การเดินทางและการค้นหาความจริง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 6 หน้า 112
หน้าที่ 112 / 128

สรุปเนื้อหา

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ในทิศทางที่ชาวสหมลรัฐเห็นว่าเป็น ที่ทุรกันดาร ห่างไกลความศิวิไลซ์ ความสบายใจว่า รอดพ้นจากการ คือสถาปัตยกรรมล้ำค่า เหมือนกับที่เขาเห็นในความฝันไม่มิดเพี้ยนเลย สมัยโบราณน่าจะรู้จักแสงสว่างนี้ ใครเห็นว่าฉันอยู่ที่นี่ เดี๋ยวนายจะ อย่างดี และน่าจะมีการจารึกไว้เป็น พลอยเดือดร้อน ไปล่ะ” หลักฐานบ้าง เขาเริ่มต้นค้นหาหลัก ฐาน แต่ก่อนจะได้ข้อมูลใด ๆ เขาก็ ไว้ ถูกตามล่าราวกับไม่ใช่คน ชั่วโมง ๑๐ นาทีแล้ว ที่เขา “เดี่ยว” แดนทั้งแขนเพื่อ “ฉันต้องไปแล้ว” “นายจะไม่ให้โอกาสฉันพูด นั่งนิ่ง ไม่ไหวติง วิธีการเดียวที่ อะไรสัก ๒-๓ ประโยคเหรอ” แดน สมองเขาสั่งการ หากต้องการรอด ห้อ พ้นจากการตามล่า รอให้หน่วยล่า สังหารผ่านเลยไป ในช่วงวิกฤตเช่น พอมีเวลา” ไบร์อันต่อรอง นี้ เขาไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวได

หัวข้อประเด็น

- การเดินทางและการค้นหาความจริง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า ในทิศทางที่ชาวสหมลรัฐเห็นว่าเป็น ที่ทุรกันดาร ห่างไกลความศิวิไลซ์ ความสบายใจว่า รอดพ้นจากการ คือสถาปัตยกรรมล้ำค่า เหมือนกับที่เขาเห็นในความฝันไม่มิดเพี้ยนเลย สมัยโบราณน่าจะรู้จักแสงสว่างนี้ ใครเห็นว่าฉันอยู่ที่นี่ เดี๋ยวนายจะ อย่างดี และน่าจะมีการจารึกไว้เป็น พลอยเดือดร้อน ไปล่ะ” หลักฐานบ้าง เขาเริ่มต้นค้นหาหลัก ฐาน แต่ก่อนจะได้ข้อมูลใด ๆ เขาก็ ไว้ ถูกตามล่าราวกับไม่ใช่คน 6 ชั่วโมง ๑๐ นาทีแล้ว ที่เขา “เดี่ยว” แดนทั้งแขนเพื่อ “ฉันต้องไปแล้ว” “นายจะไม่ให้โอกาสฉันพูด นั่งนิ่ง ไม่ไหวติง วิธีการเดียวที่ อะไรสัก ๒-๓ ประโยคเหรอ” แดน สมองเขาสั่งการ หากต้องการรอด ห้อ พ้นจากการตามล่า รอให้หน่วยล่า สังหารผ่านเลยไป ในช่วงวิกฤตเช่น พอมีเวลา” ไบร์อันต่อรอง นี้ เขาไม่มีอะไรยึดเหนี่ยวได้เลย ตามล่ามีขึ้นได้ไม่นาน ปัญหาต่อไป ก็เกิดขึ้นเมื่อคอมพิวเตอร์ในยานแจ้ง เตือนให้เติมเชื้อเพลิง เขาจะไปหา สถานีเชื้อเพลิงได้ที่ไหน มองไป เห็นแต่ป่าเขาเขียวขจีไปหมด เราจําเป็นต้องสละยาน แบก สัมภาระเครื่องยังชีพในป่าไว้บนหลัง ออกเดินทางด้วยเท้า นี่ถ้าเขารอด ชีวิตกลับไป เขาอยากจะเล่าวีรกรรม ที่เขาเดินทางไกลด้วยเท้าให้ลูกหลาน ฟัง หลายชั่วอายุคนแล้ว ที่ชาวสห มลรัฐไม่เดินทางไกลด้วยเรี่ยวแรง ของตนเอง วิทยาการก้าวไกลเกิน กว่าที่ใครจะทำเช่นนั้น เขาเดินทางมาได้สักระยะ “มากไป สัก ๑ ประโยคค่ะ “โอเค สุขสันต์วันเกิดเพื่อน นอกจากความสว่างไสวที่เขาได้ส้ม รัก!” ผัสในครั้งนั้น “แดน” ไบร์อันหันมากอด คอเพื่อนรักน้ำตาคลอเบ้า “ทั้งสหมลรัฐ คงมีนายคน หนึ่ง ก็เริ่มอ่อนล้า ปลดสัมภาระทั้ง หลายวางลงข้างกาย เขานั่งลงเอา หลังพิงต้นไม้ใหญ่ เอามือควานหา บางสิ่งในเป้สัมภาระ สิ่งที่เขาต้อง การคือ คอมพิวเตอร์ส่วนตัวขนาด “ไบรอัน นายมาทำอะไรอยู่ เดียวที่ยังมีความรู้สึกนึกคิดเป็น เล็ก เขาป้อนข้อมูลทั้งหมดที่ได้ลง ที่นี่ นายรู้มั้ยว่า...” มนุษย์อยู่ นอกนั้นฉันเห็นพวกเขา ไปในเครื่อง เพื่อให้มันตอบว่า เขา ก่อนที่ แดนจะโวยวายต่อไป เป็นเหมือนเครื่องจักรเหมือนหุ่นยนต์ อยู่ที่ไหน? ไร้ประโยชน์ ในเมื่อข้อ ไบร์อันรีบเอามือปิดปากเพื่อนรักแล้ว กันหมดแล้ว ขอบใจมากเพื่อนรัก” มูลหลักไม่มี เขาเริ่มประจักษ์แจ้งอีก อวยพร ดันให้เข้าไปในประตูโดม “ฉันมีเวลาน้อย ฉันต้องการ ความช่วยเหลือ ฉันอยากได้ยานสัก ล่า เชื้อเพลิงเต็มพิกัด และอาหาร ระหว่างเดินทางด้วย เที่ยงคืน คืน นี้ฉันจะมารับ ฉันไปล่ะ ไม่อยากให้ เขาบินหนีการตามล่าไปใน จะหาข้อมูลได้ทุกเรื่องที่อยากจะรู้ ทิศทางที่เชื่อว่าจะไม่มีใครตามพบ แต่มีข้อแม้ว่าต้องเป็นทุกเรื่องที่ผู้ปก กัลยาณมิตร 000 มิถุนายน ๒๕๓๘ “ขอให้นายปลอดภัย” แดน เรื่องหนึ่งว่า ความรู้ ความคิดของ ชาวสหมลรัฐ ถูกควบคุมโดยผู้ปก ครองเพียงคนเดียวเท่านั้น ชาวสห มลรัฐทุกคนจะมีคอมพิวเตอร์ส่วนตัว
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More