ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทั้งเจ้ามโหลถ
ดูรามโหลถ
ปัญญาปรากฏ
คิดได้ด้วยดี
คนหนึ่งปรากฏ
ปัญญาว่องไว
แก้ซึ่งปริศนา
ปัญญายอดดี
ไม่มีศักดิ์ศรี
อัปรีย์เช็ญใจ
อาจารยทงล
แก้ได้หมือนกัน
เงินทองหาไม่
มีแต่ปัญญา
อุทุมพรนงคราญ
คนหนึ่งเล่าไซร้
ได้ฟังโองการ
เดือดดาลหุนหัน
บุญหนักศักดิ์ใหญ่ ข้าไทหนักหนา
ทูลแก่สาปี
พระองค์ทรงธรรม์
พันปีผัวขวัญ
ทรัพย์สินลี่งของ
เงินทองเสื้อน้า
จงทราบมาทา
ไม่มีปัญญา
จักว่าใครดี
มโหลถพันปี
มโหลถกุมาร
ผูกเป็นบาลิ
ทั้งสี่รียนมา
ทูลพระบาล
มีนานทันที
เพราะคิดไม่ได้
ตกใจหนักหนา
คนมีปัญญา
ดีกว่าคักดิ์ศรี
มโหสถปรีชา
กรุณาสงสาร
มีจิตเมตตา
.ประเสรีรลิศดี
ไม่มีทุกข์ภัย
มียศศักดิ์ศรี
ทั้งสี่พฤตา
พาลาคนพาล
ดีแต่ชาตินี้
รุ่งเรืองลูกใส
กลัวจักพลัดพราก
เหตุใดทูบาล
บจากกินฐาน
ประทานเหมือนกัน
บาปไปบื้องหน้า
นั้นมาเกิดภัย
สร้างกรรมทํา ไว้
สมเด็จทูธร
มีได้เป็นผล
ข้าแต่จอมไตร
ได้ปังปังอร
อุทุมพรเมียขวัญ
ปัญญานี้ไซร้
เหตุไรโอรส
มโหลดทรงธรรม
ถือดีลให้ทาน
ไม่บอกเล่ากัน
นะแก้วแววตา
กองการกุศล
ให้ทํา กุศล
ถึงกาลวายชนม์
ล่งถึงนิพพาน
ดูรากลอยใจ
วิเทท้ราชา
ผิดครั้งหนึ่งไซร้
ยกไว้ก่อนนา
ทอดพระเนตมา
ดูหน้าอาจารย์
พี่จะถามไก่
โดยนัยปริศนา
บัดนี้โอรส
มโหสถกุมาร
มโหลดลูกยๆ
บูชามากมี
ว่าปัญญาญาณ
เลิศล้าอุดม
อยู่วันหนึ่งเล่า
เสนกทูล ไข
เลนมาเผา
ปันเกล้าธรณี
มโหดถนี้ไซร้
อย่าได้พึงชม
ทั้งเจ้ามโหลถ
โอรสเศรบุรี
ปากยังไม่หาย
วายกลิ่นน้ำนม
เสนามนตรี
เข้าเผาพร้อมกัน
เด็กนักไม่สม
เพื่อปังไปไย
วิเทห์ราชา
โปรดเกล้าเกศา
ตรัสถามปริศนา
เป็นข้อสําคัญ
ขออุปมา
เห็นปราชญ์ทั้งท้า
เข้ามาพร้อมกัน
โควินเศรษฐี
พระองค์ทรงธรรม์
ตรัสถามหันใด
รูปร่างนั้นไซร้
ให้ทราบพระทัย
มั่งมีหลือใจ
พิกลไม่ดี
กัลยาณขิตร /
600}
...
กุมภาหนธ์ ๒๔๔©