การกตัญญูต่อบุคคลและสิ่งต่างๆ : หน้า 65/128

อะไรบ้างที่เป็นสิ่งที่เราควรให้ความ อย่างไม่ทะนุถนอม ไม่ดูแลสุขภาพ กตัญญูอย่างดีที่สุด สิ่งเหล่านั้นได้แก่ ๑.กตัญญูต่อบุคคล โดยเฉพาะ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระสงฆ์ พระ ร่างกายให้ดี โดยไม่คิดว่าร่างกายของ เรานี้แหละเป็นส่วนสำคัญในการทำ ความดี และที่สำคัญการที่จะทำ มหากษัตริย์หรือผู้ปกครองที่ทรงทศพิธ ความดีได้อย่างดี และทำได้อย่างต่อ สารีบุตร เธอเป็นสัตบุรุษเป็นผู้มีความ กตัญญู กตเวที ถ้ากระนั้นเธอจงบวช ให้พราหมณ์นี้เถิด” ราชธรรม บิดามารดา ครู อุปัชฌาย์ อาจารย์ ด้วยการปฏิบัติตามคำสอน เนื่องต้องอาศัยร่างกายที่สมบูรณ์เป็น ปัจจัยอันสำคัญอย่างยิ่ง พระสารีบุตรก็ให้พราหมณ์นั้น บวชแล้วก็พาไปอยู่ด้วย เมื่อตนเองได้ รับอาหารบิณฑบาตก็จะแบ่งให้พระ ราธะเป็นประจำ ทั้ง ๒ ท่าน เกื้อกูล ท่าน รักษาความดีที่ท่านเคยทำไว้ตาม สถานภาพของตน เมื่อพูดถึงเรื่องความมีกตัญญูนี้ กันอยู่ตลอดมา พระราธะตั้งใจปฏิบัติ ก็ลองอ่านดูตัวอย่างเรื่องอดีตในสมัย ตามคำแนะนำสั่งสอนของพระสารีบุตร ๒.กตัญญูต่อสัตว์ ไม่ว่า ช้าง พระสัมมาสัมพุทธเจ้ายังทรงพระชนม์ จนในที่สุดได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ม้า วัว ควายที่ใช้งาน ต้องให้ความ เมตตาปรานี ไม่เฆี่ยนตีจนเกินเหตุ ให้การเลี้ยงดูไม่ให้อดอยาก ไม่ให้ ลำบาก พอแก่ตัวไปก็ไม่ใช้งานมาก เกินควร ๓.กตัญญูต่อสิ่งของ สิ่งใด ก็ตามที่มีคุณต่อเรา เช่น หนังสือธรรมะ หนังสือเรียน ที่เราเคยใช้เคยเรียน ต้องดูแลให้ดี ไม่ดูแคลนไม่ทำลาย ๔.กตัญญูต่อบุญ คนเรานั้นจะ มีความสุข ความสบาย สุขภาพร่าง กายแข็งแรง มีความเจริญก้าวหน้าใน หน้าที่การงาน มีสมบัติมาก ทุกอย่าง เหล่านี้ล้วนเกิดขึ้นจากบุญทั้งนั้น ทั้ง อยู่ เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ที่ดีเรื่องหนึ่ง สมัยพุทธกาล ในเมืองราชคฤห์ พราหมณ์แก่คนหนึ่งชื่อว่า ราธะ บุตร และภริยาไม่ให้ความเคารพยำเกรง ตลอดจนไม่ยอมเลี้ยงดูอีกแล้ว จึงเกิด ความทุกข์ใจคิดหาที่พึ่ง โดยคิดจะ องค์หนึ่งในพระพุทธศาสนา ทั้งหมดนี้เราก็จะเห็นว่าความ กตัญญูนั้น เป็นคุณสมบัติอันดีที่สุดที่ ทุกคนน่าจะมีไว้ประจำจิตใจของตนเอง เพราะว่านอกจากจะเป็นแรงผลักดัน บวชในพุทธศาสนา ได้เดินทางไปวัด เวฬุวันเพื่อจะขอบวช แต่ไม่มีภิกษุรูป ความไม่ดีต่างๆ ออกไปจากตนแล้ว ยัง เป็นคุณธรรมที่ชักนำความดีงามทุก อย่างเข้ามาสู่ตนเองและสามารถเอา ชนะปัญหาอุปสรรคทั้งหลายทั้งปวง ใดยอมบวชให้เพราะเห็นว่าแก่แล้ว จะ บอกจะสอนก็ทำได้ยาก พระศาสดา ทรงทราบเหตุนั้นแล้ว จึงเรียกประชุม ภิกษุสงฆ์แล้วตรัสถามภิกษุ ทั้งหลาย ว่า “ใครระลึกถึงอุปการะของพราหมณ์ นี้ได้บ้าง” บุญใหม่และบุญเก่า ไม่ดูถูกบุญว่า พระสารีบุตรจึงกราบทูลว่า “ข้า เล็กน้อย ไม่ประมาทในบุญของตนเอง แต่พระองค์ผู้เจริญ พราหมณ์นี้ได้สั่ง พยายามที่จะสั่งสมบุญใหม่อยู่ตลอด ให้เขาถวายอาหารประมาณทัพพีหนึ่ง แก่ข้าพระองค์ผู้เที่ยวไปเพื่อบิณฑบาต ๕.กตัญญูต่อตนเอง คนเรา ข้าพระองค์ระลึกถึงอุปการะนี้ของ โดยส่วนมากอาจจะมองข้ามความสำคัญ พราหมณ์นั้นได้” เวลา ได้อีกด้วย หนังสือที่ใช้ประกอบการเขียน ๑.มังคลัตถทีปนี ฉบับบาลี เล่มที่ ๒ ๒.มังคลัตถทีปนี ฉบับแปล เล่มที่ ๔ .หนังสือ มงคลชีวิต ฉบับธรรม- ทายาท เล่ม ๒ ของตนเอง CG VI บางคร้งก์ไชรางกาย พระศาสดาตรัสว่า “ดีละ ทีละ กัลยาณมิตร bo มิถุนายน ๒๕๓๘