คำถามเกี่ยวกับการเกิด : หน้า 73/128

จากความทรงจำทรงจำ โดย : อุบาสิกาถวิล (บุญทรง) วัติรางกูล เราไม่เกิดไม่ได้ หรือ คะ ? หัวข้อเรื่องข้างต้นชั้นประถมปีที่ ข้อเรื่องข้างต้นนั้น เป็นคำถามของหลานสาววัย 6 ขวบของป่า แกเป็นลูกคนเล็กของน้องชายป้า ๓. ป้าไปเยี่ยมครอบครัวของเขาเมื่อปลายเดือนเมษายน ๒๕๓๘ เมื่ออยู่กันตามลำพัง แกเดินเข้ามาเลียบ ๆ เคียงๆ แล้วถามว่า “ป้าใหญ่คะ คนเราเนี่ยเกิดมาทำไม น้องเมย์ว่าไม่เห็นมีอะไรดีเลย เป็นเด็ก ๆ อย่างน้องเมย์ อย่าง พี่แอร์ก็ต้องเรียนหนังสือ สอบแย่งกันเข้าเรียน โตขึ้นก็แย่งกันทำงานหาเงิน หาเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักพอ เหมือนคุณพ่อกะคุณแม่นี่ไงคะ น่าเหนื่อยแทน พอแก่อย่างป้าใหญ่ อย่างคุณยายก็ไม่สบายกันซะเรื่อย แล้วสุดท้ายก็ต้องตายหมดทุกคนเลย ไม่เห็นมีอะไรดี เกิดมามีแต่ลำบากยังงี้ เกิดมาทำไม เราไม่เกิดไม่ได้ เหรอคะ?” ป้าฟังคำถามแล้วก็นั่งเงียบงัน เพราะครึ่งปีมานี้ต้องออกไปบรรยายธรรมตามที่ต่างๆ บางแห่งคนฟัง เป็นห้าร้อยเป็นพัน คราวไหนก็คราวนั้นถ้าป้าทดลองถามดูเรื่อง “ใครเคยถามตัวเองบ้างมั้ยว่า เราเกิดมา ทำไม?” จะมีคนยกมือมั่งก็คนสองคน ส่วนมากแล้วไม่มีเลย แล้วคนฟังก็มักมีอายุเกินยี่สิบปีไปแล้วทั้งสิ้น บางรายอายุมากถึงแปดสิบกว่าปี ก็ยังไม่รู้ว่าตนเองเกิดมาทำไม แค่คิดถึงคำถามก็ไม่เคย นี่เด็ก 4 ขวบคิดถึงความทุกข์ในโลกนี้ออก ก็ชื่นใจนัก แต่ป้าก็ไม่รู้จะตอบยังไง จะพูดถึงเรื่องการ ๘ กัลยาณมิตร ๗๑ มิถุนายน ๒๕๓๘