การสร้างบารมีและการเดินทาง : หน้า 38/128

และเห็นจะเป็นเพราะมีการกำ ประสบการณ์การเตรียมพร้อม ให้ เป็นของเฉพาะตน ใครทำใครได้ หนดคุณสมบัติมาตรฐานของนักบินไว้ และความไม่ประมาทนี้เองที่ช่วยทำให้ คนอื่นจะขโมยเอาไปก็ไม่ได้ อีกทั้ง ค่อนข้างสูงนี่เอง ที่ทำให้ใครต่อใคร การเดินทางที่น่าจะมีอันตรายที่สุดกลับ บุญนี้ยังจะติดตามส่งผลแก่ตนไปทุก หากจะพูดถึงการสั่งสมความรู้ ความ ปลอดภัยที่สุดไปได้ ทั้งนี้โดยดูจาก ภพทุกชาติ เป็นที่มาแห่งโภคทรัพย์ สามารถและประสบการณ์ในระดับที่ สถิติเปรียบเทียบอัตราส่วนของอุบัติเหตุ สมบัติทั้งหลาย ซึ่งจะเป็นปัจจัยส่งให้ เข้มข้นแล้ว จึงมักนิยมยืมคำว่า “ชั่ว ที่เกิดขึ้นจากการเดินทางด้วยพาหนะ เราไปถึงพระนิพพาน โมงบิน” นี้มาใช้ นักบินกับนักสร้างบารมี ชนิดต่างๆ แล้ว ก็พบว่าการเดินทาง บารมี คือการบำเพ็ญบุญอัน ด้วยเครื่องบินนั้นปลอดภัยที่สุด ยิ่งยวด เป็นคุณความดีที่บำเพ็ญอย่าง การเดินทางด้วยเครื่องบินเพื่อ ยิ่งยวด เพื่อบรรลุจุดมุ่งหมายที่สูงยิ่ง คือพระนิพพาน ซึ่งผู้ที่จะไปถึงได้ต้อง สะสมบุญบารมีไว้ได้เต็มส่วนทั้ง “การเกิดมาเป็นมนุษย์นับเป็น ไปสู่จุดหมายปลายทางโดยปลอดภัย ของยาก แต่การดำรงชีวิตให้มีคุณค่า จำเป็นต้องอาศัยนักบินที่มีชั่วโมงบิน สมกับความเป็นมนุษย์นั้น ยังยากยิ่ง สูง มีความรอบคอบ มีการตรวจสอบ กว่า” ที่ว่าการดำรงชีวิตให้มีคุณค่า เครื่องบินและอุปกรณ์การบินไว้อย่าง สมกับความเป็นมนุษย์เป็นเรื่องยากนั้น พร้อมเพรียงฉันใด การเดินทางไปสู่ ยากอย่างไร เราน่าจะนำมาเปรียบ เส้นทางพระนิพพานของนักสร้างบารมี เทียบได้กับการขับขี่เครื่องบินเพื่อชี้ให้ เห็นว่า ทั้งสองอย่างนี้เป็นเรื่องที่ยาก และเสี่ยงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน เพราะ การขับเครื่องบิน ถ้าพลั้งพลาดเผลอ- ไผล ย่อมทำให้ตกลงมาตายฉันใด การดำเนินชีวิตที่ผิดพลาดก็ย่อมทำให้ ก็จำเป็นต้องอาศัยระยะเวลาของการ สร้างบารมี การรู้จักดำเนินชีวิตด้วย ความไม่ประมาท และการที่ได้สะสม บุญบารมีไว้ให้พร้อม ฉันนั้น การสะสมบุญบารมี ตกนรกหมกไหม้ได้ฉันนั้น จะต่างกัน บุญคือสิ่งที่เกิดขึ้นในจิตใจแล้ว ก็ตรงที่ถ้าตกเครื่องบินนั้นตายหนเดียว ทำให้ใจใสสะอาด เป็นอาการที่จิตดี แต่ถ้าตกนรกอาจจะตกหลายครั้งหรือ ขึ้นเจริญขึ้น มีความสุข มีความผ่อง ที่ทำไว้ อันที่จริงคนที่ขับเครื่องบินโดย 00 อย่างได้แก่ ทานบารมี ศีลบารมี เนก ขัมมบารมี ปัญญาบารมี วิริยบารมี ขันติบารมี สัจจบารมี อธิษฐานบารมี เมตตาบารมี และอุเบกขาบารมี การบำเพ็ญบารมีนี้ยังมีความ เข้มข้นขึ้นไปตามลำดับถึง ๓ ขั้น คือ ขั้นบารมี ขั้นอุปบารมีและขั้นปรมัตถ บารมี เมื่อรวมกันแล้วจึงเรียกว่าบารมี ๐ ทัศ ชั่วโมงบินของนักสร้างบารมี เส้นทางของการศึกษาเล่าเรียน การฝึกอบรมเพื่อให้มีความรู้ ความ สามารถในวิชาการแต่ละอย่างนั้น จำ เป็นต้องเป็นไปตามหลักสูตรและระยะ หลายขุมก็ได้ไม่จำกัด สุดแต่แรงกรรม ใส ถือเป็นเครื่องชำระสันดาน จะ เรียกว่า ความดี หรือกุศล ก็ได้ บุญเกิดจากการที่ใจได้เพื่อนคิด ที่ดีคือพระธรรม ที่คอยประคับประ เวลาที่กำหนดไว้ เช่น การเรียนขั้น ประถมศึกษา ต้องเรียนวิชาอะไรบ้าง ภายในระยะเวลา 5 ปี ถ้าต่อไปถึง สารนั้น หากจะว่ากันตามหน้าที่ก็คง ไม่มีอะไรแตกต่างไปจากคนขับรถยนต์ คองใจไม่ให้เผลอสติแล่นเตลิดไปนอก โดยสาร หรือเรือโดยสารสักเท่าใดนัก ตัว ทำให้เลือกคิดเฉพาะสิ่งที่ดี ที่ถูก คือต่างก็มีหน้าที่ที่จะต้องพาผู้โดยสาร ที่ควร ที่เป็นประโยชน์ เป็นผลให้มี ไปส่งให้ถึงที่หมายโดยปลอดภัยเพียง การพูดดีและทำดีตามมา แต่เดิมพันในการเดินทางด้วยเครื่องบิน เราสามารถทำให้เกิดบุญขึ้นได้ นั้นค่อนข้างสูง จึงจำเป็นต้องอาศัย นักบินที่มีประสบการณ์ มีการเตรียม พร้อม และมีความรอบคอบมากกว่า การเดินทางอย่างอื่นๆ โดยการทำทาน รักษาศีล และเจริญ ภาวนา ซึ่งบุญที่ได้มานี้จะช่วยชำระ กาย วาจา ใจ ของเราให้ใสสะอาด นำความสุข ความเจริญก้าวหน้ามา กัลยาณมิตร ๓๖ มิถุนายน ๒๕๓๘ ชั้นมัธยมศึกษาก็ต้องใช้เวลาอีก ๓ ปี ถึงขั้นอุดมศึกษาก็ต้องใช้เวลาอีก ๔ ปี อย่างนี้เป็นต้น หรือกว่าจะเป็นนักบิน ประจำการได้ ก็ต้องผ่านหลักสูตรทั้ง ภาคทฤษฎีและภาคปฏิบัติ มีชั่วโมง ฝึกบินครบตามที่กำหนดไว้ เส้นทางของนักสร้างบารมีเพื่อ มุ่งพระนิพพานก็เช่นกัน นักสร้าง