การปฏิบัติธรรมในโบสถ์ : หน้า 48/152

เวลาบ่าย หลวงพ่อพักผ่อนและได้ลงปาฏิโมกข์กับ พระภิกษุที่อยู่วัดโบสถ์ (บน) ด้วยกันแล้ว ท่านก็รู้สึกเบากาย เบาใจยิ่งขึ้น ใกล้ค่าท่านก็สรงน้ำ จัดการภารกิจส่วนตัวจน หมดความกังวลใจแล้ว ก็เริ่มเข้าประตูโบสถ์ในเวลาเย็น ในหนังสือเดินไปสู่ความสุข ได้บรรยายเหตุการณ์ใน ตอนนี้ว่า “ท่านเริ่มปรารภความเพียรทางใจ ขณะลงนั่งในทัน โบสถ์ต่อหน้าพระประธานผู้เป็นตัวแทนขององค์พระสัมมา สัมพุทธเจ้า ท่านเริ่มสวดอ้อนวอนเบาๆ “ขอพระองค์ได้ทรงโปรดประทานธรรมแก่ข้าพระ พุทธเจ้าด้วยเถิด หากว่าการบรรลุธรรมของข้าพระพุทธเจ้า จะเกิดประโยชน์แก่พระศาสนาอย่างมหาศาลละก็ ขอทรง ได้ประทานเถิด ข้าพระพุทธเจ้าจะรับอาสาเป็นทนายแอ้ ต่างให้แก่พระพุทธศาสนา หากว่าไม่เกิดประโยชน์แล้วไซร้ ขออย่าได้ทรงประทานเลย ข้าพระพุทธเจ้าขอถวายชีวิต กัลยาณมิตร / อัตภาพนี้เป็นพุทธบูชาแด่พระองค์" ขณะเมื่อนั่ง ฝนก็โปรยตกลงมา ทำให้อากาศเยือก เย็นไปทั้งบริเวณ ท่านเหลือบไปเห็นมดกำลังไต่ชั้นมาจาก ขอบแตกของต้นโบสถ์ ก็เกิดความกริ่งใจกลัวมดจะมากัด ท่านทำให้ต้องถอนจากสมาธิ จึงเอานิ้วจุ่มน้ำมันก๊าดขีดวง ล้อมรอบตัวกันมด ซันมา แต่ก็ต้องล้มเลิกความคิดนั้น เพราะฉุกใจคิดได้ว่า ชีวิตนี้เราได้สละให้แก่พระศาสนาแล้ว จะกลัวไยกับมดขี้ จึงได้เริ่มปฏิบัติธรรมทันที ดวงกลมโตใสบริสุทธิ์ ขนาดเท่ากับฟองไข่แดงของไก่ ซึ่งดิดอยู่ที่ศูนย์กลางกายเมื่อเพล ขณะนี้ยิ่งใสสว่างมากขึ้น และขยายใหญ่ขนาดเท่าดวงอาทิตย์ ใสเหมือนกระจกกัน- ฉ่องส่องเงาหน้า เห็นอยู่อย่างนั้นเป็นนานนับหลายชั่วโมง จากทุ่มเศษขณะนี้เลยเที่ยงคืนไปหนึ่งชั่วนาฬิกา ดวงใสก็ยัง สว่างอยู่อย่างนั้น โดยท่านก็ไม่ทราบว่าจะทำอย่างไรต่อไป เพราะทุกสำนักที่ท่านได้ค้นหามาไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้ ๔๒ กูมิภา พนธ ๒๕๔๐