ข้อความต้นฉบับในหน้า
สร้างบารมี เรื่องเลิกเวียนว่ายตายเกิดเข้านิพพาน คนฟังตัวเล็ก
แค่นั้นคงไม่รู้เรื่องปวดหัวเปล่า ป้าจึงบอกแต่เพียงว่า “คนเราต้อง
เกิดเพราะยังมีบาปกรรมติดตัวอยู่ ถ้าเกิดมาแล้วไม่ยอมทำบาป
ขึ้นมาอีกเลย ทำแต่ความดีหรือบุญอย่างเดียว เมื่อบาปหมดเหลือ
แต่บุญอย่างเดียวมากเข้า มากเข้า มีสิทธิ์ไม่ต้องเกิดจ้ะ”
เด็กคงมีบุญเก่าอยู่ไม่น้อย ฟังคำอธิบายแค่นั้น
มันแสดงความ
เข้าใจ บอกว่าแกจะไม่ทำบาป นี่ก็เป็นเพียงสัญญาของเด็กๆ ไม่รู้
ว่าโตขึ้นจะทำตามนั้นได้หรือเปล่า
เอามาคุยให้คุณฟังเพื่อให้เปรียบเทียบกับความคิดของผู้ใหญ่
โดยทั่วไปว่า คิดจะไม่ทำบาปบ้างหรือไม่ ครั้งหนึ่งป้าไปพูดที่
จังหวัดชายแดน คนฟังที่นั่นส่วนใหญ่มีอาชีพค้าขาย มาฟังป้าคุย
ราว ๓๐๐ คน มีอยู่ตอนหนึ่งป้าถามว่ามีคนสามารถรักษาศีล ๕
ตลอดชีวิตได้กี่คน ขอให้ยกมือขึ้น ในที่ประชุมครั้งนั้นมียกมือได้
ตั้ง ๒ คน นอกจากนั้นอ้างว่าทำไม่ได้ การค้าขายต้องโกหกเป็น
ประจำ ฟังแล้วก็น่าสลดใจ ป้าก็อธิบายว่า การขายของไม่จำเป็น
ต้องบอกราคาต้นทุนแก่ผู้ซื้อ จะทำให้พูดปดง่าย ให้บอกความ
จำเป็นเรื่องค่าใช้จ่ายต่างๆ จะเหมาะสมกว่า ให้ฝ่ายซื้อทราบว่า
ถ้าขายถูกกว่านั้นไม่คุ้มการลงทุน ไม่คุ้มค่าเสียเวลา เสียค่าเช่า
สถานที่ ค่าจ้าง ลูกจ้าง ฯลฯ ถ้าราคาเท่าที่บอกไว้ พอได้กำไรอยู่
บ้างไม่มากนัก พูดทำนองนี้จะได้ไม่ผิดศีลข้อ ๔
มีอีกเรื่องหนึ่งที่ป้าต้องพบเป็นประจำ คือเรื่องทำอย่างไรจึง
จะทำมาหากินได้ร่ำรวยมากๆ ดวงชะตาเป็นอย่างไร ขอให้ดูให้
หน่อย ถ้าเขาหันมาสนใจทำความดีแล้ว การทำมาหากินของเขา
จะเฮงขึ้นทันทีมั้ย เรียกว่าพูดแบบมีเงื่อนไข ถ้าทำความดีแล้วไม่
รวยสมใจ ก็ไม่คิดอยากจะทำ เลยกลายเป็นว่าเกิดมาเพื่ออยาก
รวยทรัพย์ให้มากๆ เท่านั้น ไม่ใช่เกิดมาเพื่อสร้างบุญสร้างบารมี
อะไร เป็นยังงั้นไป
ที่หนักหนากว่านั้นคือต่อว่าป้า “ไหนป้าบอกว่า สร้างพระ
ธรรมกายประจำตัวแล้วจะรวยทันทีไงล่ะ นี่สร้างไปตั้งเกือบเดือน
แล้ว ก็ยังเฉยๆ อยู่
เลยกลายเป็นว่า ไม่ใช่สร้างพระเพื่อให้ได้บุญกุศลเสียแล้ว
ตั้งใจสร้างหวังรวยเร็วๆ เป็นเจตนาที่ตั้งไว้ผิด บุญกุศลเกิดไม่
เต็มที่ อานิสงส์ก็ลดน้อยถอยลงไป เราต้องสร้างเพื่อเป็นพุทธบูชา
ให้เป็นที่สักการะแก่ผู้พบเห็น ประหนึ่งว่าเขาได้เข้าเฝ้าพระบรม
ศาสดาอยู่เฉพาะหน้า เพื่อให้มีใจเลื่อมใสศรัทธาในพระองค์ แล้ว
ประพฤติปฏิบัติตามคำสอน ได้รับประโยชน์ตามนั้น นี่คือวัตถุ
ประสงค์ที่แท้จริง เรื่องร่ำรวยขึ้นมาทันตาเห็นนั้น เป็นเพียงผล
กัลยาณมิตร
๗๒ มิถุนายน ๒๕๓๘
การสร้างบุญกุศลใดๆ ก็ตาม
ถ้าจะให้มีอานิสงส์เกิดขึ้นเร็ว
ต้องเว้นจากความชั่วทุกอย่างไป
พร้อมกับการทําความดี มิฉะนั้น
แล้วก็จะเหมือนเอาภาชนะรั่วๆ
มีรูโหว่ซ่องใหญ่ไปรองรับน้ำ
พลอยได้จากอานิสงส์ทานบารมี
คนเราจะมั่งมีได้ต้องประกอบด้วย
ปัจจัยทั้งในอดีตและปัจจุบัน คือใน
อดีตเป็นผู้สร้างทานติดตัวมามาก พอ
มาปัจจุบันชาติจะหยิบจะจับอาชีพอะไร
จะเป็นอาชีพดีหรือไม่ดี ถูกทำนองคลอง
ธรรมหรือไม่ถูก อานิสงส์จากการที่
เคยทำทานไว้ จะทำให้ทำมาหากิน
อะไรก็รวย แต่จะรวยอยู่ตลอดเวลาที่
ผลจากทานเก่าส่งอยู่เท่านั้น เมื่อใด
ผลทานนั้นหมดกำลังลง ก็ต้องอาศัย
ผลทานและผลจากความดีใหม่ในชาตินี้
ภา
ภพนี้ตามรักษาต่อให้ ถ้าไม่ได้ประกอบ
ความดีอะไรแถมอาชีพก็ผิดศีลผิดธรรม
คราวนี้ก็ถึงเวลาวิบัติแล้ว สมบัติมีอยู่
เท่าไรก็วิบัติหมดภายในพริบตา เช่น
ไฟไหม้ น้ำท่วม แผ่นดินถล่ม พายุ
หมุนกระหน่ำ ฯลฯ
และคนที่ถามเรื่องความอยากรวย
กะป้ารายไหนก็รายนั้น เมื่อป้าถาม
ย้อนถึงอาชีพของเขา ก็ได้รับคำตอบ