ข้อความต้นฉบับในหน้า
1:
โสณะ เธอมีวาจา
ไพเราะด้วยน้ำเสียง
ทั้งจังหวะเร็ว ช้า สั้น
"
เพื่อให้ท่านได้ทราบเรื่องราวด้วย
คันธกุฏีที่ประทับ เปิดโอกาสให้
“โยมแม่จ๊ะ วันนี้พระจะมา พระโสณะได้กราบทูลเรื่องราวต่างๆ
ลาโยมแม่ เพื่อออกเดินทางไปเข้า ให้พระพุทธองค์ทรงทราบโดยเฉพาะ
เฝ้าพระผู้มีพระภาคที่เมืองสาวัตถี ภายในราตรีนั้น พระผู้มีพระภาค
อาจจะไปนานหลายวัน โยมแม่ไม่ ประทับอยู่ในที่แจ้งจนดึก ครั้นได้
เวลาบรรทม
โสณมารดาเมื่อได้ยินคำของ คันธกุฎี
จึงเสด็จเข้าสู่พระ
พระโสณกุฏิกัณณะในขณะ
ประหนึ่งจะได้ไปเข้าเฝ้าด้วยตัวของ ที่เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เมื่อ
ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ”
พระลูกชาย ก็บังเกิดความยินดีปรีดา
นางเอง ได้กล่าวฝากผ้ากัมพลที่มี
เห็นพระองค์ประทับอยู่ภายนอก ก็
ความเคารพอย่างสูงยิ่ง ต่อเวลาที่
พระพุทธองค์เสด็จกลับเข้าบรรทม
ค่ามากผืนหนึ่งไปถวายพระผู้มีพระ รอเฝ้าอยู่ภายนอกเช่นเดียวกัน ด้วย
ภาคเจ้า เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว
พระโสณกุฏิกัณณะก็ออกเดินทาง
แคว้นอวันตี ในพระคันธกุฎีแล้ว
จากกรรมระนคร
ทักษิณาชนบท รอนแรมไปตาม
ยาว ตามวรรคตอนได้ ลำาดับ ไม่นานนักก็บรรลุถึงนคร
สละสลวยไม่มีที่
ตำหนิ ทำให้เข้าใจ
ง่าย รู้ความได้แจ่ม
ตดีมาก
สาวัตถี
เข้าไปจําวัดต่อในภายหลัง
ท่านจึงได้
การที่พระผู้มีพระภาคประทับ
ในที่แจ้งในราตรีวันนั้น เสมือน
ภายในเชตวันมหาวิหาร พระ หนึ่งจะทรงทดสอบดูว่าสาวกของ
ผู้มีพระภาคเจ้าผู้สะอาดหมดจดงด พระองค์ที่อยู่ห่างไกลออกไป ยัง
งามด้วยมหาปุริสลักษณะ ประทับ จะใส่ใจปฏิบัติในคุณธรรมอันเป็น
นั่งเหนือพุทธอาสน์ ตรัสปฏิสันถาร ธรรมเนียมที่ดีของศิษย์กับอาจารย์
กับพระโสณกุฏิกัณณะ ซึ่งเป็น อยู่หรือไม่ ศิษย์ที่ได้รับการอบรมมา
พระสาวกต่างถิ่นผู้เดินทางรอนแรม ดีแล้วย่อมจะใส่ใจปฏิบัติในข้อวัตร
มาเป็นระยะทางไกลเพื่อเข้าเฝ้าเป็น เล็ก ๆ น้อย ๆ ต่ออาจารย์ในข้อที่ว่า
ครั้งแรก ยังความปลาบปลื้มปีติให้
เกิดแก่พระโสณะเป็นอย่างยิ่ง เมื่อ
ได้เวลาพักผ่อนแล้ว พระพุทธองค์
"ตื่นก่อน นอนทีหลัง คอยใส่ใจฟัง
ว่าท่านใช้ให้ทำอะไร”
พระโสณกุฏิกัณณะตั้งมั่นอยู่
พระภาคจะทรงให้พักผ่อน จำวัด
รับสั่งแก่พระอานนท์ให้เตรียมเสนา
ในวัตรปฏิบัติที่ดีงาม คือแม้พระผู้มี
สนะรับรองพระสาวกอาคันตุกะของ
พระองค์
ในพระคันธกุฎีร่วมกับพระองค์ ก็
พระอานนท์เถระรู้พุทธประ ไม่ดีใจจนลืมตัว กลับสำรวมระวัง
สงค์เป็นอย่างดี จึงจัดแจงปูเสนา
ด้วยความเกรงพระทัยในพระมหา
สนะให้แก่พระโสณกุฏิกัณณะในพระ
กรุณาธิคุณอันสูงส่ง
ไม่ยอมเข้า
กัลยาณมิตร ๑๐๖
มีนาคม ๒๕๑๘