กระต่ายโพธิสัตว์และการให้ทาน : หน้า 90/128

ในกาลครั้งหนึ่ง พระโพธิสัตว์ได้เกิดเป็น จึงคุ้ยทรายนำปลาขึ้นมาแล้วลูกนากก็ประกาศขึ้น ๓ กระต่าย ถึงแม้ว่ากระต่ายจะเป็นสัตว์เดรัจฉาน ก็ ครั้งว่า ปลาเหล่านี้มีเจ้าของไหม ๆ ลูกนากรออยู่ ยังเป็นกัลยาณมิตรให้แก่ผู้อื่น พญากระต่ายโพธิ์ สักครู่ เมื่อไม่มีใครตอบว่าเป็นเจ้าของ ลูกนากจึง สัตว์แสดงธรรมพร้อมทั้งให้โอวาทแก่สัตว์ ๓ ตัว คาบปลาตะเพียนไปไว้ที่พุ่มไม้ในที่อยู่ของตนเพื่อ มีลิง สุนัขจิ้งจอก และลูกนาก ที่มาหาสม่ำเสมอ เป็นอาหาร ในคืนวันหนึ่ง กระต่ายโพธิสัตว์มองดูท้องฟ้าเห็น เช้าวันเดียวกัน สุนัขจิ้งจอกก็ออกเที่ยวหา พระจันทร์เต็มดวงจึงบอกแก่สัตว์ทั้งสามว่า “วันนี้ อาหารเหมือนกัน ได้เข้าไปในหมู่บ้าน เห็นเนื้อย่าง เป็นวันอุโบสถ พระจันทร์เต็มดวง พวกท่านทั้ง สองชิ้น กบตัวหนึ่ง นมหม้อหนึ่งตั้งอยู่ที่กระท่อม หลายจงรักษาศีล เจริญภาวนา และเตรียมอาหาร ของคนเฝ้านา สุนัขจิ้งจอกจึงประกาศขึ้น ๓ ครั้ง เพื่อเป็นทานแก่ทักขิไนยบุคคลกันเถิด” เมื่อสัตว์ ว่า “อาหารนี้มีเจ้าของไหม” หลังจากประกาศแล้ว ทั้งสามรับค่าจากกระต่ายโพธิสัตว์แล้วก็แยกย้าย เมื่อไม่มีใครตอบจึงคาบของทั้งหมดไปที่อยู่ของตน เพื่อไว้เป็นอาหาร ลิงก็เข้าป่าไปหาอาหารเหมือน เช้าวันรุ่งขึ้น ลูกนากรีบไปถึงฝั่งแม่น้ำแต่ กัน ได้มะม่วงมาแล้วนำไปไว้ยังที่อยู่ของตน สัตว์ เช้าเพื่อหาอาหาร พอไปถึงได้พบกับชายหาปลา ทั้งสาม เมื่อได้อาหารมาแล้ว ต่างก็นอนคิดถึง คนหนึ่ง ตกปลาตะเพียนได้ ๗ ตัว แล้วใช้เถาวัลย์ อาหารของตนที่จะให้เป็นทานว่า จะมีใครมาที่นี่ ร้อยปลาตะเพียน ๗ ตัว นำไปหมกไว้ในทราย ไหมหนอ กันกลับไปยังที่อยู่ของตน ชายคนนั้นก็ออกไปหาปลาต่อในแม่น้ำ ลูกนาก กระต่ายโพธิสัตว์เมื่อออกหาอาหาร ก็คิด สูดกลิ่นหาปลาบริเวณชายฝั่ง ได้กลิ่นปลาตะเพียน ว่า เราเองกินหญ้า แต่คนทั้งหลายไม่สามารถกิน กัลยาณมิตร ๘๘ มิถุนายน ๒๕๓๘