การเปลี่ยนแปลงจากโจรสู่การบวช : หน้า 102/128

เสียบ้าง พยายามเข้าสังคมมนุษย์ที่ ใจสะอาดใฝ่ในธรรมเสียบ้าง และ ควรจะเริ่มต้นในเวลานี้แหละ พี่น้อง ทุกคนเอ๋ย วันนี้ข้าขอลาพวกท่าน ของพระเจ้าปเสนที ซึ่งพากันระดม ติดตามค้นหาอยู่ที่เชิงเขา พร้อม กับร้องบอกว่า เราองคุลีมาลอยู่ที่นี่ ใครต้องการพบก็จงมาพบกับเราเถิด เพียงเท่านี้ กองทหารม้าเร็วจะขวัญ ไปก่อน” หัวใจของแม่ที่แสน จะปลาบปลื้มในความ “นายท่านจะลาไปไหนครับ” หนีดีฝ่อหันหลังกลับควบม้าหนีฝุ่น เสียงถามท่ามกลางความเงียบใน อาการตกตะลึงของบรรดาลูกสมุน มาลก็วางดาบ ออกบวชเป็นพุทธ ตลบไป ถึงกระนั้นจอมโจรองคุลี สามารถของบุตรชายคน เดียว เรื่องอื่นใดในชีวิตจึง แทบจะไม่มีความหมายใน ใจของนางเลย โจรทั้งหลาย สาวกไปแล้ว ดังนั้นข้าจึงแน่ใจว่า “ก็ลาบวชนะ” นายโจร ตัวข้าเองจะออกบวชเช่นกัน” “เมื่อนายบวชแล้ว ผมจะอยู่ กล่าวด้วยน้ำาเลียงเชื่อมั่นของผู้ที่คิด ว่าตัดสินใจดีแล้ว “นายท่านแน่ใจแล้วหรือครับ” “ข้าได้ทราบข่าวว่า แม้แต่ โจรองคุลีมาล ซึ่งเป็นโจรแห่งโกศล รัฐ เป็นจอมแห่งโจรทั้งหลายใน ราชอาณาจักรนี้ เป็นผู้มีเสียงดังยิ่ง ไปทำไมเล่า” สมุนโจรกล่าว “ผมก็ ขอออกบวชตามนายด้วยครับ” แล้วต่อจากนั้น มัน เสียงขอบวช ของบรรดาสมุนโจรก็พร้อมเพรียง กันดังลั่นทั่วบริเวณนั้นว่า “พวกเรา จะบวชด้วยกันทั้งหมด” กว่าเสียงฟ้าร้อง เพียงแค่ยื่นหน้า “ช้าก่อน พี่น้องทั้งหลาย” ออกมาปรากฎแก่กองทหารม้าเร็ว นายโจรร้องลั่นพร้อมกับยกมือขึ้น กัลยาณมิตร 000 มิถุนายน ๒๕๓๘