ข้อความต้นฉบับในหน้า
ได้แจ่มชัด และย่อมมีความเคารพ
มั่นใจในหนทางสายกลางของตนเอง
ยิ่งขึ้น เพราะได้รู้ว่า ทุกครั้งของการ
ประชิตใจเข้าสู่ศูนย์กลางกาย หรือการ
ดำเนินใจเข้าไปในกลางนั้น เท่ากับได้
เข้าไปในกระแสของพระธรรมกายที่มี
ขนาดใหญ่มหึมาของพระผู้เป็นผู้นำของ
ธรรมใด ๆ และวิชชาธรรมกายของ
หลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ
ข้อของบทความในฉบับนี้ที่ว่า “ธรรม
ความหมายตรงนี้จึงตรงกับหัว
กายเจดีย์คือเจดีย์แห่งเอกายนมรรค
เพราะเป็นรูปลักษณ์ของการมองเห็น
นั้นจะเริ่มขยายตัวกว้างออกเรื่อย ๆ
ปรากฏเป็นดวงใสดวงใหม่ที่ใหญ่กว่า
เก่าผุดซ้อนขึ้นมา องค์พระในดวง
จะขยายใหญ่ออกไปด้วยตามสัดส่วนที่
สัมพันธ์กันกับขนาดของดวง ขบวน
การเช่นนี้จะดำเนินไปเรื่อยๆ อย่างไม่
มีวันหยุดยั้ง ดวงในตัวของเราใหญ่
ขึ้นเรื่อยๆ ขณะเดียวกับที่องค์พระใน
ตัวก็ทวีความยิ่งใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ เช่นกัน
การขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ จะเป็นไป
อย่างต่อเนื่องเช่นนี้ ตามสภาวะความ
ละเอียดของสมาธิของแต่ละคน กล่าว
ได้ว่า ไม่ว่าสภาวะสมาธิจะทวีความ
เข้าจากส่วนยอดของดวงหรือโดม มุ่ง
ละเอียดอ่อนขึ้นเพียงไหน ก็ไม่อาจพ้น
จากรูปลักษณะของดวง ที่มีองค์พระ
ด้วยการดำเนินใจเข้าสู่หนทางสาย อีกนิด จิตของเราจะสามารถสอดทะลุ
กลางอย่างยิ่งใหญ่ไพบูลย์
จะตอกย้ำยืนยันให้เข้าใจได้ยิ่งๆ ขึ้นไป
ของมัชฌิมมรรคอันเป็นเอกายนมรรค
นี่คือ ความหมายของสัญลักษณ์ สู่จุดศูนย์กลางดวง เห็นเป็นจุดใส ๆ ประดิษฐานอยู่ภายในไปได้เหมือนกับ
แห่งเอกายนมรรค ของธรรมกายเจดีย์ เหมือนดวงแก้วมีจุดใสเป็นไส้กลาง ซึ่ง
ในจุดที่สามารถสื่อกันได้ในเรื่องของ ตามความเป็นจริงของธรรมกายเจดีย์ ว่า ธรรมกายเจดีย์คือที่สุด คือทั้งหมด
สมาธิภาคปฏิบัติ และการเข้ากลาง ณ จุดนั้น คือที่ประดิษฐานของพระ
และยังสามารถอธิบายให้ง่ายขึ้นอีกได้ ธรรมกายองค์ประธาน และ ณ จุดนั้น
อีกชั้นหนึ่ง สำหรับผู้ที่เพิ่งเริ่มเข้าสู่ ของร่างกายของเรา ตรงจุดศูนย์กลาง
กาย ตรงจุดศูนย์กลางดวงที่ซ้อนผสาน
ภาคปฏิบัติว่า
....รูปทรงของธรรมกายเจดีย์ กันสนิทเป็นหนึ่งเดียวนั้น ก็จะเป็นที่
เหมือนกับสภาวะที่เราเริ่มนึกถึงจุดศูนย์ ปรากฏขององค์พระในตัวของเราเอง
กลางกาย หรือเริ่มนึกถึงอุคคหนิมิต
เป็น “ดวงแก้ว” เพราะเวลาที่เรานึก
ได้เมื่อได้นึกนั้น ความรู้สึก การสัม-
ผัสหรือการนึกเห็นด้วยใจนั้น สัณฐาน
ของดวงแก้วจะชัดมากแต่เฉพาะส่วน
บน หรือครึ่งบนของดวง เหมือนเรา
ด้วยเหมือนกัน
หนทางสายกลาง สายเอกสายเดียว
ที่จะพามวลมนุษยชาติเข้าสู่ที่สุดแห่ง
ความสุข และที่สุดแห่งธรรม
เล่าเรื่องธรรมกายเจดีย์ฉบับนี้
จึงเป็นเรื่องของเอกายนมรรค ในเชิง
ของสมาธิปฏิบัติหรือเชิงของภาคปฏิบัติ
ดังหลายท่านที่อารมณ์แจ่มใส
ใจเริ่มหยุดนิ่ง...สนิท ก็จะเห็นเสมือน
มีองค์พระองค์เล็กๆ นั่งขัดสมาธิอยู่
ตรงกึ่งกลางดวงใสของตัวเอง พิจาร
ณาแล้วจะเห็นว่าช่างเหมือนกันเหลือ
สำหรับท่านที่ชอบหลักฐานทางวิชาการ
มองลงไปจากเบื้องสูง เหมือนเรามอง เกินกับทั้งหมดของส่วนโดมของธรรม
ลงไปสู่ภายใน เห็นดวงแก้วส่งประกาย
แวบๆ ใสๆ อยู่ในตัว เป็นเหมือนนูน
เนิน กลมสนิทรอบตัวและใสๆ ไม่แตก
ต่างอย่างใดเลยกับรูปลักษณ์ส่วนโดม
ของธรรมกายเจดีย์
กายเจดีย์ คือมีส่วนโค้งนูนเป็นโดม
และมีองค์พระประทับขัดสมาธิอยู่ภาย
ใน....ตรงกลาง และถ้าเราสามารถเอา
ใจไปจรดไว้ที่กลางขององค์พระ ซึ่งมี
จุดศูนย์ขององค์ท่าน เป็นจุดเดียวกัน
และถ้าสมาธิของเราพัฒนาขึ้น กับศูนย์กลางกาย และกลางดวง จุด
สัญญาว่าฉบับหน้าจะเป็นเรื่องราวใน
เชิงของหลักฐานทางวิชาการ ที่แม้จะ
ไม่ทำให้เข้าใจอย่างซาบซึ้งได้ในความ
หมายของธรรมกายเจดีย์ แต่ก็พอที่
จะทำให้มีอุปกรณ์อ้างอิงในแนวของรูป
ธรรมได้มากขึ้น พบกันฉบับหน้ากับ
เชิงวิชาการของ ธรรมกายเจดีย์ ที่สุด
ของหนทางสายกลาง นะคะ...สวัสดี
กัลยาณมิตร
๕๘ มิถุนายน ๒๕๓๘