การบวชของโจร : หน้า 104/128

16 ฌานหามีแก่ผู้ไร้ปัญญาไม่ แม้ปัญญาก็ไม่มีแก่ผู้ไร้ กราบเป็นหมู่ๆ พร้อมกับกล่าวขอ พระโสณกุฏิกัณณเถระได้จัด ขมาลาโทษโสณมารดา ซึ่งนางก็รับ ให้โจรเหล่านั้นบรรพชาเป็นสามเณร คำขอขมาและอดโทษให้แก่พวกเขา ทั้งหมด แล้วให้อุปสมบทเป็นพระ ทุกคน ฌานดุจกัน “คุณแม่ขอรับ พวกกระผม ภิกษุ ในเวลาต่อมาไม่นานนัก เมื่อ พระภิกษุเหล่านั้นได้เรียนกรรมฐาน ทั้งหมดซาบซึ้งในความกรุณาอันยิ่ง จากพระโสณกุฏิกัณณเถระแล้ว ได้ เมื่อฌานและปัญญา ใหญ่ของคุณแม่ ที่ช่วยให้พวกกระ ออกไปบำเพ็ญสมณธรรมตามป่าเขา มีพร้อมอยู่ในท่านผู้ใด ท่านผู้นั้นนับว่าอยู่ในที่ใกล้ ผมพ้นมลทินจากบาปอกุศลไปเสียได้ ด้วยความพยายาม จนเกิดธรรมจักษุ ขณะนี้พวกกระผมทั้งหมด มีความ ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่พระสัมมาสัม พระนิพพานโดยแท้ทีเดียว ต้องการที่จะบวชเพื่อปฏิบัติตนไปสู่ พุทธเจ้าเสด็จประทับอยู่ที่พระเชต ความหลุดพ้นตามแนวทางที่สมเด็จ วันฯ ในพระนครสาวัตถี ทรงทราบ พระบรมศาสดาได้ทรงวางไว้ พวก ด้วยพระญาณว่า สัทธิวิหาริกของ กระผมใคร่ขอความเมตตาจากคุณ พระโสณกุฏิกัณณเถระทั้งหมดได้ แม่อีกครั้งหนึ่ง ขอให้คุณแม่ช่วย กราบเรียนพระคุณเจ้าโสณะ บวชให้ พวกผมทั้งหมดด้วยเถิดขอรับ” ท่านเศรษฐีนีแห่งกุรุรฆระ ดวงตาเห็นธรรมแล้ว จึงทรงพระ มหากรุณาแผ่พระรัศมีไปปรากฏ พระองค์ ดุจประทับนั่งอยู่ในที่เฉพาะ หน้าพระภิกษุทั้งหมด ตรัสพระธรรม นคร มีจิตอนุเคราะห์ช่วยเหลือให้ เทศนาประทานว่า พวกเขาได้บวชสมใจจึงได้กราบเรียน “ภิกษุผู้มีปรกติจิตอยู่ด้วย ขอให้พระโสณกุฏิกัณณเถระบวชให้ เมตตาภาวนา เป็นผู้เลื่อมใสใน พวกเขาทั้งหมด โดยนางรับเป็นโยม พระพุทธศาสนา ย่อมบรรลุสันตบท อุปัฏฐากจัดการธุระต่างๆ ให้สะดวก อันเป็นที่เข้าไประงับสังขาร เป็น อย่างพร้อมมูล ความสุข ที่ไม่มีความสุขอื่นใดยิ่ง กัลยาณมิตร Qob มิถุนายน ๒๕๓๘