นิทานชาดกและการสอนคุณธรรม : หน้า 69/152

เนื่องจากมะม่วงทั้งหวานทั้งกรอบอร่อย จึงกินเข้าไปมาก เต็มที่เลยง่วงจัด ขากลับบินๆ มาตกทะเลตายกันหมด เหลือ ไม่กี่ตัวหรอก อ่านมาถึงตรงนี้ ได้ความรู้เพิ่มเติมอีกว่า มะม่วงที่หวานจัดทานแล้ว ทำให้คอแห้ง ประกอบกับรส ชาติอร่อยถูกปาก นกแก้วก็เลยกินเข้าไปเยอะ บินมากลาง ทางร่างกายขาดน้ำอย่างมากก็เลยง่วงจัด พ่อกับแม่ระวัง ตัวกินพออยู่ท้อง ก็เลยรอดตัวกลับมาได้ แล้วตั้งแต่วันนั้น มา ไม่ยอมกลับไปกินอีกเลย เพราะกลัวว่าวันใดวันหนึ่ง หากเผลอไปทานมะม่วงนั้นมากๆ ก็คงจะต้องตกทะเลตาย เหมือนอย่างเพื่อนๆ เพราะฉะนั้นพ่อกับแม่ก็ต้องขอนะลูกนะ ต่อแต่นี้ไป อย่าไปอีกนะ นึกว่าเห็นแก่พ่อแก่แม่ เพราะถึงเจ้าจะระมัด ระวังตัวยังไงก็ตาม มันก็จะต้องมีวันหนึ่งที่เผลอไปกินเข้า จนอิ่มเต็มที่ แล้วก็คงตกทะเลตายระหว่างทางนั้นแหละ ลูกก็บอกว่า ไม่เป็นไร ระวังได้ พ่อกับแม่ไม่ต้องเป็นห่วง แม่กับพ่อก็บอก เอาเถอะน่า นึกว่าเห็นแก่แม่กับพ่อ อย่า ไปเลย เจ้านกแก้วมันก็รับปากพ่อกับแม่มันไปอย่างนั้นเอง แล้วมันก็ทะนงว่าควบคุมตัวเองได้ วันดีคืนดีเดี๋ยวก็บินไป คาบมาให้พ่อแม่กินอีก แม่ตาบอดกินไป พ่อตาบอดกินไป ก็ร้องไห้ไป แล้ววันหนึ่งเจ้านกแก้วลูกรักไปหาอาหารแล้ว มันก็ไม่กลับมาอีกเลย พ่อกับแม่ก็รู้ทันทีว่า ตกทะเลตายไป แล้ว แล้วต่อมาพ่อกับแม่เนื่องจากไม่มีใครดูแล ก็เลยอด ตายตามไปด้วย เจ้านกแก้วดื้อๆ เมื่อครั้งนั้นก็มาเกิดเป็น พระภิกษุดื้อๆ รูปนี้นี่เอง เราบอกแล้วว่าฉันอาหารให้ฉัน พ่อนกแก้วครั้งนั้นก็มาเป็นเรา ด้วยความพินิจพิจารณา ตถาคตนี่เอง" นี่ก็คือชาดก มีทั้งเนื้อหาสาระและเรื่องการเวียน ว่ายตายเกิดอยู่ในนั้นพร้อม แล้วพอจบชาดกพระสัมมา สัมพุทธเจ้าก็จะมีพุทธพจน์สั้นๆ เอาไว้ให้เป็นข้อคิดว่าความ ดื้อความว่ายากเป็นโทษเป็นกรรมชั่วอย่างไร ที่ส่งผลให้ เห็นในชาตินี้ เพราะฉะนั้น ที่หนักอกหนักใจว่า จะปลูกฝังคุณ ธรรมให้แก่เด็กๆ ได้อย่างไร ลืมความลำบากใจตรงนั้นแล้ว ไปอ่านชาดก เดี๋ยวก็ได้เรื่องลิง เรื่องนกกระจอก เรื่องอี แร้งอะไรสารพัดอยู่ในนั้นท้าร้อยกว่าเรื่อง จะเอามาเป็น กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐