การต่อสู้กับอิทธิพลในชีวิตตำรวจ : หน้า 99/128

ราชการหรือยอมท่าผิดท่าชั่วตามผู้อื่นไป “เลือดเข้าตา” เป็นอีกตัวอย่างหนึ่งของชีวิตนาย ตำรวจที่ต้องต่อสู้กับอิทธิพลในรูปแบบต่างๆ จากปลาย ปากกาของ พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร ซึ่งเป็นนักเขียนที่ สามารถถ่ายทอดชีวิตของตำรวจในแง่มุมต่างๆ ได้ดีจาก ประสบการณ์ของตนเอง เริ่มเรื่องที่พระเอกเป็นลูกพ่อค้า ใหญ่ แต่จากความฝังใจที่เคยถูกตำรวจข่มเหง จึงตัดสิน ใจเข้ามาเป็นตำรวจ โดยตั้งใจว่าจะลบภาพลักษณ์ของประ ชาชนที่มองตำรวจในแง่ลบอยู่เสมอ แต่เมื่อเข้ามาอยู่ใน 44 วงการจริงๆ พระเอกก็ต้องพบกับปัญหาต่างๆ สารพัด ต้อง ต่อสู้กับความไม่ถูกต้องจนกลายเป็นแกะดำในฝูง เมื่อถูก บีบคั้นมากเข้า พระเอกสุดจะทนถึงขั้น “เลือดเข้าตา” จึง ตั้งใจจะเอาชีวิตเข้าแลกทีเดียว ละครโทรทัศน์เรื่องนี้ จะจบอย่างไรไม่ใช่ประเด็น สำคัญ สิ่งที่สำคัญคือการสะท้อนให้เห็นความจริงว่า คน เราปัจจุบันนี้ไม่ค่อยตระหนักในเรื่อง “สัจจะ” นัก ทั้งที่ “สัจจะ” คือพื้นฐานของการดำเนินชีวิต “สัจจะ” หรือ “จริง” นั้น รวมความตั้งแต่จริงต่อ หน้าที่ จริงต่อการงาน จริงต่อเวลา จริงต่อการคบคน และที่สำคัญคือ จริงต่อความดี หากมนุษย์เราตระหนักถึงหน้าที่ของตน สังคมก็ คงจะสงบน่าอยู่มากกว่านี้ ยกตัวอย่างง่ายๆ เราในฐานะ ชาวพุทธได้ทำหน้าที่ของชาวพุทธหรือยัง? ศีล ๕ เรา รักษาได้ครบหรือไม่? ชาวพุทธที่แท้จริงนั้นจะต้องดำเนิน ชีวิต เพื่อมุ่งสู่การแสวงหาทางหลุดพ้น ไม่ใช่ลุ่มหลงติดอยู่ ในห้วงแห่งทุกข์ หน้าที่ที่แท้จริงของมนุษย์นั้น คือการเกิดมาเพื่อ สร้างบารมี เพื่อกำจัดกิเลสให้หลุดร่อนออกไปจากใจให้สิ้น เชื้อไม่เหลือเศษเลยทีเดียว การต่อสู้ในการสร้างบารมี ก็คือการต่อสู้กับอำนาจ ของกิเลสคือความโลภ ความโกรธ ความหลง ที่จ้องจะคอย ห่อหุ้มจิตใจของเรา หมักดองให้ใจเรามืดสนิท จนกระทั่ง ไม่เห็นใจของตนเอง งเป็นดวงกลมใสบริสุทธิ์อยู่ภายใน การต่อสู้ของนักสร้างบารมีนั้น เราไม่ต้องไปชกไป ต่อย ทุบตีกับใคร ไม่ต้องทน จนถึงขั้น “เลือดเข้าตา” แต่ เราจะต้องมีสัจจะ คือ จริงต่อหน้าที่ในการทำความดี คือ ตั้งใจทำทาน รักษาศีล และที่เหนือสิ่งอื่นใดคือ ตั้งใจทำภาวนา กลั่นใจของเราให้ใสสะอาด บริสุทธิ์ จนกระทั่งเห็นใจของ ตัวเอง แล้วหยุดนิ่งจนเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งเป็นที่ พึ่งที่ระลึกอันสูงสุดของเรา หากมนุษย์ทุกคน มีสัจจะในหน้าที่ของตน สิ่งที่ เกิดขึ้นคือความสงบในสังคม จะกลายเป็นสังคมที่น่าอยู่ และเมื่อถึงเวลานั้น ภาวะ “เลือดเข้าตา” ก็จะไม่เกิดขึ้น ในสังคมอีกเลย ถึงเวลาแล้วหรือยังที่เราจะเป็นคน “จริง” เสียที กัลยาณมิตร ๙๗ มิถุนายน ๒๕๓๘