การขับขี่จักรยานและความปลอดภัย : หน้า 37/128

ชั่วโมงบิน โดย จิรวัฒน์ ภู่เพียงใจ ใน บรรดาพาหนะทั้งหลาย จักร ขี่กันได้มากที่สุด เพราะเป็น ของใช้ง่าย ราคาไม่แพง ไม่มีเครื่อง เคราอะไรสลับซับซ้อน ถ้าโซ่ไม่หลุด ยางไม่แบน แม้เบรคจะไม่ดีก็ยังพอท ขี่ไปไหนมาไหนได้ การหัดขี่จักรยานก็ทำได้ไม่ยาก ถึงสักหน่อย ไม่กลัวเจ็บไม่กลัวอายแล้ว ทีนี้ถ้าขยันมาถึงขั้นการขับขี่รถ จักรยานยนต์หรือรถยนต์ ซึ่งมีความ เร็วและมีอันตรายมากขึ้น คนที่ขับขี่ก็ จำเป็นต้องมีความชำนิชำนาญ มีความ กฎจราจรและพอรู้เรื่องเครื่องยนต์บ้าง อย่างน้อยๆ ก็ต้องมีวัยวุฒิเพียงพอ และสามารถผ่านการสอบความรู้ความ สามารถจนได้รับใบอนุญาตขับขี่มาแล้ว ขนาดการขับขี่รถจักรยานยนต์ หรือรถยนต์ที่วิ่งไปตามถนนหนทางก็ เด็กเล็กเด็กน้อยก็หัดได้ เรียกว่าถ้าใจ ยังต้องกำหนดคุณสมบัติของผู้ขับขี่ไว้ ถึงเพียงนี้ ฉะนั้นจึงไม่น่าสงสัยเลยว่า ละก็ หัดขี่กันแค่ครึ่งค่อนวันก็เห็นจะ ถ้าเป็นการขับขี่อากาศยานแล้ว จะต้อง พอเป็นแล้ว เพียงแต่ตอนแรกๆ อาจ จะดูเก้งก้างเกะกะ มีล้มบ้างแฉลบไป เฉียวอะไรต่อมิอะไรข้างทางบ้าง เรื่อง เจ็บเนื้อเจ็บตัวนิดๆ หน่อยๆ อย่างนี้ ก็ต้องมีกันบ้างเป็นธรรมดา กำหนดคุณสมบัติของผู้ขับขี่ไว้มากมาย เพียงใด เพราะการขับขี่อากาศยาน ขึ้นไปบนฟ้า หากพลาดท่าก็หมายถึง ตาย คนที่จะขับเครื่องบิน ขับเฮลิ คอปเตอร์ได้จึงจำเป็นต้องผ่านการฝึก ฝน ผ่านการเรียนรู้ทดสอบมาอย่าง โชกโชน โดยมีกำหนดว่าอย่างน้อย ต้องมี “ชั่วโมงบิน” มามากพอ การขับเครื่องบิน ถ้าพลั้งพลาด ตายฉันใด การดำาเนินชีวิตที่ยิด ไหม้ได้ฉันนั้น จะต่างกันก็ หนเดียว แต่ถ้าตกนรก เผลอไผล ย่อมทำให้ตกลงมา พลาดก็ย่อมทําให้ตกนรกหมก ตรงที ถ้าตกเครื่องบินนั้นตาย อาจจะตกหลายครั้งหรือ - หลายขุมก็ได้ไม่จำกัด เงิน สุดแต่แรงกรรมที่ทำไว้ กัลยาณมิตร ๓๕ มิถุนายน ๒๕๓๘