การนั่งสมาธิและการรักษาใจ : หน้า 112/152

ชิ เทควงใช้ลูกที่รักแม่มากที่สุดในใส (1 เปลี่ยนท่านั่ง ช่างมัน ทนไปเถอะ ก็จะลองดูค่ะ ถ้าใช้ได้ ผลดีก็ดี เรื่องสูงก็ต้องแก้ไขให้ตรึกธรรมะมากกว่านี้ ปรับ ไปเรื่อยๆ คะ ก่อนนอนนุ่นนั่งสมาธิด้วยค่ะ พึ่งจะนั่งได้ ๒ คืนเอง นั่งก่อนนอน ส่วนมากจะนั่งได้ดี เพราะว่าเวลานั่งเนี่ย นั่ง บนเตียง พิงหมอนแถมนั่งเหยียดขาซีก ทำให้รู้สึกสบาย นุ่นก็จะวางใจเฉยๆ ตอนแรกก็มีฟังบ้าง ต่อมาใจก็จะค่อยๆ รวมจนรู้สึกโล่ง เบาสบาย ตัวชาๆ ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไงค่ะ ชอบมีความคิดเช้าแทรกเรื่อยเลย บางทีก็เผลอปล่อยใจไป ตามเรื่องบ้าง เมื่อคืนนั้นนั่งพอถึงจุดนี้ มันง่วงพอดีแบบ จะหลับคาเลยนะคะ ก็เลยนอน เดี๋ยวคืนนี้จะนั่งอีก เพื่อ ว่าจะดีขึ้น เวลาตรีกองค์พระ บางทีก็มีความคิดมาแทรก เลย หลุดไปไม่รู้ตัว บางทีนั่นก็ตรึกเป็นดวงแก้วบ้าง จุดสว่าง บ้าง แล้วแต่ว่าตอนนั้นอยากนึกแบบไหนค่ะ คอนนี้บาง ครั้งนุ่นก็นึกเอาพระผงวัดปากน้ำที่มีอยู่ นึกไว้ตรงกลาง นึกให้ใสๆ แล้วอธิษฐานขอให้มีสุขภาพแข็งแรง ให้หาย เจ็บหลัง เจ็บเท้า แล้วก็อยากได้อะไรก็อธิษฐานค่ะ ใส่ สร้อยพระนี่ดีนะคะ เวลานั้นกลัว อย่างตอนกลางคืน มัน เงียบ นุ่นก็ชักกลัว แต่มีสร้อยพระก็อุ่นใจ เวลานั้นใจไม่ดี กลัว นั่นจะรีบตรีกองค์พระเป็นเพื่อนด้วย ถ้าหากเปรียบ องค์พระให้เหมือนเพื่อน ท่านก็คงจะเป็นเพื่อนที่ดีที่สุด เลยค่ะ เพราะท่านเป็นที่พึ่งให้กับตัวเราได้ เป็นที่พึ่งที่แท้ จริงของเราเพราะฉะนั้นนุ่นก็เลยต้องนึกให้นึกถึงท่านบ่อยๆ สงสัยช่วงนี้จะเผลอใจบ่อยค่ะ ลืมท่านไปบ้างแต่จะนึกให้ นึกบ่อยๆ เอาให้ดีขึ้นค่ะ ต้องไม่ลืมองค์พระ และต้อง จาคะ ความขี้เกียจหรืออารมณ์ไม่ดีต่างๆ จาคะ แปลว่า สละ, ให้ คะ (ภาษาบาลี) บางครั้งเวลามีอะไรมากระทบ ใจเรา ทำให้ขุ่นมัว ไม่ใส ก็ต้องนึกจาคะค่ะ บางทีนั่นก็ไม่ อยากยอมจาคะ รู้สึกไม่อยากให้อภัย แต่ถ้าจะทำเพื่อตัว เราแล้ว ก็ต้องสละเสียใจจะได้ใสๆ เก็บไว้ใจก็ขึ้นเปล่าๆ นุ่นคิดอย่างนี้แหละค่ะ ถึงยอมได้ ใจเรานี่สำคัญนะคะ ต้องคอยรักษาไว้ให้ใสๆ อยู่เสมอ นุ่นเคยอ่านหนังสือเจอ นานแล้วค่ะแต่ยังจำได้ เป็นประวัติของพระภิกษุรูปหนึ่งในสมัยพุทธกาล คือ ท่าน ได้สละเพศฆราวาสมาออกบวช เป็นพระบวชใหม่ท่านก็ ประพฤติตนดี เป็นที่ถูกอกถูกใจครูบาอาจารย์อยู่หลายรูป พระอาจารย์มีความรู้อะไรก็เลยสอนให้หมด ค่า สอนรวบๆ กันแล้วบากเหลือเกินค่ะ พระภิกษุบวชใหม่ก็เลยรู้สึกอึดอัด ทนไม่ไหว อยากจะสึก พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงทราบ วาระจิต จึงเรียกท่านเข้ามาทา ตรัสถามว่าทำไมจึงอยาก จะสึก พระภิกษุตอบ ค่า สอนมีมากเหลือเกินพระเจ้าข้า ช้าพระองค์ท่า ไม่ไหว พระองค์จึงตรัสว่า ถ้าให้ท่า อย่าง เดียวเธอจะทำ ได้ไหม พระภิกษุก็เริ่มใจชื้นขึ้นมาดีใจ จึง ทูลว่า ได้พระเจ้าช้า พระสัมมาสัมพุทธเจ้าจึงตรัสสอนว่า ให้เธอคอยระวัง รักษาใจให้บริสุทธิ์อยู่ตลอดเวลา นั่นรู้สึก ว่า ภายหลังพระภิกษุจะสำเร็จเป็นพระอรหันต์นะคะ ไม่ ค่อยแน่ใจ แต่คิดว่าใช่ หลวงพ่อท่านพูดบ่อยๆ ว่า วัชชา ธรรมกาย จะเรียนรูใต้ด้วยธรรมกาย จะเป็นพระธรรม กายได้ต้องหยุดอย่างเสียว อย่างที่หลวงพ่อวัดปากน้ำท่าน กล่าวไว้ว่า “หยุดเป็นตัวสำเร็จ” นั่นฟังแล้วก็รู้สึกว่า ใจนี่ สำคัญจริงๆ ถ้าใจหยุดสิ่งน่าอัศจรรย์ก็บังเกิดขึ้น ความรู้ แจ้งเกิดขึ้น บุญเกิดขึ้น ดังนั้นก็ต้องรักษาใจให้ดีค่ะ ต้อง ละอกุศล แล้วก็เพิ่มกุศลจิตให้มีขึ้น และระวังรักษาไม่ให้ อกุศลเข้ามาอีก ให้กุศลธรรมที่มีอยู่มีต่อไป อย่าให้หาย สาบสูญไปจากใจของเรา นุ่นว่า ล้า นตรีกได้ทั้งวัน นั่นก็ จะรักษาใจให้ใสๆ อยู่ได้ อย่างที่หลวงพ่อบอกว่า ใจคนเรา มันเข้าได้ทีละอารมณ์ ถ้าครีกองค์พระอย่างอื่นไม่เข้า ถ้า อย่างอื่นเข้าองค์พระไม่เข้า ดีนะคะ จะได้ไม่มีสิ่งใดมาก ระทบใจเราได้ เราก็จะได้สบายใจ ช่วงนี้นุ่นรู้สึกว่าปลอดกังวลดีค่ะ ธรรมศึกษาโทก็ สอบเสร็จไปแล้ว นั่นได้ลงไปที่วัดก่อนวันสอบประมาณ สัปดาห์ เพื่อจะไปร่วมงานลอยกระทงแล้วก็จะได้เตรียม ตัวสอบด้วย สอบคราวนี้ไม่ได้อ่านหนังสือสักเท่าไหร่ค่ะ ไม่มีโอกาสเรียนอย่างตอนธรรมศึกษาตรีด้วย เพราะไม่ได้ อยู่ที่วัด แต่ก็มีเวลาอ่านหนังสือพอสมควร บางทีนั่นอ่าน หนังสืออยู่ดีๆ ก็หลับไปก็มีค่ะ สงสัยคงจะง่วง พอช่วง ใกล้ๆ สอบ นั่นก็ท้าช็อตโน๊ตเอาไปเดินทอง นั่งท่อง กัลยาณมิตร 17 กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐