ความคิดและการตามล่า : หน้า 111/128

ยา หรือ? เปล่าเลย เขาเพียงแต่มีความ แสงไฟสปอตไลท์ จากคอป. เตอร์เจ็ท สว่างจ้าราวกับดวงอาทิตย์ คิดว่าคนเราน่าจะหันมาสนใจตนเอง หยุดมองเข้าไปในความคิด ความ ดวงใหม่ ส่องกราดไปในทางใด ขับไล่ความมืดที่ปกคลุมอยู่ให้กระ เจิดกระเจิงไป รู้สึกของตัวเองบ้าง มองเข้าไปในใจ ของตัวเองบ้าง แทนที่จะส่งใจไปใน เรื่องต่าง ๆ อยู่ตลอดเวลา ผู้ถูกล่ายังคงซ่อนตัวนิ่งอยู่ ความคิดของเราเช่นนี้จุด ในช่วงวิกฤตเช่นนี้ เขาไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวได้เลย นอกจากความสว่างไสว ที่เขาได้สัมผัสในครั้งนั้น สมองของเขาต้องทำงานอย่างหนัก ประกายขึ้นในเย็นวันหนึ่ง เขากลับ เร่งหาวิธีการที่จะให้รอดพ้นจากการ ตามล่าในครั้งนี้ เขาต้องเอาชีวิตให้ รอด เพราะเขาเชื่อแน่ว่าเขามีภาระ หน้าที่ที่ยิ่งใหญ่ต่อชาวโลก ถ้าจะ ถามว่าหน้าที่อะไร ที่ไหน อย่างไร เมื่อไร เขาตอบไม่ได้ทั้งนั้น มีเพียง สำนึกบางเบาในใจเท่านั้นที่คอยย้ำ เตือนเขาอยู่ เขาปลดเปลื้องชุดปฏิบัติการ ออก ใช้ผ้าห่มคลุมกาย ผ้าที่เคลือบ น้ำยากันสะท้อน เมื่อเรดาร์ส่งคลื่น ในการค้นหา น้ำยาที่เคลือบไว้จะ ใช้งานได้เพียง ๓ ชั่งโมงเท่านั้น เขาผิดอะไรนักหนาถึงต้องถูก ตามล่าราวกับสัตว์ป่าเช่นนี้ เพียง ไปยังโดมที่พัก เอนกายลงบนเก้าอี้ ตัวโปรด เขารู้สึกเบาสบาย ภาระ หน้าที่ของนายทหารประจำการระดับ บริหารของเขา ถูกวางทิ้งไว้หน้า ประตูโดม เขารู้สึกได้พักทั้งกาย และใจ เวลาผ่านไปนานเท่าใด เขา ไม่รับรู้ เขารับรู้เพียงความเบากาย สบายใจเท่านั้น และแล้วสิ่งอัศจรรย์ ที่เขาจะลืมไม่ลงจนตลอดชีวิต ใน ขณะที่หลับตา เห็นเป็นความสว่าง ที่มีความสุขแผ่ซ่านตั้งแต่เส้นผมจรด ปลายเท้า เขาสัมผัสถึงพลังมหาศาล ที่แท้จริงต้องเป็นเช่นนี้ เขานำเรื่องราวที่เกิดขึ้นมา ถ่ายทอดให้เพื่อนๆ ฟัง คนเหล่านั้น มองเขาด้วยสายตาแปลกๆ แล้ว เรื่องราวก็ลุกลามใหญ่โต เมื่อเรื่อง หรือ อาจจะใช่ แต่นั่นเป็นเพียง ไปเข้าหูผู้บัญชาการและล่วงเลยไปถึง “ผู้ปกครอง” สหมลรัฐ เมือผู้ปกครองเป็นเดือดเป็น แค้นถึงขนาดนี้ เขาเชื่อมั่นว่าสิ่งที่ เขาค้นพบคือความสุขที่แท้จริง และ เพราะคัดค้านการส่งขีปนาวุธไปโจม ที่ประเทศเล็กๆ ทางตอนใต้เท่านั้น เหตุผลบังหน้าเท่านั้น แท้จริงแล้ว ทางกองบัญชาการลงความเห็นอย่าง เป็นเอกฉันท์ว่า เขาเป็นบุคคลผู้มี ความคิดเบี่ยงเบน อันจะเป็นภัยต่อ ความมั่นคงของ "สหมลรัฐ เขามีความคิดที่จะล้มล้าง มีพลังมหาศาล น่าที่ชาวโลกในยุค นี้จะได้รับรู้ เขาคิดต่อไปว่าสิ่งที่เขา อำนาจของ "ผู้ปกครอง" อย่างนั้น พบคงไม่ได้เกิดขึ้นครั้งแรก คนใน กัลยาณมิตร ๑๐๙ มิถุนายน ๒๕๓๘