วันแห่งความรัก : หน้า 84/152

เรีอา เอาเค้ามากัน โดย นภาพร วรสายัณห์ V0.1611(11168 D‹ญ... ณุญาตหัวใสใต/งัก “รัก” (สักครั้ง) O,เ ลมหนาวของเดือนกุมภาพันธ์ พัดผ่าน (โ!) / (น) มาพร้อมกับกลิ่นอายของวันแห่งความ รักอีกครั้ง เหมือนทุกปีที่ผ่านมา กระแสความรู้สึกที่ไม่ แตกต่างด้วยเชื้อชาติของหนุ่มสาว น่า พาให้เขาเหล่านั้น รู้สึกตื่นเต้นกระปรี้กระเปร่าที่จะได้ร่วมฉลองประเพณีของ สากลซึ่งกำหนดให้วันที่ 1 ๑๖ กุมภาพันธ์ ของทุกปี เป็นวัน แห่งความรัก (จ/o!@nine's 007 เพื่อรำลึกนึกถึงชาย หนุ่มผู้ยอมสละแม้ชีวิตเพียงเพื่อจะได้มีโอกาสแจกจ่าย ความรักอันบริสุทธิ์ของตนให้แก่คนทั้งโลก วัตถุประสงค์แห่งการรำลึกถึงนั้นจะเป็นไปเพื่อเหตุ ผลกลใดไม่ขอกล่าวอ้าง แต่สำหรับในประเทศของเราแล้ว ประเพณีนั้นได้ถูกพลิกผันปรุงแต่งเลียจนยอมรับกันว่า วัน นี้คือวันเอิกเกริกของหนุ่มสาวที่ต้องตาหมายใจกันได้แสดง ออกซึ่งความรักที่มีให้กัน นั่นคือเหตุเจตนาที่ดี ส่วนผลนั้น ก็ขึ้นอยู่กับว่า คู่กรณีทั้งสองมีเจตนาบริสุทธิ์เทียมเท่ากัน หรือไม่ ด้วยเหตุที่บางคราวเกิดผลลบชื้นจากการฉวยโอกาส สวมรอยว่า ความรักมาเป็นค่า อ้างที่จะกระทำ ความเสียหาย ให้แก่ผู้อื่น นักอนุรักษ์พิทักษ์ประเพณีบางกลุ่มจึงได้ออก มาสร้างกระแสความคิด ความรู้สึกใหม่ ๆ ให้เกิดแก่สังคม นั่นคือการแทรกแซงช่องว่างด้วยค่านิยมใหม่ว่า วันแห่ง ความรักนี้ มิใช่จะหมายถึงความรักของหนุ่มสาวเท่านั้น หากรวมถึงความรักที่ทุกคนพึงมีให้แก่กัน อาทิ ความรัก ระหว่างเพื่อนต่อเพื่อน พี่ต่อน้อง พ่อแม่ลูกมีสายใยผูกพัน กัน หรือขยายวงไปให้ยิ่งใหญ่กว่านั้นก็คือ ความรักที่มวล มนุษยชาติพึงมีให้แก่กัน ซึ่งนั่นถือว่าเป็นความรักที่บริสุทธิ์ สะอาด ควรค่าแก่การยกย่องกว่าความรักประเภทอื่นใด กัลยาณมิตร กั^ไา.. แต่อย่างไรก็ตาม หากเราได้มาทบทวนถึงเบื้องลึก VOOR... 7 กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐