ข้อความต้นฉบับในหน้า
ครองอนุญาตให้รู้
เหนื่อยอ่อนจากการเดินทาง
ไปใกล้ ใกล้เข้าไป ใกล้เข้าไป ไบร์
อันเห็นว่า รอบๆ ดวงสว่างนั้นมีคน
นั่งรายรอบล้อมเต็มไปหมด ภาพที่
เห็นไม่ชัดนัก เขาไม่สามารถบอก
ไบร์อันหลับใหลไปนานเท่าไร ไม่มี ได้ว่าผู้คนที่นั่งนิ่งๆ อยู่นั้น หน้าตา
ใครรู้ ในความฝันเขาสัมผัสได้ว่า เป็นอย่างไร
เขาอยู่ใกล้แหล่งพลังมหึมา แสง
สว่างที่เขาเห็นสว่างไสวมากเกินกว่า
จะเอาอะไรมาประมาณได้
เมื่อเขาตื่นลืมตาขึ้น ภาพ
แหล่งพลังงานที่เขาเห็นใน แรกที่ประสาทตาสัมผัสได้ คือภาพ
ความฝันเป็นฐานขนาดใหญ่ไล่ระดับ ผู้คนมากมายยืนล้อมเขาอยู่ ไบร์
ขึ้นไปเป็นชั้นๆ สูงสุดเป็นรูปครึ่ง อันถอยกรูดจนหลังชนต้นไม้ มือ
เขาอยู่นั้นไม่ใช่หน่วยล่าสังหารของ
ผู้ปกครอง คนเหล่านี้เป็นใครกันนะ
ทุกคนมีใบหน้ายิ้มละไม มองเขา
ด้วยสายตาเป็นมิตร หน้าตาแช่มชื่น
เบิกบานกันทุกคน เมื่อเขาตั้งสติ
ได้มากขึ้น เขาเริ่มเก็บรายละเอียด
ไว้ว่าคนเหล่านั้นแต่งกายด้วยเสื้อผ้า
แปลก ๆ ที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน
ไม่ได้สวมชุดป้องกันมลพิษเหมือนผู้
คนในสหมลรัฐที่เขาจากมา
“พวกคุณเป็นใคร?” ไบร์อัน
ถาม คำตอบที่ได้คือทุกคนยิ้มละไม
มากขึ้น บางคนถึงกับหัวเราะ แต่
ไม่มีใครพูดอะไร แล้วทุกคนก็พร้อม
ใจกันหันหลังเดินจากเขาไป
“เดี๋ยวซี อย่าเพิ่งไป ถ้าคุณ
ฟังภาษาผมไม่ออก ผมมีเครื่อง
ทรานสเล็ทเตอร์ เราสามารถเข้าใจ
กันได้ เดี๋ยวก่อน” ไบร์อันโวยวาย
พร้อมกับควานหาเครื่องมือสื่อสารใน
เป้สัมภาระ เมื่อเห็นว่าไม่มีใครหัน
มาสนใจเขาเลย เขาจึงตัดสินใจคว้า
เป้และวิ่งตามคนกลุ่มนั้นไป
ไบร์อันเดินตามคนเหล่านี้มา
ไกลแค่ไหน เขาไม่สนใจ เขารู้แต่
มา แต่ไม่ว่าเขาจะตะโกนถามอะไร
เขาไม่เคยได้รับคำตอบเลย
วงกลม มองจากมุมสูงลงมาเห็น จับอาวุธที่เอวอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ว่าผู้คนเหล่านั้นรู้สึกพอใจที่เขาตาม
คล้ายดวงกลมขนาดใหญ่มีแสงสว่าง ภาพที่เห็นตัวราง คล้ายกับภาพใน
มีรัศมีแผ่กว้างออกไป สีทองอร่าม มอนิเตอร์ที่ได้รับสัญญาณไม่ชัดเจน
เขารู้สึกว่าความสุขแผ่ซ่านไปทุกขุม เขาพยายามรวบรวมสติให้อยู่กับเนื้อ
ขน ขณะที่อิ่มเอิบเบิกบานอยู่นั้น กับตัวให้มากที่สุด ภาพที่เห็นเริ่ม
เขารู้สึกเหมือนมีพลังดูดให้เขาเข้า ชัดเจนขึ้นอีกครั้ง ผู้คนที่ยืนล้อม
พฤษภาคม ๒๕๓๘
660
กัลยาณมิตร
เขาเดินตามมา จนพ้นป่าทึบ
มาถึงที่โล่งกว้าง ผู้คนเหล่านั้นหาย
ไปทางไหนหมดแล้ว ไบร์อันพยายาม