การสร้างบารมีเพื่อไปสู่พระนิพพาน วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 6 หน้า 39
หน้าที่ 39 / 128

สรุปเนื้อหา

เรียกว่าไม่รู้ว่าจะนับกันอย่างไรเหมือน กัน อย่างไรก็ดี การที่เราได้เรียนรู้ ว่าบนเส้นทางของนักสร้างบารมี จะ ต้องทำอะไรและยาวไกลแค่ไหนนี้ คง จะช่วยให้เราเข้าใจได้ดีว่า การบังเกิด ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ดี การ บังเกิดของพระอรหันต์ทั้งหลายก็ดีหา ใช่เรื่องบังเอิญไม่ เพราะกว่าจะมาถึง จุดนี้ได้ก็ต้องสะสมชั่วโมงบินมามาก มายเหลือเกิน บารมีต้องขวนขวายแผ้วถางทางไปพระ นิพพานด้วยการบำเพ็ญบารมีทั้ง การรักษาเส้นทางบิน ในระหว่างเส้นทางหลายสายที่ จะไปสู่จุดหมาย เราควรรู้จักเลือกใช้ ทัศ ส่วนจะต้องใช้ระยะเวลาหรือชั่ว เส้นทางที่ตรงและปลอดภัยที่สุดอย่างไร โมงบินที่ต้องท่องเที่ยวไปในวัฏฏสงสาร ในการสร้างบารมีเพื่อไปสู่พระนิพพาน ยาวนานแค่ไหน ก็สุดแล้วแต่ว่าจะ เราก็ควรรู้จักการเลือกใช้เส้นทางอย่าง ปรารถนาถึงอรหันต

หัวข้อประเด็น

- การสร้างบารมีเพื่อไปสู่พระนิพพาน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

เรียกว่าไม่รู้ว่าจะนับกันอย่างไรเหมือน กัน อย่างไรก็ดี การที่เราได้เรียนรู้ ว่าบนเส้นทางของนักสร้างบารมี จะ ต้องทำอะไรและยาวไกลแค่ไหนนี้ คง จะช่วยให้เราเข้าใจได้ดีว่า การบังเกิด ของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าก็ดี การ บังเกิดของพระอรหันต์ทั้งหลายก็ดีหา ใช่เรื่องบังเอิญไม่ เพราะกว่าจะมาถึง จุดนี้ได้ก็ต้องสะสมชั่วโมงบินมามาก มายเหลือเกิน บารมีต้องขวนขวายแผ้วถางทางไปพระ นิพพานด้วยการบำเพ็ญบารมีทั้ง ๓๐ การรักษาเส้นทางบิน ในระหว่างเส้นทางหลายสายที่ จะไปสู่จุดหมาย เราควรรู้จักเลือกใช้ ทัศ ส่วนจะต้องใช้ระยะเวลาหรือชั่ว เส้นทางที่ตรงและปลอดภัยที่สุดอย่างไร โมงบินที่ต้องท่องเที่ยวไปในวัฏฏสงสาร ในการสร้างบารมีเพื่อไปสู่พระนิพพาน ยาวนานแค่ไหน ก็สุดแล้วแต่ว่าจะ เราก็ควรรู้จักการเลือกใช้เส้นทางอย่าง ปรารถนาถึงอรหันตสาวกธรรมดาก็ต้อง นั้นเช่นกัน นั่นคือการใช้เส้นทางสาย ใช้เวลาสั่งสมบารมีไม่น้อยกว่าเท่านั้น กลางที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า และ เท่านี้ กับถ้าปรารถนาจะเป็นพระอสี พระอริยะทั้งหลายได้ดำเนินไป และ หมายจะอยู่อีกยาวไกล ขอ ติมหาสาวก อัครสาวก เป็นพระปัจ เพียงยังมีกำลังใจมั่งคงในการ เจกพุทธเจ้า หรือพระอรหันตสัมมา เป้าหมายสูงก็ต้องใช้ชั่วโมง บินกันมากหน่อย ถึงแม้เป้า สั่งสมสร้างบารมีไม่ท้อถอย ในที่สุดก็จะต้องไปถึงเป้า หมายจนได้ ให้พวกเราเดินตาม ซึ่งถือว่าเป็นเส้น ทางที่ถูกต้องปลอดภัยและไม่เสียเวลา สัมพุทธเจ้า ก็จำเป็นต้องใช้เวลาสั่ง เปล่า ถ้าไม่รู้จักรักษาเส้นทางเอาไว้ สมบารมีมากขึ้นไปตามลำดับ อย่าง เที่ยวเฉไฉออกนอกทางไป ถึงจะขยัน สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าของพวก บินขยันเดินอย่างไร ก็ไปไม่ถึงเป้า เรานี้ พระองค์ได้ทรงใช้เวลาสั่งสม หมายการสร้างบารมี จึงต้องทำให้ถูก บารมีมายาวนานถึง ๒๐ อสงไขย กับ อีก ๑ แสนกัป อย่าว่าแต่เป็นอสงไขย กัปเลย แค่กับเดี๋ยวนี่ก็นับกันไม่ถูกแล้ว เพราะเป็นเวลายาวนานมาก อุปมา ทาง ถูกวิธี ถูกที่จึงจะใช้ได้ อย่างเช่นมีหญิงสาวสองคนเป็น พี่น้องกัน เป็นคนใจบุญสุนทานและ ยังเป็นโสดทั้งคู่ ปกติทุกวันอาทิตย์ที่ เท่าเวลาที่ศิลาแท่งทึบมีขนาดกว้างยาว น้องสองคนนี้จะชวนกันเข้าวัดปฏิบัติ สูง ด้านละ ๑ โยชน์ สึกกร่อนหมด ไปเพราะถูกลูบไล้ด้วยผ้าผืนบางๆ เท่า หมอกควันทุกๆ ๑๐๐ ปี แล้วยังมามี หน่วยอสงไขยเข้าอีก ซึ่งมีหน่วยนับ ๑ อสงไขยเท่ากับ ๑๐ ยกกำลัง ๑๔๐ ธรรม วันธรรมดาก็ช่วยกันทำมาค้า ขายโดยแบ่งหน้าที่กันว่า ให้คนที่อยู่ดู แลร้าน ส่วนคนน้องมีหน้าที่เที่ยว ตระเวนติดต่อลูกค้า คนพี่อยู่เฝ้าร้าน มีเวลานั่งธรรมะเกือบทั้งวัน ส่วนคน มิถุนายน ๒๕๓๘ ๑๗ กัลยาณมิตร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More