คุณธรรมของพระรูฬปันถก : หน้า 128/152

พระคุณอันยิ่งใหญ่ พระองค์ทรง พุทธเดชานุภาพแผ่รังสีปกคลุมด้วย ประทานพระอรหัตพร้อมทั้งปฏิ ความเป็นธรรมราชา หากว่าเมื่อใด สัมภิทาให้เพราะทรงรู้อัธยาศัยที่ ที่ตถาคตนั่งนิ่งเฉย ไม่ตรัสสั่งใด ท่าให้บุคคลบรรลุคุณธรรมสูงสุดของ เลยแม้ตลอดชั่วอายุ ก็จะไม่มีพระ พระอริยเจ้า พระลูฬปันถูกได้บรรลุ ภิกษุรูปไหนๆ จะเอ่ยปากขึ้นมาก่อน คุณธรรมพิเศษนั้นเพียงชั่วเวลาฉัน ได้ ตถาคตจึงควรจะหาเรื่องพูดขึ้น อาหารมื้อเดียวเท่านั้น” มากอน” “ใช่แล้วครับท่าน” พระภิกษุ อีกรูปรับค่าแล้วกล่าวต่อไป “พระ ดังนั้นจึงตรัสเรียกพระภิกษุ ทั้งหลายด้วยพระสุรเสียงอันไพเราะ บรมศาสดาของพวกเราทรงเป็น ดุจเสียงมหาพรหม ทรงมีพุทธดำรัส “พระรูปไร่นขอรับที่ชื่อ หระ #ปนถก" พระภิกษุที่งหนึ่งพ้นรูป ต่างขานรับแน่นเสียงเดียวกัน ว่า "อาตมานี้เหละชื่อว่า #ปนถก" พระธรรมราชายอดเยี่ยมหาผู้อื่น ถามว่า ทึบแบ้คาถาเพียงบทเดียวก็ไม่อาจ ทัดเทียมมิได้ ทรงเกื้อกูลให้พระ “ภิกษุทั้งหลาย เธอกำลัง ภิกษุธรรมดาๆ รูปหนึ่งผู้มีปัญญา สนทนาธรรมกันด้วยเรื่องใดหรือ” “ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า จดจ้าได้ กลับกลายเป็นผู้มฤทธิ์มาก ผู้ประเสริฐ เหล่าข้าพระองค์กำลัง ด้วยการรู้จบพระไตรปิฎก การ กล่าวถึงพระพุทธคุณานุภาพที่ทรง บรรลุมรรคผลและปฏิสัมภิทา จึง ช่วยเหลือพระจุฬปันถูกให้ได้รับคุณ นับว่าน่าชื่นชม น่าอนุโมทนา และ ประโยชน์อันยิ่งใหญ่ในขณะนี้พระ เป็นบุญลาภของพวกเราทั้งหลายที่ เจ้าข้า” ได้มีโอกาสมาศึกษาพระธรรมวินัย “ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย จุฬ ในสำนักของพระบรมศาสดาผู้ทรง ปันถกนี้มิใช่จะทําตามโอวาทของ มีพระกำลังมากล้น พระบรมศาสดาทรงทราบ ตถาคตแล้วสำเร็จคุณประโยชน์ ได้ ถึงความเป็นทายาททางโลกุตตระ วาระจิตของเหล่าพระภิกษุ ทรง ในชาตินี้เท่านั้น แม้ในอดีตเธอก็ได้ ประทับนั่งเหนือพุทธอาสน์ท่ามกลาง กระทําตามโอวาทของเราผู้ตั้งอยู่ ที่ประชุมสงฆ์ ทรงพิจารณาดูหมู่ ในฌานยังไม่แก่กล้า แล้วก็ได้สำเร็จ ภิกษุบริษัทด้วยพระหฤทัยอันอ่อน ประโยชน์ถึงความเป็นทายาททาง โยน ทรงรำพึงว่า โลกิยะมาแล้วอีกด้วย” “บริษัทนี้มีความสงบงามยิ่ง "ข้าแต่พระผู้มีพระภาคเจ้า นัก การคะนองมือ เท้า เสียงไอ ผู้เจริญ ประวัติของพระจุฬปันถูกมี เสียงจาม แม้ของภิกษุรูปใดรูปหนึ่ง มาอย่างไร ขอพระองค์ทรงพระ ไม่มีเลย พระภิกษุสงฆ์ทั้งหมดมี กรุณาตรัสเล่าด้วยเถิดพระเจ้าข้า” ความเคารพด้วยพุทธคารวะ ถูก พระภิกษุทั้งหลายกราบทูลด้วยอยาก กัลยาณมิตร // . . ®,010 กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐