยเสีย ได้ ปล่อยเบญจขันธ์ทั้งห้า อ้ายรูป เสียง กลิ่น รส สัมผัส นั่นนะ อ้าย เบญจกามคุณทั้งห้านะ ละทั้งตัวพัสดุ ทีเดียว ไม่ถือมั่นในเบญจขันธ์ทั้งห้า ก็หายาก ลำบากนัก ให้จำไว้เป็น เนติแบบแผนจะได้ปฏิบัติเอาตัวรอด ต่อไป ที่ได้ชี้แจงแสดงมานี้ตามวาระ พระบาลี คลี่ความเป็นสยามภาษา ตามมตยาธิบาย ก็พอสมควรแก่ เวลา เอเตน สจฺจวจเชน ด้วยอำนาจ ความสัจที่ได้อ้างธรรมปฏิบัติตั้งแต่ ต้นจนอวสานนี้ สทา โสตถี ภวนฺตุ เต ขอความสุขสวัสดีจงมีแก่ท่าน ทั้งหลายบรรดาที่มาสโมสรในสถาน ที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพชี้แจง แสดงมาก็พอสมควรแก่เวลา สม มุติยุติธรรมิกถาโดยอรรถนิยมความ เพียงเท่านี้ เอว ก็มีด้วยประการฉะนี้ กัลยาณมิตร .......... bo มีนาคม ๒๕๓๘