บทบาทของผู้นำบุญ : หน้า 82/152

เรา...คือผู้นํา บุญ โดย ชันทสีโล น่าบุญ 14.0 ตั้งแต่เริ่มปรากฏอารยธรรมของโลก.. และนับตั้งแต่เริ่มประวัติศาสตร์สร้างชาติไทย ในยุคหลังกึ่งพุทธกาล...ยังไม่เคยมีปรากฏการณ์ ที่แสดงได้เห็นพลังแห่งศรัทธาในพระพุทธศาสนา ของมวลมนุษยชาติที่จะยิ่งใหญ่และมหัศจรรย์ เท่ากับครั้งนี้ เพราะพลังกายทุกแห่ง พลังใจทุกส่วน ประสาทสัมผัสทุกเส้น แม้จนลึกเข้าไปในสุด แห่งจิตสำนึกของความเป็นมนุษย์.. แต่ละอนุ วินาที คือวันเวลาแห่งการสร้างบารมี คือเวลา แห่งการก้าวไปข้างหน้า ด้วยความอาจหาญ และภูมิใจที่จะประกาศให้ชาวโลกทั้งหลายรู้ว่า... เรา...คือผู้นําบุญ เรา...มิใช่มีมือมีเท้าเกินกว่าคนทั้งหลาย อวัยวะทุกส่วน เป็นเช่นคนธรรมดาเหมือนชาว โลกทั่วไป การบริโภคกินอยู่ พักผ่อน ขับถ่าย.. เราก็คือคนๆ หนึ่งที่ต้องมีการเกิด แก่ เจ็บ ตาย มิได้มีอ่านาจอิทธิฤทธิ์เหนือกฎเกณฑ์ธรรมชาติ ใครๆ ก็รู้ว่า การไปการมาของเรามิได้ ลี้ลับซับซ้อน หรือแปลกแยกจากการเป็นคน ธรรมดาสามัญคนหนึ่ง แต่ใครเลยจะรู้ว่า...ในความเป็นธรรมดา ของเรา เรายังมีสิ่งที่เหนือธรรมดา ที่ยากเกิน กว่าใครๆ จะเทียบเท่า ใครเลยจะรู้ว่าเราคือ บุคคลพิเศษที่มีจิตใจกอปรด้วยธาตุธรรมอันกล้า แกร่งเกินกว่าคนธรรมดา เพราะในส่วนลึกแห่งสำนึกของความเป็นมนุษย์ เรา มีหัวใจที่ยิ่งใหญ่กว้างขวาง ด้วยหน้าที่ของผู้นำ บุญ ผู้มี สำนึกลึกล้ำย้ำเดือนตนเอง ที่จะนำ พาเพื่อนร่วมโลกของเรา ทั้งหลาย ฝากระแสอันเชี่ยวกรากของกิเลสทั้งหลาย ให้ทัน ขึ้นสู่ฝั่งพระนิพพาน สิ่งไหนที่ชาวโลกเขาบอกว่ายาก... แต่สำหรับเรา เราบอกว่า.. ง่าย สิ่งไหนที่ขาบอกว่าท่า ไม่ได้แต่เราบอกว่า...เราทำ ได้ แม้สิ่งไหนที่ชาวโลกเขาบอกว่า ทำ ได้ แต่เราบอก ว่า...เราทำ” ได้ดีกว่าและดีกว่าดีที่สุด หน้าที่ผู้นำ บุญ ภารกิจแห่งการสร้างบารมีที่เป็น อิสระเหนือกรอบบังคับจากกฎเกณฑ์ของสังคม หน้าที่ผู้นำ เป็นหน้าที่ที่เริ่มต้นด้วยความศรัทธา ทุ่มเท มุ่งศึกษา และขึกฝนตนเองไปในขณะเดียวกัน บุญ เราไม่เคยบ่น ไม่เคยเรียกร้อง หรือสร้างอำนาจต่อ รองกับใครๆ แต่เราทำ ด้วยความสมัครใจ ทำ ด้วยสำนึก กัลยาณมิตร V ๗๖ ภาพันธ์ ๒๕๔๐