การปล่อยวางขันธ์ ๕ : หน้า 29/152

เหล่านี้ การที่ปล่อยไม่ใช่ของง่าย การที่ถือง่าย การปล่อยยาก เหมือน รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ของตัวนี้ ท่านก็เทศน์กันนักกัน หนาว่าเป็น อนิจจ์ ทุกข์ อนตฺดา เราก็ไม่ยอมดีๆ เราก็เชื่อว่าเที่ยง เป็นสุข เป็นตัว แต่อย่างนั้นเราก็ ต้องบริหารรักษาของเรา ที่เราจะ ยอมลงความเห็นเด็ดขาดไม่ได้เพราะ เหตุว่า รูป เวทนา สัญญา สังขาร ตลอดวิญญาณ ทั้ง ๔ อย่างนี้เรา ต้องอาศัยทุกคน สัญญา สังขาร วิญญาณออกเลีย เราก็ไม่มีที่อาศัย เราต้องอาศัยแต่ว่าอย่าไปถือมัน รู้ ว่าอาศัย เป็นของไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัว เป็นไปตามสภาพอย่างไร เราไม่ควรยึดถือ ปล่อยตามสภาพ ของมันอย่างนี้ ทุกข์ก็น้อยลง ต่อ เมื่อไรถือมัน มันก็เป็นทุกข์มาก เป็น ภาระหนักขึ้น เหตุนี้พระองค์ทรงเห็นแล้วว่า ขันธ์ทั้ง ๕ เป็นภาระสำคัญและ หนักด้วย ใครปล่อยวางขันธ์ ๕ ละ ไม่ได้ ผู้นั้นต้องเวียนว่ายตายเกิด ผู้ใดปล่อยได้ ผู้นั้นนับวันจะหมด ชาติหมดภพ จะมีนิพพานเป็นที่ไป ในเบื้องหน้า ที่เทศนานี้ล้วนสอนให้ ถอดขันธ์ ๕ ออกเป็นชั้นๆ ไป แต่ ว่าจะถอดขันธ์ ๕ จะถอดอย่างไร มันเหมือนมะขามสด เบื้อกับเปลือก มันติดกันไม่หลุด ไม่กรอกจากกัน ไม่สอนจากกัน ถอดไม่ได้ เรายังไม่ เห็นขันธ์ ๕ ต่อเมื่อใดถอดขันธ์ ๕ เราจะเห็นขันธ์ ๕ เห็นรูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ นี่เรารู้ เห็นด้วยตามนุษย์ รูปเราเห็นได้ เวทนาเราก็เห็นได้ หน้าตาแช่มชื่น ดี เราก็รู้ว่าสุข เรื่องสัญญา สังขาร วิญญาณ เราก็ไม่เห็น เราจะต้อง เห็นทั้ง ๕ อย่าง จึงจะละได้วางได้ ถ้าไม่เห็นขันธ์ทั้ง ๕ อย่าง ละวาง ไม่ได้ ถ้าอยากเห็นขันธ์ ๕ เราต้อง ถอดกายออกเป็นชั้นๆ ต้องถอด กายทิพย์ออกจากกายมนุษย์ วิธีจะ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร