การกลับใจของพระราชา : หน้า 95/128

เสียบในสงคราม เสวยทุกขเวทนา เหมือนเราถูก หนามแทงแล้วต้องทนทุกขเวทนา" พระราชากับราชปุโรหิตปลอมตัวยืนอยู่ แผ่นดินโดยธรรม” พระราชากับราชปุโรหิตจึงพากันเดินทาง ต่อไปข้างหน้า ได้พบชาวนาคนหนึ่ง เมื่อเขากำลัง ใกล้ๆ ชายแก่นั้นเอง พอราชปุโรหิตได้ยินคำของ ไถนาด้วยโคชื่อสาลิกะ โคนั้นถูกผาลแทงล้มลง ชายแก่ จึงกล่าวว่า “ท่านเป็นคนแก่ตามืดมัว มอง เห็นอะไรไม่ถนัด หนามแทงท่านเอง แล้วพระเจ้า ปัญจาลราชมีความผิดอะไรด้วย” “ดูก่อนท่าน เราถูกหนามแทงในหนทางนี้ เป็นความผิดของพระเจ้าปัญจาลราชมากมาย พระ ชาวนาจึงด่าพระราชาว่า “ขอให้พระเจ้าปัญจาลราช จึงถูกหอกแทง ต้องนอนกลิ้งอยู่ในสงครามเหมือนโคสาลิมะ ถูก ผาลแทงนอนอยู่ดังคนกำพร้า” ปุโรหิตจึงพูดว่า “เจ้าคนชั่ว เจ้าโกรธพระ เจ้าปัญจาลราชได้พิทักษ์รักษาชาวชนบท ทำให้ เจ้าปัญจาลราชโดยไม่เป็นธรรม เจ้าทำร้ายโคของ ถูกพวกราชบุรุษกดขี่ด้วยภาษีอันไม่ชอบธรรม กลาง ตนเอง ไฉนจึงมาสาปแช่งพระราชาเล่า” คืนถูกพวกโจรปล้น กลางวันถูกราชบุรุษก ในแว่นแคว้นของพระราชามีคนชั่วมากมาย เมื่อ ภัยเช่นนี้เกิดขึ้น ประชาชนพากันอึดอัด จึงพากัน หาไม้มีหนามในป่ามาท่าที่ซุกซ่อน” พระราชา ทรงสดับเช่นนั้น จึงตรัสเรียกราชปุโรหิตมา แล้ว ตรัสว่า “ดูก่อนท่าน เราโกรธพระเจ้าปัญจาลราช เป็นสิ่งชอบธรรม พระองค์ไม่ได้ทรงพิทักษ์รักษา ราษฎร กลางคืนถูกพวกโจรปล้น กลางวันถูกเจ้า หน้าที่กดขี่ด้วยภาษีอันไม่ชอบธรรม ในแคว้นของ พระราชามีคนโกง คนชั่วมากมาย แม่ครัวคง ต้องหุงต้มอาหารใหม่อีกเป็นแน่จึงนำข้าวมาส่งข้า “ท่านอาจารย์ ชายชราพูดถูก เป็นความ เรามัวแต่คอยดูแม่ครัวมาส่งข้าว โคสาลีมะจึงถูก ผิดของเราแท้ๆ มาเถิดเราจักกลับไปปกครอง ผาลแทงเอา” กัลยาณมิตร มีนาคม ๒๕๓๘