การปฏิบัติธรรมและการสร้างองค์พระ : หน้า 69/128

- “มาปฏิบัติธรรม เพื่อต้ คือต้องการ ธรรมะ ต้องการศึกษาให้มากขึ้นในฐานะ ชาวพุทธ เคยกังวลและคิดว่าเราคง ยาก....ท่องสัมมาอะระหัง และนึกดวงแก้ว ใจก็ไม่ค่อยจะยอม รู้สึกหนักใจ มาครั้ง นี้ตั้งใจจะพักผ่อนจริงๆ ท่านทราบมั้ยคะ นั่งร้องเพลงธรรมะ....เช่นบุญฑริกา สง่า บาน... ใจสบายจริงๆ ดวงแก้วใสเลย เกิดขึ้น โอ! สบายใจจริงๆ ใจโปร่ง มี ความสุขดีแท้ๆ...และขอตั้งเป้าสร้างองค์พระประจำตัว 900,000 บาทค่ะ” โอวาทหลวงพ่อ กัลฯ สุภาพ จินาวรกุล “วันนี้เป็นวันที่ลูกๆ ทั้งหลายได้เดินทางมาจาก สวนบัว ซึ่งเป็นสถานที่ที่หลวงพ่อได้จัดเอาไว้สำหรับการ ปฏิบัติธรรมในช่วงสั้น ตั้งแต่วันจันทร์ถึงวันเสาร์ 5 วัน วันนี้มาที่สวนสน หรือที่เราเรียกว่าสวนป่าดอยบ่อหลวง เพื่อจะบูชาธรรมหลวงพ่อ ซึ่งมาตรงกับวันคล้ายวันเกิด ปีที่ ๕๑ ให้ลูกๆ นึกถึงสิ่งที่ได้ทำมาทั้งหมดตลอดระยะ เวลา ๖-๗ วัน นึกไว้ที่กลางกายอย่าง สบายๆ ทำใจให้เย็นๆ ให้จำศูนย์กลาง กายตรงนี้เอาไว้ให้ดี จำวิธีการหยุดนิ่ง ตรงนี้เอาไว้ให้ดีนะจ๊ะ วิธีหยุดนิ่งที่พระ อาจารย์ท่านสอนเอาไว้ เมื่อกลับไปบ้าน แล้ว ก็ขอให้ทำอย่างสม่ำเสมอทุก ๆ วัน อย่าให้ขาดเลย แม้แต่วันเดียว ไม่ว่า วันนั้นเราจะเจ็บป่วยจะมีภารกิจมากน้อย อย่างไรก็ดี หรือจะเหน็ดเหนื่อยจาก ภารกิจการงานก็ตาม ขอให้ทำอย่าง สม่ำเสมอทุกวัน โดยไม่มีข้อแม้ข้ออ้าง หรือเงื่อนไข เพราะสิ่งที่เราทำนี้เป็นสิ่ง ที่สำคัญที่สุดของชีวิต ของการที่ได้เกิด เป็นมนุษย์ เนื่องจากเป้าหมายปลายทางของ การเกิดเป็นมนุษย์นั้นคือ การไปสู่อาย ตนนิพพาน ซึ่งเป็นที่อยู่ของผู้ที่หมด กิเลสอาสวะทั้งหลายแล้ว เป็นผู้บริสุทธิ์ สะอาด เช่น พระสัมมาสัมพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และพระอรหันต์ ทั้งหลาย นั่นคือจุดหมายปลายทางของ ชีวิตที่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์ การที่จะไปสู่สถานที่นั้นได้ ใจต้องสะอาดต้อง บริสุทธิ์ ต้องหลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลาย การที่จะ หลุดพ้นจากกิเลสอาสวะทั้งหลายได้นั้น ใจจะต้องมีพลัง มีพลังมากพอที่จะขจัดกิเลสอาสวะที่บังคับเราให้เวียนว่าย ตายเกิดมานับภพนับชาติไม่ถ้วน ให้หมดสิ้นไป ใจจะมี Power จะต้องหยุด แล้วต้องหยุดที่ศูนย์กลางกายฐานที่ ๒) ใจจะหยุดได้นั้นจะต้องอาศัยการทำอย่างสม่ำเสมอ ทำถูกวิธี ท่าทุกๆ วัน ถ้าทำาวันหนึ่งหยุดไปหลายๆ วัน ก็ไม่ได้ผล เพราะว่าชั่วโมงหยุด ชั่วโมงนิ่ง ชั่วโมงกลาง นั้นน้อยไป แต่ถ้าทำสม่ำเสมอทุกๆ วัน ทำหยุดทำนิ่ง ให้สม่ำเสมอไม่ว่าวันนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม ใจของเราก็ จะค่อย ๆ คุ้นกับศูนย์กลางกายฐานที่ ๗ เมื่อท่าบ่อยๆ ก็คุ้นมากเข้า จนกระทั่ง เราไม่ใช่สิ่งที่แปลกหน้าสำหรับศูนย์กลาง กาย ไม่ช้าศูนย์กลางกายก็จะต้อนรับ เรา ใจของเราก็จะอยู่ที่ตรงนั้นตลอด เวลา ไม่ว่าเราจะอยู่ในอิริยาบถใดก็ตาม จะมีภารกิจอันใดก็ตามที่จำเป็นต่อชีวิต ใจก็จะไม่เคลื่อนจากศูนย์กลางกายเลย และเมื่อถึงวาระในตอนนั้น ร่างกาย ของเราจะเป็นประดุจท่อน้ำที่ไม่มีตะกอน ไม่มีตะกรัน ให้น้ำไหลผ่านได้สะอาด น้ำก็คือความสว่าง ความบริสุทธิ์ภายใน หรือกระแสบุญภายใน กระแสธรรม กัลยาณมิตร ๖๗ มิถุนายน ๒๕๓๘